6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ . Συνέβη στη Χιροσίμα.
Δεν ξέρω πλέον πόσοι γνωρίζουν σχετικά με Χιροσίμα Ναγκασάκι και την αδίστακτη φύση κ θέση του ιμπεριαλισμού. Λοιπόν όλες οι 6 Αυγούστου, μετά την 6 Αυγούστου του 1945 είναι το πραγματικό αποτύπωμα του.
Τον μακρινό Αύγουστο του 1987 βρέθηκα στην Ιαπωνία. Ξεκίνησα σόλο από Αθήνα τον Ιούλιο *μαζί με την γυναίκα * μετά από μια καλή προσφορά που βρήκαμε στην αεροπορική εταιρεία της Σιγκαπούρης. 120.000 δρχ για Σιγκαπούρη με επιστροφή έκαστος και επιπλέον με 2.000 δρχ από Σιγκαπούρη για οποιαδήποτε αεροδρόμιο είχε δρομολόγιο η εταιρεία. Απαράβατος όρος κάθε φορά θα γυρίζαμε και θα ξαναξεκινούσαμε από Σιγκαπούρη. Άρα 4.000 την φορά. Τότε δεν υπήρχε ιντερνετ κινητά τηλ κτλ. Ριχτήκαμε στο διάβασμα και τελικά κάναμε το πλάνο της εξόρμησης. Σιγκαπούρη Ταϊλάνδη και Ιαπωνία. Εκτός από αεροπλάνο χρησιμοποιήσαμε τα τοπικά μαζικά μέσα και ειδικά για Ταϊλάνδη έγινε ενοικίαση μοτο
Η νύχτα δεν σταματάει ποτέ στην Χιροσίμα...
Κάθε χρόνο την 6η Αυγούστου την ώρα που η ατομική βόμβα έπεσε στη Χιροσίμα, χτυπά η Καμπάνα και χιλιάδες κάτοικοι της σημερινής πόλης και πολίτες του κόσμου, συγκεντρώνονται στο πάρκο Ειρήνης να προσευχηθούν για τα θύματα και να βροντοφωνάξουν “ΠΟΤΕ ΠΙΑ”.
Το ίδιο και φέτος 81 χρόνια από τη ρίψη των ατομικών βομβών στη Χιροσίμα (6 και Ναγκασάκι 9 Αυγούστου 1945) από τις Η.Π.Α.
Η ρίψη των ατομικών βόμβών , έγιναν με απόφαση του Προέδρου των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν. «Αν και η ήττα της ήταν βεβαία» ( Τσώρτσιλ) καθώς Η Ιαπωνία δεν ήταν σε θέση να συνεχίσει τον πόλεμο, μάλιστα επεδίωκε συμβιβασμό με τους Συμμάχους, Όμως.
Στις 16 Ιουλίου, πραγματοποιήθηκε η δοκιμαστική έκρηξη της νέας ατομικής βόμβας στο Αλαμογκόρντο, και ο Τρούμαν στο Πότσνταμ, έλαβε μήνυμα που έλεγε: “Ευτυχής η έκβαση του τοκετού» . Η αμερικανική ηγεσία ήθελε να κάνει χρήση του τρομερού αυτού νέου όπλου , επιθυμώντας αφενός να περιορίσει τις απαιτήσεις της Σοβιετικής Ένωσης στη μεταπολεμική Ευρώπη και αφετέρου να ελαχιστοποιήσει τις συνέπειες από την εμπλοκή της στο μέτωπο του Ειρηνικού.
Για όλα αυτά, ο Τρούμαν έπρεπε να λυγίσει την Ιαπωνία το συντομότερο .
Στις 3 Αυγούστου ο Τρούμαν υπογραφη τη ρίψη των βομβών..
Στις 2.45′ απογειώθηκε το βομβαρδιστικό Β-29 «Enola Gay», που κουβαλούσε την ατομική βόμβα, κατασκευασμένη μ’ ένα ισότοπο του ουρανίου, το 235∙ η βόμβα είχε βαφτιστεί ειρωνικά από τους Αμερικάνους «Little Boy» , «Pika-don» την ονόμασαν οι «hibakusha» , που σημαίνει φως και θόρυβος.
Στις 8.15′, η βόμβα εγκαταλείπει το Β-29.
Στις οκτώ και δεκαέξι λεπτά η Χιροσίμα έσβηνε από την επιφάνεια της γης.
Η Χιροσίμα, γεμάτη από απεριόριστους σωρούς από τέφρα.
...Εσείς που κλαίτε αν και δεν έχετε μάτια
Που θρηνείτε αν και δεν έχετε χείλη
Που επιθυμείτε να αγκαλιάσετε σφικτά αν και δεν έχετε καθόλου
δέρμα για να αγγίξετε...
sankich επιζησας
Η λέξη κόλαση δεν είναι αρκετή… , ο Κεϊσούκε Χιρόκι, διοικητής ναυτικής βάσης, δίνει λεπτομέρειες: “… Ο αριθμός των νεκρών είναι απίθανος, εκατό χιλιάδες, διακόσιες χιλιάδες… Δεν υπάρχει ελπίδα... Πεθαίνουν σαν μύγες, με τις σάρκες τους διαλυμένες…
Ο ποιητής μπορεί να συνθέσει την φρίκη. Μόνο αυτός...
Τα χέρια μου και τα πόδια μου τα ’χω ξεθάψει απ’ τη Χιροσίμα.
Τα χείλη μου γίνηκαν σκόνη και πέσανε.
Μόνο το στόμα μου έμεινε ν’ ανοιγοκλείνει.
Τ’ άσπρο μου σαν ασβεστωμένο πρόσωπο,
δε μπορεί πια να κλάψει, να γελάσει, να ’χει ένα όνομα.
Ο Χιροχίτο, η κυβέρνηση και το πολεμικό συμβούλιο στις 8 του Αυγούστου διατύπωσε τέσσερις προϋποθέσεις για την παράδοση της Ιαπωνίας: τη διατήρηση της kokutai (του αυτοκρατορικού δηλαδή θεσμού ), την ανάληψη από τις αυτοκρατορικές δυνάμεις της ευθύνης για τον αφοπλισμό και την αποστράτευση, καμία κατάληψη των μητροπολιτικών ιαπωνικών Νήσων, της Κορέας ή της Φορμόζας και εξουσιοδότηση στην ιαπωνική κυβέρνηση για την εκδίκαση και τιμωρία των υποθέσεων που αφορούσαν στους εγκληματίες πολέμου .
Το ίδιο βράδυ, Η Σοβιετική Ένωση κηρύσσει τον πόλεμο κατά της Ιαπωνίας, και αμέσως μετά η Λ.Δ. της Μογγολίας και στις 11 του μηνός, ο λαϊκός στρατός της Κίνας. Η Αμερική έπρεπε να επισπεύσει φοβούμενοι ότι η Ιαπωνία θα γίνει νέα Γερμανία για τα σοβιετικά στρατεύματα.
στις 9 Αυγούστου 1945, Στις 3.49 το πρωί, απογειώθηκε το «Bocks’ Car», που μετέφερε μια ατομική βόμβα .
στις 11.1′ π.μ. της 9ης του Αυγούστου 1945 ο «Fat man» απελευθερώθηκε από την κοιλιά του βομβαρδιστικού αεροσκάφους.
Το Ναγκασάκι ακολούθησε την Χιροσίμα.
«Ε, Τσάρλυ, τραβήξου από τον ήλιο.
Σήμερα, έπεσε η Ατομική…
Σήμερα, στα λιμάνια,
οι σωματέμποροι και οι πορτοφολάδες
μπορούν να περηφανεύονται
που δεν έγιναν εφευρέτες…
Σήμερα, θα μπορούσε να λέει την προσευχή της,
μια πόρνη:
«Θεέ μου, σ’ ευχαριστώ,
που δε γέννησα…» θα γράψει ο Φώτης Αγγουλες δίνοντας την κοινωνική και πολιτική διάσταση με τον καλλίτερο τρόπο.
Στις 10, η Ιαπωνία γνωστοποίησε ότι δεχόταν την άνευ όρων παράδοση στους Αμερικάνους. Ο Χιροχίτο διατήρησε τον θρόνο του, όπως και λοιποί εγκληματίες πολέμου...όλοι αυτοί αδιάφοροι για το δράμα του λαού τους, των παιδιών σαν Το κοριτσάκι της Χιροσίμα που μας θυμίζει μέσα από την πένα του μεγάλου Ναζίμ Χικμέτ
...στη Χιροσίμα ο θάνατος με βρήκε
κι είμαι παιδί τα εφτά δεν τα καλόκλεισα
μα τα νεκρά παιδιά δεν μεγαλώνουν.
Πήραν πρώτα φωτιά οι μακριές πλεξούδες μου
μου καήκανε τα χέρια και τα μάτια
Όλη όλη μια χουφτίτσα στάχτη απόμεινα
την πήρε ο άνεμος κι αυτή σ’ ένα ουρανό συννεφιασμένο.
Την ίδια ώρα η κραυγή των «hibakusha» κλείνει το μάτι στη ζωή
..Έρχεται τo μωρό! ακούστηκε.
Στο υπόγειο της κόλασης επί γης.
Μια νέα γυναίκα άρχισε να γεννά....
ΧΙΡΟΣΙΜΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ
Βρέθηκα στην πόλη σε μια επέτειο του θανάτου της. Πάνε 39 χρόνια από τότε. Μα οι μνήμες είναι ζωντανές.
Στο πάρκο της Χιροσίμα, το λεγόμενο πάρκο της ειρήνης με πολλές χιλιάδες άτομα από κάθε φυλή και χρώμα, Ξενύχτησα 5 προς 6 Αυγούστου …. Οι βουδιστές μοναχοί έδιναν τον τόνο με τις τελετουργίες, τους ύμνους, με τα κίτρινα ρούχα τα ράσα τους. Άναβαν φαναράκια και τα έριχναν στο ποτάμι. Συμβόλιζαν τις ψυχές των αδικοχαμένων κατοίκων.
Παραπέρα οι γκέισες μοίραζαν το κλασικό τσάι. Ύμνοι πάθος ομιλίες από τον δήμαρχο της πόλης κτλ. . Προτροπές για παγκόσμια ειρήνη, ποτέ πια Χιροσίμα κ περιστέρια, πολλά περιστέρια, σύμβολα ειρήνης, να πετούν απελευθερωμένα στον ουρανό. Μετά ξεκίνησε η πορεία ειρήνης.
Ναι. Η νύχτα δεν σταματάει ποτέ στην Χιροσίμα.
Μετράω ακόμη το πόσα είδα και πόσα έμαθα στη Χιροσίμα.
Μα μια Χιροσίμα είναι σήμερα η Μέση Ανατολή, η Παλαιστίνη, η μαύρη ήπειρος. Και ο φασισμός που σηκώνει κεφάλι στην Ευρώπη. Ας μας προβληματίσει η τακτική των κυρίαρχων όπου γης.
Ας μάθουμε λοιπόν από την Χιροσίμα....καθώς δεν είδαμε τίποτε ακόμη...
( τις φωτό πήρα το μακρινό 1987)
στη φωτό καιόμενοι κάτοικοι...
