ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ για μια ΑΣΠΡΗ ΗΜΕΡΑ

 

ΑΣΠΡΗ ΜΕΡΑ

ΠΗΓΑ ΣΕ ΜΑΓΙΣΣΕΣ ΣΕ ΧΑΡΤΟΡΙΧΤΡΕΣ

Παράξενος καιρός. Δεκέμβρης Μήνας και το θερμόμετρο να μη λέει να κατέβει κάτω από 15 βαθμούς.

Κοίταζα τον καιρό. Τον ουρανό, το φεγγάρι, τα αστέρια. Μα είχαν συνωμοτήσει εναντίον μου και εναντίον όλου του κλαμπ 4Χ4.

Απευθύνθηκα στα γνωστά. Σε μάγισσες και καφετζούδες. Αυτές όλα τα ξέρουν… Όλα τα σφάζουν και όλα τα μαχαιρώνουν. Τζίφος η απάντηση. Σαν την Πυθία ένα πράγμα. Έψαξα για τα μερομήνια. Την λαϊκή λεγόμενη μετεωρολογία.  Περίμενα βλέπετε μια σίγουρη απάντηση. Να αλλάξω λάστιχα στον ταρζάν ή να αφήσω τα ασφάλτινα; Με άλλα λόγια θα δούμε χιόνι εφέτος;. Αμ δε.

Η λαϊκή μετεωρολογία δεν απέδιδε. Άνοιξα τον καζαμία. Μία από τα ίδια. Το γνωστό ρεφρέν «χιόνες εις τα βόρεια» με υποχρέωνε αλλά ουσιαστική απάντηση δεν μου έδινε… Και όχι τίποτε άλλο. Κάθε που εμφανιζόταν σύννεφο μαύρο στην Αττική το τηλέφωνο χτύπαγε.

- Άσπρισε το Κοκκινάρι; Έστω ο Προφήτης Ηλίας;  Με άλλα λόγια Χιόνισε ; 

-Μπα τίποτε, περιμένουμε, το χιόνι αργεί.

 Βλέπεις το εργαλείο 4Χ4 επείγει να δοκιμαστεί.  Όμως που θα πάει; Οι άσπρες μέρες είναι μπροστά μας. Περάσανε τα Χριστούγεννα. Χιόνια στο καμπαναριό τίποτα. Ήρθαν και η Πρωτοχρονιά, τα φώτα, αλλά άσπρο φώς καθόλου. Ο Παρνασσός αριά και πού, άσπριζε μα για λίγο. Πασπάλα, που την σήκωνε ο ήλιος της άλλης ημέρας. Ο Γενάρης μπήκε για τα καλά και τα ΜΜΕ έπαιζαν με τον πόνο μας. Η Μαδρίτη στα κατάλευκα. Χιόνι άφθονο. Ε που θα πάει θα έρθει κι εδώ. Επείγει να συναντηθούμε με την άσπρη ημέρα. Το 20 μας μαύρισε. Μία  ο καλπάζων φιλελευθερισμός και άλλη μία το αποπαίδι του ο κορονοιός.

Είχε αρχίσει να κάνει κρύο καθώς κρυβόταν ο ήλιος και η μέρα παραχωρούσε την βάρδια της στην νύχτα. Ο ουρανός γινόταν κόκκινος, ζωγραφιά που αποτυπωνόταν στις απανωτές δημοσιεύσεις των ερασιτεχνών φωτογράφων του ΦΒ. Προμηνύματα βαρυχειμωνιάς και χιονιού σκεφτόμουν. Ακόμη και τα απανωτά άδηλα τραντάγματα  του σεισμού. Όλα συνωμοτούσαν για την άσπρη ημέρα που ερχόταν. Και ήρθε. Και κόντρα τα δεσμά της καραντίνας μικροί και μεγάλοι – σίγουρα – ξεχύθηκαν να ζήσουν μια από τις λίγες ευχάριστες στιγμές στην μακριά πορεία των μη και των  όχι, που προτάσσουν σαδιστικά αυτοί, που εμείς με την ψήφο μας πριμοδοτούμε.

Μα τόση προσμονή για λίγο χιόνι; Για λίγες στιγμές χαράς; Στη φύση; Ε ναι μετα από τόσους και τέτοιους περιορισμούς…

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΣ ΝΟΜΟΥ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ από το ΜΕΛΛΟΝ

                 

                     ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΣ ΝΟΜΟΥ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ από το ΜΕΛΛΟΝ

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μας αφήνει δυστυχώς να πλήξουμε. Συνεχώς ξεπερνά τα χειρότερα «πεπραγμένα» που στο παρελθόν γνωρίσαμε μέσα από έργα και ημέρες του πατρός Μητσοτάκη.

 Έτσι, αντί να δώσει βάρος στην ενίσχυση της δημόσιας υγείας με προσλήψεις    γιατρών και νοσηλευτών, αντί να κοιτάξει την αλυσίδα της εστίασης που έχει διαλυθεί και δύσκολα θα επανέλθει, αντί να αυξήσει τα κονδύλια για την Παιδεία και την Υγεία, και να σκύψει πάνω  στα προβλήματα της δημόσιας εκπαίδευσης, επιλέγει τον αυταρχισμό, αποστρέφεται τον διάλογο με όλη την εκπαιδευτική κοινότητα, διαλύει πανεπιστημιακά τμήματα στις επαρχιακές πόλεις καταβυθίζοντας και ότι σωστό είχε αποφασιστεί και δρομολογηθεί τα προηγούμενα χρόνια, ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΣΣΑ.

 Για πρώτη φορά ετοιμάστηκε νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας που σαν αποκλειστικούς  στόχους έχει:

 Την άμεση κατάργηση νομοθετημένων πανεπιστημιακών τμημάτων, όπως του δεύτερου τμήματος του Γεωπονικού στην Άμφισσα.

Την έμμεση κατάργηση πανεπιστημιακών τμημάτων μέσα από την καθιέρωση βαθμολογικής βάσης

Την ενίσχυση της ιδιωτικής εκπαίδευσης, αφού ανεξαρτήτως βαθμολογίας ο έχων και διαθέτων χρήμα θα παίρνει πτυχίο από τα προσφάτως αναβαθμισμένα κολέγια , στα οποία δόθηκε η ισοδυναμία στα πτυχία με τα δημόσια ΑΕΙ.

Την πρόσληψη αστυνομικών για τον εκφοβισμό των σπουδαστών!

Μετά από τα παραπάνω, Η Φωκίδα ας ετοιμαστεί να αποχαιρετήσει  σε σύντομο σχετικά χρόνο την τριτοβάθμια έδρα στην πρωτεύουσα Άμφισσα αλλά και τις ελπίδες για Δελφικά μεταπτυχιακά. 

Όσο για τους πολίτες; Ας ξανασκεφτούμε για να ξαναθυμηθούμε τα λόγια τα πλούσια τα μεγάλα του νύν βουλευτή και της αυλής του σχετικά με τα παραπάνω, αλλά και την αδράνεια, την παθητική αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού από Δήμους, παρατάξεις, Περιφέρεια και άλλους φορείς.

ΦΑΡΜΑΚΟ κ ΕΜΒΟΛΙΟ κατά κορονοιού

 

ΓΙΑΤΙ ; η κυβέρνηση θέλει το εμβόλιο και όχι κ το φάρμακο κατά κορονοϊού;

Αντέχουμε να χάνονται καθημερινά 10δες συμπολίτες μας;

Από ότι μαθαίνουμε, o Αμερικανικός Οργανισμός Φαρμάκων (FDA) έδωσε έγκριση κατεπείγουσας χορήγησης σε φάρμακο το οποίο είχε χορηγηθεί στον απερχόμενο Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ όταν παρουσίασε συμπτώματα ασθένειας κορονοϊού.

Η έγκριση ήδη τρέχει στην Αμερική από 9 Νοεμβρίου 2020 και σύμφωνα με τον καθηγητή φαρμακολογίας Δ Κούβελα σε σημερινή συνέντευξη του στο Κόκκινο 95,5, τόσο η Ουγγαρία όσο και οι Γερμανία , Ιταλία πιθανόν και η Γαλλία το έχουν παραγγείλλει για τον πληθυσμό τους. 

Στην ίδια κατεύθυνση με τον καθηγητή, τοποθετήθηκε και ο Π Πολάκης, στο tvxs. Σύμφωνα με τους ανωτέρω, τα φάρμακα αυτά θεωρούνται ασφαλή, είναι αποτελεσματικά, μπορούν να  χορηγηθούν σε ασθενείς covid-19 στις πρώτες ημέρες της λοίμωξης, ενώ η θεραπεία μπορεί να γίνει και στο σπίτι του ασθενούς, στα πλαίσια της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, πράγμα το οποίο δίνει ανάσα στις ΜΕΘ, συνολικά στο σύστημα υγείας αλλά και στους πολίτες.  

 «Έχει αποδειχθεί ότι τα φάρμακα αυτά αποτρέπουν την κακή εξέλιξη της νόσου στο 72% των ατόμων που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες. Αν σκεφτούμε ότι το 80-85% των θανάτων αφορούν ευπαθείς, με τη χρήση τέτοιων φαρμάκων θα μπορούσαμε να αποσοβήσουμε το 50% των θανάτων», επισημαίνει ο Π Πολάκης  στο tvxs.

Γιατί δεν εισάγονται αυτά τα φάρμακα; Δεν γνωρίζω, απαντά σε σχετική ερώτηση ο κ Κούβελας.

 Η χώρα συνεχίζει να μετρά δεκάδες θανάτους καθημερινά.

Το αλαλούμ με τα κέντρα εμβολιασμού εκθέτει την κυβέρνηση και τις περισπούδαστες ανακοινώσεις της.

Τα λοκντάουν,  «σκληρά «μαλακά» σκληρότερα» κάνουν τον γύρο της Ελλάδας, η ομάδα λοιμοξιολόγων εγκαλείται ανοικτά για την καταστροφική επέλαση του κορονοιού στην Β. Ελλάδα και όλοι μας θα μείνουμε με μία ακόμη απορία,  γιατί η κυβέρνηση δεν προχωρά στην εισαγωγή των φαρμάκων μονοκλωνικών αντισωμάτων.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ο Άγιος των ελληνικών γραμμάτων

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ

ο Άγιος των ελληνικών γραμμάτων

 

Ό Γενάρης του 1911 γράφτηκε να είναι  ο τελευταίος του κυρ Αλέξανδρου. Σε ηλικία 59 ετών, τα ξημερώματα στις 3 Γενάρη έφυγε «από τον μάταιο τούτο κόσμο». Ο κοσμοκαλόγερος, ένας από τους σημαντικότερους έλληνες λογοτέχνες άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του στην αγαπημένη του Σκιάθο.

Στις 8 Νοεμβρίου 1921, στην εφημερίδα «Πρωτεύουσα» δημοσιεύθηκε σημείωμα αναφερόμενο στις τελευταίες ώρες του Α. Παπαδιαμάντη. Το σημείωμα είχε σταλεί από τον ομότεχνο και ξάδελφο του τον Αλέξανδρο Μωραιτίδη.

Ακολουθεί ένα μέρος από το σημείωμα στην εφημερίδα.

«…Εζήτησεν έπειτα βιβλίον να διαβάσει. Του έδωσαν τον Σαίξπηρ. Το έλαβεν αλλά δεν ημπόρεσε να διαβάσει. Δεν έβλεπεν, αν και το φως ήτο πολύ.

-Ε, τώρα θα πεθάνω πλέον! Τα κορίτσια άρχισαν να κλαίουν. –Μη κλαίτε, δεν αποθνήσκω. Από την νύκτα έπαυσε τον καφέ και το γάλα. Εννοών εκλιπούσας τας δυνάμεις του, σαν να ήθελε να παρηγορήσει τας θρηνούσας αδελφάς του δια την ορφανείαν και ταις έλεγεν· –Έννοια σας. Αλήθεια. Δεν σας αφήνω τίποτε. Έννοια σας, από τα έργα μου θα λάβητε κάποιαν βοήθειαν. Μη κλαίτε! Λίγο κονιάκ τού έδωσαν τελευταίον. Μετά 24 ώρας απέθνησκεν. Ολίγην ώραν πριν, ήρχισε να ψάλλει «Την χείρα σου την αψαμένην» (διότι επλησίαζεν η παραμονή των Φώτων, ότε ψάλλεται το εύμορφον αυτό τροπάριον). Αλλά δεν ηκούοντο καθαρά οι λόγοι. Μετ’ ολίγον εξέπνευσε· μεσάνυκτα της 2ας προς την 3ην Ιανουαρίου».

 

ΝΙΚΟ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ...

 

ΝΙΚΟ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ

Του Διονύση Τεμπονέρα

 

Πέρασαν κιόλας τριάντα χρόνια, από εκείνη την ημέρα, που γεννήθηκαν τα χιλιάδες ερωτήματα.

«Γιατί, εσύ;».

«Γιατί, όχι κάποιος άλλος;».

«Γιατί  άραγε, μπήκες μπροστά;».

Και τα απάντησες όλα τα ερωτήματα, τόσο εμφατικά, στην πορεία του χρόνου.

Γιατί όπως έλεγες, όταν περπατούσαμε δίπλα δίπλα, στην πορεία, όταν σε ρώτησα «γιατί περπατάμε τόσοι πολλοί;», μου είπες ότι «περπατάμε τόσοι πολλοί μαζί, γιατί έχουμε δίκιο. Και δεν γίνεται ποτέ, να υποχωρεί το δίκιο, μπροστά στο άδικο».

Και λίγο μετά, όταν σε ρώτησα, τι γράφει η «ταμπέλα»(πανό) που κρατούσες, μου έλεγες «γράφει κάτι, για το οποίο παλεύουν, οι άνθρωποι».

Και όταν σε ρωτούσα, «πότε θα σταματήσει ο Μιχάλης Βασιλάκης να μιλάει…;» μου έλεγες  «σσσς… σε λίγο θα πάμε να περπατήσουμε, πάλι όλοι μαζί, με τους πολλούς ανθρώπους, μαζί μας και ο Μιχάλης».

Τον αγαπούσες πολύ τον καλύτερό σου σύντροφο και αυτός στον ταξίδι του, σε είχε πάντα,  ακριβό συνοδοιπόρο.

Και μετά  όμως, ανέλαβαν τα «παρακρατικά λοστάρια» να σκοτώσουν τη ζωή και την γνώση. Γιατί έτσι έχουν μάθει, τα «τσεκούρια» να πορεύονται στη ζωή. Όχι, με «σημαίες και με ταμπούρλα», αλλά αγκαζέ με τα δολοφονικά χέρια του κράτους και του παρακράτους, των «αρίστων» της εποχής.

«Εγώ λοιπόν, γιατί αν δεν είμαι εγώ, θα υπάρξει κι άλλος Αλέξανδρος και άλλος Σεχζάτ και άλλος Παύλος και άλλος…» θα μου έλεγες.

Και υπήρξαν πράγματι και άλλοι, που αν και έφυγαν, είμαι σίγουρος ότι, είχαν το όνομα σου, σύνθημα στα χείλη τους…

«Ο Τεμπονέρας Ζει»…

Και θα υπάρξουν και άλλοι, γιατί ο άνθρωπος θυσιάζεται, μόνο όταν ξέρει  βαθιά, γιατί το κάνει.

«Μα, εμείς θα  είμαστε  και πάλι με τους πολλούς», θα μου έλεγες τώρα.

Και  θα είχες δίκιο.

«Και τα ονόματα και τα συνθήματα θα γίνουν πολλά. Ότι και να γίνει όμως, εμείς, δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς…», θα μου έλεγες τώρα.

Μέσα σε τριάντα χρόνια έγινες «δρόμος», σύνθημα, παρηγοριά και αγώνας.

Μα σάμπως και ζωντανός δεν ήσουν όλα αυτά; Γιατί και το σχολειό και τους μαθητές σου, τους συναδέλφους σου και τους φίλους σου, τους λάτρευες και έδωσες και το αίμα σου για αυτούς. Και οι σύντροφοί σου σε λάτρεψαν, γιατί και εσύ λάτρευες τους ανθρώπους και τη ζωή, τον μόχθο και τον ωραίο τον αγώνα.

Μα τώρα πάλι τούτοι εδώ, οι απόγονοι των «αρίστων», άριστοι βέβαια και αυτοί, σάμπως δεν κάμουνε τα ίδια;

Μάθημα για λίγους, υγεία για εκλεκτούς, δουλειά και να πεινάς…

Και η λευτεριά;

«Αυτή θέλει δουλειά πολύ…Μα  θα έρθει, δεν γίνεται να μην έρθει. Εμείς θα την φέρουμε, ποιος άλλος;» θα μου έλεγες τώρα.

Τριάντα χρόνια αναμετριέσαι με τους φασίστες και δεν τους χάρισες, μισό εκατοστό δημοκρατίας. Τους νίκησες.

Ξέχασα να σου πω.. Πριν λίγο καιρό και ο Παύλος τους νίκησε…!

Συμπληρώνονται φέτος 30 χρόνια, από την δολοφονία του λαϊκού αγωνιστή, αριστερού, μαθηματικού, Νίκου Τεμπονέρα. Τριάντα χρόνια, από την ημέρα, που τα  φονικά, φασιστικά λοστάρια της Δεξιάς, ανέλαβαν να κάνουν την «βρώμικη δουλειά», εκ μέρους των «πολιτικών αυτουργών», της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, που ήθελαν να ντύσουν το σχολείο  και συνεπώς όλη την κοινωνία, με ένα  απέραντο σκοτάδι.

Ο ΟΝΝΕΔίτης, καταδικασμένος σε ισόβια, δολοφόνος του Νίκου Τεμπονέρα, Γιάννης Καλαμπόκας, μαζί με επιφανή στελέχη της ΝΔ, σκοτώνει εν ψυχρώ, συνθλίβοντας το κρανίο του, τον αγωνιστή καθηγητή, στην καγκελόπορτα του 3ου Λυκείου Πατρών. Ακόμα πιο επιφανή στελέχη της Δεξιάς, αναλαμβάνουν την υπεράσπιση των δολοφόνων, στη δίκη στο Βόλο και εισπράττουν την ισόβια καταδίκη,  αλλά και την διαχρονική κατακραυγή, όλης της δημοκρατικής  κοινωνίας.

Από το βράδυ της 9ης Γενάρη του 1991, ο Νίκος Τεμπονέρας γίνεται σύμβολο του αγώνα της νεολαίας για γνώση, αξιοπρεπή δουλειά, αλληλεγγύη και δημοκρατία.

Σήμερα, 30 χρόνια μετά τη στυγερή δολοφονία, το αγαθό της υγείας ανήκει σε λίγους και εκλεκτούς, που φωτογραφίζονται, «καμαρώνοντας» γιατί, αυτοί μπόρεσαν και «το έκαναν».

Το δημόσιο σχολείο, γίνεται ακριβή εκπομπή live streaming, μόνο για όσους «έχουν και μπορούν».

Οι εργαζόμενοι-άνεργοι-φτωχοί των 534 ευρώ, στοιβάζονται στα Μ.Μ.Μ. και στους χώρους εργασίας, χωρίς κανένα μέτρο προστασίας, περιμένοντας, σαν κιμάς την «αυτορρύθμιση», στην κρεατομηχανής της αγοράς.

Σήμερα, Νίκο Τεμπονέρα, σε έχουμε πάλι ανάγκη. Έχουμε ανάγκη, το καθαρό σου βλέμμα, τις αξίες και τα ιδανικά σου.

Έχουμε ανάγκη, να μας θυμίσεις πάλι ότι, «αὐτὲς οἱ καρδιὲς δὲ βολεύονται παρὰ μόνο στὸ δίκιο».

Για αυτό θα είμαστε  πάλι εκεί  στην Πάτρα, το Σάββατο στις 9 του Γενάρη στις 18.00 στο σχολικό συγκρότημα Νίκος Τεμπονέρας.

Εκεί που έδωσες τα πάντα, χωρίς να ζητάς τίποτα.

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΦΩΤΙΣΕΙ;

 

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΦΩΤΙΣΕΙ;

Από την αρχή της πανδημίας και του εγκλεισμού μας, μερικά ερωτήματα ξεπηδούν αβίαστα. Επιτρέπονται πχ τα 5 -6-7-9 άτομα σε παρέα στα σπίτια αλλά απαγορεύεται το ερασιτεχνικό ψάρεμα ενός ατόμου!

Επιτρέπεται η άθληση, βάδισμα, τρέξιμο, ποδήλατο κτλ αλλά απαγορεύεται το κολύμπι στην θάλασσα!

Επιτρέπεται στα εργοστάσια να εργάζονται 10δες και 100δες άτομα αλλά απαγορεύεται το κυνήγι μεμονωμένου ατόμου!

Επιτρέπεται στα λεωφορεία η μεταφορά 10δων ατόμων, αλλά όχι να πιείς καφέ σε ανοικτό χώρο ενός καταστήματος, ακόμη και σε περιοχή με μηδενικά ποσοστά!

Η θάλασσα «κατηγορείται» για μετάδοση του Κορoνοϊού; Ο αέρας τα

θηράματα μήπως; Μέχρι και το λιομάζεμα κατηγορήθηκε από «επιστήμονα». 

Τι συμβαίνει; Υπάρχει άραγε σχετική τεκμηρίωση από την επιτροπή Τσιόδρα; Αν ναι γιατί δεν την δημοσιεύουν; Αν όχι τι εξυπηρετούν;

Προφανώς την αίσθηση πειθάρχησης μέσα από καταναγκασμό. Η κυβερνητική απάντηση στον Κορoνοϊό, συνδέθηκε με την φίμωση των πολιτών. Ο πολίτης πρέπει να ακούει ΓΙΑ να υπακούει. Αλλιώς πίπτει ράβδος με πρόστιμο.

Κατά τα άλλα η θεραπεία του ιού θα προέλθει μέσα από διατάγματα αποστέρησης της δημοκρατίας και της ελεύθερης βούλησης. Ο ιός αναδείχνεται σε Πολιτική οντότητα και η επιστήμη της βιολογίας μέσω των ειδικών, αναδείχνεται σε εξέχουσα συνιστώσα κυβερνητισμού.

Οι κοινωνικές συλλογικότητες, ειδικά οι πολιτικές έχουν μείνει πολλαπλώς αμήχανες.  Η όποια αφλογιστία τους δείχνει –τελικά – ιδεολογική αμηχανία; Μα οι καιροί δεν μπορούν να περιμένουν. Το «ως εδώ και μη παρέκει» ήρθε προ πολλού η ώρα να φωτίσει το δρόμο μας.

 

 

ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ κ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ

...Στην άδεια πόλη περπατάς! Να η Εντατική σου,

έχεις πνοή, μα άπνοα  βιώνεις τη ζωή σου.... Πηνελόπη Συντυχάκη

 Το παρακάτω κείμενο είναι αντιγραφή από ανάρτηση του καθηγητή φαρμακολογίας στο πανεπιστήμιο Θεσ/κης κ Δημητρίου Κούβελα. Οι πολίτες βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Όλοι γνωρίζουμε πως κάτι δεν πάει καλά. Είναι καιρός οι ειδικοί επιστήμονες να βγούν και να μιλήσουν ανοιχτά. Να ξεχωρίσουν την κομματική πολιτική από την επιστημονική θέση. Οι δε πολιτικές εκπροσωπήσεις, όλοι όσοι σέβονται τον πολίτη και την κοινωνία δυναμικά να παρέμβουν.

 Φτάνει πια. 

Περιορισμός της δημοκρατίας, ασύστολες αναθέσεις, ΚΑΜΙΑ ενύσχυση στο ΕΣΥ, λάθος μέτρα ώστε μετά από 2 μήνες lockdown η Ελλάδα να έχει "κατακτήσει" την χειρότερη θέση σε θύματα. Κι όμως. Όλα αυτά ας τα εκλάβουμε απλά σαν προερόρτια, καθόσον κρύβουν αλλά και αποκαλύπτουν τον ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ που προωθούν κατάλληλα οι ελίτ.

ακολουθεί το κείμενο του κ Κούβελα.

"Απλά ερωτήματα από χαζό, και απλές, αυτονόητες απαντήσεις:

1. Υπάρχει επιδημία σε παγκόσμια κλίμακα;

ΝΑΙ. Προφανώς

2. Ο ιός είναι φονικότατος, όπως έλεγαν

πέρυσι;

Όχι βέβαια. Η θνητότητα είναι μικρή

(0,15%) και περιορισμένη σε

συγκεκριμένες ομάδες

3. Είναι πολλοί οι ευπαθείς;

ΟΧΙ. Το 1-5% του πληθυσμού.

4. Είναι αναγνωρίσιμοι;

Χωρίς πρωτοβάθμια δύσκολα, αλλά ναι.

Σίγουρα ναι κατά 90%. Δηλαδή για τη

χώρα μας είναι 100-500 χιλιάδες

άνθρωποι

5. Υπάρχουν φάρμακα για όσους νοσήσουν;

Υπάρχουν διεθνώς και μπορούμε να τα

εισάγουμε.

6. Μπορεί να καλυφθεί το κόστος;

Φυσικά. Ακόμα και αν νοσήσουν και οι

500.000 ευπαθείς, το κόστος του

φαρμάκου είναι μέγιστο μισό

δισεκατομμύριο.

7. Υπάρχει και εμβόλιο;

Φυσικά. Μπορούμε να εμβολιάσουμε

επιλεκτικά τους ευπαθείς (ευκολότερα αν

υπήρχε ΠΦΥ), και να μηδενιστούν

ουσιαστικά οι θάνατοι και η

νόσηση. Για 500.000 το ακριβότερο

εμβόλιο κοστίζει 20.000.000!

8. ΤΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΤΑΖΕΤΑΙ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΣ που

κοστίζει 4,5 δις το μήνα, χάνονται

περισσότερες ζωές, καταστρέφεται ο

κοινωνικός ιστός, ο πολιτισμός, η

ελευθεριά μας κλπ;

9. Γιατί δεν θεσμοθετείται υποχρεωτικά ο

θεσμός του οικογενειακού γιατρού που δεν

θα κοστίσει τίποτα παραπάνω;

ΕΔΩ ΑΦΗΝΩ ΤΗΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΝΑ ΟΡΓΙΑΣΕΙ. ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΠΑΝΤΗΣΗ. Για την ακρίβεια, ότι και να πω θα χρησιμοποιηθεί εναντίον μου, οπότε σκεφτείτε μόνοι σας απαντήσεις. Ελπίζω να βρει κάποιος μια λογική απάντηση."