ΕΛΕΓΧΟΣ κ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

         

      " τεχνολογικές εξελίξεις" και κοινωνία

Το κείμενο που ακολουθεί το αλίευσα από το FB <Elias Bitsanis> και χωρίς δικά μου σχόλια το αντιγράφω.

 Κυριολεκτικά δεν προλαβαίνεις πια να τις παρακολουθήσεις, όση καλή θέληση και αν έχεις να βρεις χρόνο για κάτι τέτοιο.

Το να συμβαδίσεις με τις τεχνολογικές εξελίξεις είναι πέρα από τις δυνατότητες του φυσιολογικού ανθρώπου.

Δεν προλαβαίνεις να καταλάβεις σε ποιο επίτευγμα έχουν φτάσει οι κβαντικοί υπολογιστές (των οποίων η δυνητική υπολογιστική ισχύς είναι εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από εκείνη του ισχυρότερου υπάρχοντος υπερυπολογιστή) και ήδη εμφανίζονται τα πρώτα πρωτότυπα βιοϋπολογιστών (wet computing) που, αντί για τα παραδοσιακά πυριτικά τσιπ για την επεξεργασία των πληροφοριών, χρησιμοποιούν πραγματικούς νευρώνες, προερχόμενους από βλαστοκύτταρα, ικανούς να αποθηκεύουν δεδομένα σε βακτήρια που αναπαράγονται επ’ άπειρον.

Δεν προλαβαίνεις να κοιτάξεις αποσβολωμένος τις χορογραφίες που εκτελούν - σχεδόν πανομοιότυπα με τους ανθρώπους - τα ανθρωποειδή ρομπότ την κινεζική Πρωτοχρονιά και ανακαλύπτεις, ότι στις ΗΠΑ δουλεύουν πάνω στο πώς να αναπαραχθεί ο άνθρωπος στο διάστημα και στο πώς να δημιουργηθεί ένα καθολικό σύστημα αναγνώρισης (ένα είδος διαβατηρίου) βασισμένο στο DNA ή στην ίριδα.

Δεν έχεις ακόμη καταλάβει τί στο καλό είναι η τεχνητή νοημοσύνη και ήδη μαθαίνεις ότι προσπαθούν να την εμφυτεύσουν στο ανθρώπινο κρανίο. Και μάλλον διαφεύγει, ότι η ΤΝ που χρησιμοποιούμε (και που πλέον χρησιμοποιείται παντού), τεχνικά, είναι ακόμα "πειραματική", δηλαδή δεν είναι μια ώριμη και εδραιωμένη τεχνολογία. Βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη και η σταθεροποίησή της, σε αντίθεση με άλλες τεχνολογίες (σκεφτείτε το ψυγείο, μια τεχνολογία που έχει μείνει σχεδόν ίδια εδώ και εκατό χρόνια), είναι πρακτικά αδύνατη, επειδή είναι σχεδιασμένη να εξελίσσεται. Δηλαδή να μην σταθεροποιείται ποτέ.

Δεν είναι πια μόνο θέμα χρόνου προσαρμογής σε εποχές όπου η ριζική αλλαγή του τρόπου ζωής επιταχύνεται στο μέγιστο δυνατό (κάτι που από μόνο του αρκεί για να σε καταστήσει αυτομάτως "απροσάρμοστο").

Το ζήτημα είναι ακόμη πιο βασικό: δεν υπάρχει καμία δυνατότητα να καταλάβεις τί ακριβώς συμβαίνει.

Ποιος κάνει τί, πώς, με ποιο σκοπό, για λογαριασμό ποιου, σε πόσο χρόνο και με ποια αποτελέσματα: πρόκειται κυριολεκτικά για έναν λαβύρινθο που σε καταπίνει.

Είναι μια συνεχής εξέλιξη, πολύ γρήγορη, ασταμάτητη, εκθετική.

Και δεν είναι μόνο οι "boomers" που δεν καταφέρνουν να συγχρονιστούν για να καταλάβουν τί συμβαίνει. Οι λεγόμενοι "ψηφιακοί αυτόχθονες" βρίσκονται σε ακόμη χειρότερη κατάσταση (και το λέω αυτό από προσωπική εμπειρία). Διότι η εξοικείωσή τους με τα ψηφιακά μέσα είναι, στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, εξοικείωση τελικού χρήστη. Συνήθως καταλαβαίνουν από τεχνολογία (και ενδιαφέρονται για το πώς λειτουργεί κάτι) ελάχιστα. Δεν κάνουν πια ερωτήσεις. Δεν μπορούν να διαμορφώσουν κριτική σκέψη απέναντι σε τίποτα που δεν τους επηρεάζει άμεσα. Και το χειρότερο απ’ όλα είναι, ότι αυτοί οι λίγοι που θα κατανοήσουν ορισμένους μηχανισμούς (και στη συνέχεια θα σχεδιάσουν άλλους), απορροφώνται γρήγορα από το ίδιο το Σύστημα με χίλιους τρόπους, καταλήγοντας συνήθως κατευθείαν μέσα στην "κολασμένη μηχανή" που παράγει αυτό το χάος.

Ενώ συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε ποια ταινία να διαλέξουμε σε μία από τις πολλές πλατφόρμες στις οποίες είμαστε συνδρομητές, υπάρχουν άνθρωποι (όχι πολλοί και συγκεντρωμένοι κυρίως μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας) που εργάζονται πάνω σε κάτι που θα σε κάνει όλο και περισσότερο "απροσάρμοστο" και, τελικά, όλο και πιο εξαρτημένο και ελέγξιμο.

Διότι ο έλεγχος των ανθρώπινων μαζών είναι ο τελικός στόχος εκείνων που βρίσκονται πίσω από αυτή την άνθηση των τεχνολογιών (οι διάφοροι Thiel, Altman, Musk & Co, για να μείνουμε μόνο στη δική μας αγαπημένη Δύση). Ένας έλεγχος από μια ελίτ που διακατέχεται από πεποιθήσεις πλήρους ανωτερότητας έναντι όλων των άλλων. Κάτι που, σε σύγκριση μαζί του, θα έκανε το ναζισμό να φαντάζει με μανιφέστο ισότητας.

Για κάποιους όλη αυτή η εξέλιξη είναι εφιαλτική. Για άλλους είναι συναρπαστική. Κάποιοι πάλι, δεν είναι ούτε ενθουσιασμένοι, ούτε ανήσυχοι. Απλώς δεν ενδιαφέρονται. Και πιστεύω ότι αποτελούν την πλειοψηφία.

Και η δύναμη αυτού του Συστήματος είναι οι αριθμοί. Αν η πλειοψηφία δεν ενδιαφέρεται για κάτι, είναι σαν ένα είδος "πράσινου φωτός", όσο και το να υπάρχει πλειοψηφία υπέρ.

Το ερώτημα δεν είναι, αν πριν από μισό αιώνα τα πράγματα ήταν καλύτερα. Γιατί πριν από 50 χρόνια ήταν καλύτερα απ’ ό,τι πριν από 100 και η απάντηση που θα πάρεις - τώρα, όπως και τότε - είναι ότι σε πενήντα χρόνια από σήμερα τα πράγματα θα είναι καλύτερα και ότι όλες οι βιομηχανικές επαναστάσεις προκαλούν "προσωρινές" δυσκολίες που μετά το σύστημα "διορθώνει".

Το σύστημα όμως, είναι αυτό που σχηματίζεται από το δίπολο κεφάλαιο/τεχνολογία, το οποίο παράγει μια όλο και πιο γρήγορη και όλο και λιγότερο ελέγξιμη αυτοενίσχυση. Ούτε το ένα ούτε το άλλο, θεωρητικά, είναι ανεξέλεγκτα. Συνδυασμένα όμως, είναι.

Αυτή η δύναμη, απέναντι στην οποία θα μπορούσε και θα έπρεπε να υπάρξει κάποια αντίσταση (το να πολεμηθεί είναι πέρα από τις δυνατότητες οποιουδήποτε) είναι τόσο ισχυρή, τόσο αόρατη (αυτό που φαίνεται είναι μόνο ένα ελάχιστο μέρος αυτού που πραγματικά υπάρχει), τόσο διαπεραστική, που είτε θα πρέπει - δεν ξέρω πώς - να δημιουργηθεί μια αντίρροπη δύναμη (με άλλους στόχους, άλλα σχέδια, άλλες ουτοπίες), είτε το μόνο που απομένει, είναι να ελπίζουμε σε μια πλήρη κατάρρευση των πηγών ενέργειας που τροφοδοτούν όλη αυτή την τεχνολογική "πρόοδο".

Αλλά, όπως ξέρουμε, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία - γιατί είναι το λιγότερο επικίνδυνο πράγμα από όλα.

Vlassis Vasilopoulos

ΚΡΑΤΟΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ κ μνημείο Τεμπονέρα

                 

  ΤΣΑΚΙΣΤΕ τους φασίστες σε κάθε γειτονιά.

Για άλλη μια φορά βεβηλώθηκε το μνημείο του Νίκου Τεμπονέρα.

Αυτοί που έδωσαν το σύνθημα του θάνατου

έδωσαν και το σύνθημα της βεβήλωσης του μνημείου.

Τον φοβούνται ακόμη και νεκρό τον ΝίκοΤεμπονέρα

κι αυτό είναι η ήττα και η καταδίκη τους.

Η Αναρχική ομάδα "δυσήνιος ίππος" ανέλαβε να αποκαταστήσει το μνημείο. Παρακάτω σχετική ανακοίνωση τους.

Το τελευταίο διάστημα παρακρατικοί φασίστες βεβηλώνουν το μνημείο για τον αγωνιστή καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα. Οι θρασύδειλοι φασίστες μέσα στη νύχτα την πρώτη φορά έγραψαν σβάστικα πάνω στο μνημείο, ενώ τη δεύτερη έγραψαν συνθήματα στην ευρύτερη περιοχή.

Την Κυριακή το μεσημέρι σύντροφοι-ισσες βρεθήκαμε στο σημείο όπου δολοφονήθηκε από τους τραμπούκους της ΟΝΝΕΔ ο αγωνιστής καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας καθαρίζοντας το μνημείο, ενώ ταυτόχρονα

πραγματοποιήσαμε αντιφασιστικό γκράφιτι.

ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΝΙΚΟΥ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ

Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΟΔΗΓΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Για τον αγωνιστή Νίκο Τεμπονέρα: https://ipposd.org/2026/01/26/temponeras/

ΝΔημοκρατική διαφθορά

 

Υπάρχει πολίτης που δεν γνωρίζει;

Ο Απρίλης ξεκίνησε με αναγκαστικό κυβερνητικό ανασχηματισμό. Η αναμενόμενη δικογραφία   της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, 'άνοιξε λίγο νωρίτερα την ΜΕΓΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ των πολιτικών παθών του Μητσοτάκη και της παρέας του, που καμώνονται την δημοκρατική κυβέρνηση της χώρας. 

 Άπότι φαίνεται, αν όλα κυλίσουν κανονικά η Μεγάλη Παρασκευή για την κυβερνητική ομάδα πρέπει να είναι μόνιμη χωρίς περίπτωση Ανάστασης. 

Θα είναι; Εξαρτάται. Όμως εγώ αναρωτιέμαι εδώ και καιρό.

Υπάρχει πολίτης στην Ελλάδα που δεν γνωρίζει η έστω αμφιβάλλει για το ποιόν  των κυβερνόντων; 

Υπάρχει πολίτης που δεν είναι σίγουρος για το μέγεθος της υποκρισίας της παραπάνω ομάδας και για την διαπλοκή την διαφθορά το θράσος τους;

Υπάρχει πολίτης που δεν γνωρίζει ότι το σύνολο των νεοδημοκρατών βουλευτών είναι ίδιου φυράματος με τους αναφερόμενους στην δικογραφία της Ευρωπαίας εισαγγελέας; αφού καλύπτουν και στηρίζουν τέτοιες πολιτικές;

Υπάρχει πολίτης που δεν γνωρίζει ότι το σύνολο των εκλεγμένων με την ΝΔ στην Αυτοδιοίκηση κάθε βαθμού, δεν έχουν καταφύγει σε ανάλογες κινήσεις διαφθοράς στο μέτρο που μπορούν και στο επίπεδο που διοικούν;

Υπάρχει πολίτης που δεν γνωρίζει ότι σε οποιαδήποτε θέση έχει διοριστεί σε κρατικό πόστο άτομο της Ν.Δ αν ψαχτεί δεν θα έχει δώσει εξετάσεις αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς διαφθοράς και ευνοιοκρατίας;

Για το επίπεδο της δικαιοσύνης *μας* τι να πούμε; Γνωστο και μη εξαιρεταίο. 

Μα αν είναι τόσοι πολλοί όλοι οι παραπάνω μήπως να σκεφτούμε και το ποσοστό Μιθριδατισμού, ως προς τα σκάνδαλα, που δηλητηριάζει τη σύνολη κοινωνία; Μήπως να προσθέσουμε και όσους καταλήγουν πως μόνο με τα όπλα της ΝΔ πολεμιέται η ΝΔ; ενώ αποδειγμένα ενδυναμώνεται, καθώς νομοτελειακά ...αίσονται οι δύο σε σάρκα μία;

Και ο λαός τί; 

 πρόκειται για αποδοχή από τους πολίτες η μήπως υπογραμμίζει την απελπισία τους και την αναγκαστική κατάληξη στο... δός ημίν σήμερον;...Στο pass, στο ρουσφέτι, στο να φιλάς το χέρι του δολοφόνου; 

Η ιστορία τι γράφει; Πόσες φορές γίναμε στο ίδιο έργο θεατές και πόσες αντίστοιχα αυτός ο λαός ξεπέρασε το ανάχωμα; καθώς οι κοινωνικές διεργασίες δεν προγραμματίζονται σε κομπιούτερ δεν ακολουθούν αλγόριθμους, είναι ασύμμετρες ευφάνταστες πρωτότυπες ορμητικές.  Το πουλί της καταιγίδας  θα διαγράψει την πορεία του και οι δυνατότητες ανασυγκρότησης του δημοκρατικού κινήματος θα φανούν. ν . Αρκεί να περισσέψει η ελπίδα η αποφασιστικότητα μαζί με την σύνεση και την διορατικότητα.. 

μα εγώ για αλλού ξεκίνησα

                                                      

                                της Αθήνας τα καλά

Προχθές κλείσαμε να πάμε θέατρο. Σε μια πρωτοποριακή δημιουργία στην περιοχή του Μακρυγιάννη όπου στο θέατρο ΣΦΕΝΔΟΝΗ παιζόταν το έργο "Βουργουνδία". 

Μια αλληγορία σχετική με την εξουσία, και πως μέσα από αυτή ο θύτης μετατρέπεται σε θύμα, αλλά και αντίστοιχα το θύμα σε θύτη. Σαν επιστέγασμα;

 Η βία σαν αποτέλεσμα της εξουσίας. 

Ξεκινήσαμε από Τζιτζιφιές αρκετά νωρίς. Μια βόλτα στο θησείο παρά το απότομο κρύο πάντα είναι ευχάριστη. 

Η πρώτη όμορφη έκπληξη μας βρήκε στο Μοναστηράκι. Η Τρίτη 17 Μαρτίου ήταν η μέρα του Αγίου Πατρικίου προστάτη της Ιρλανδίας. Οι Ιρλανδέζικες πάμπ στην περιοχή λοιπόν δεν έχασαν την ευκαιρία. Ο θρύλος της χώρας η GUINNESS,  έρεε άφθονη την ίδια ώρα που η ιρλανδέζικη μουσική κυλούσε ευχάριστα στα αυτιά μας. Μεγάλο δίλημα. Παραμένουμε η φεύγουμε;

Φεύγουμε. Έχουμε ακόμη ώρα. Λίγο παρακάτω παρουσίαση βιβλίου. Καθόμαστε και απολαμβάνουμε τους ομιλητές.

ΕΡΟΥΡΕΜ ο παράξενος; τίτλος συγγραφέας ο Δημήτρης Γιαλαμάς μορφωτικός ακόλουθος στην πρεσβεία μας στη Μόσχα.

Μέχρι να αρχίσει η διαδικασία άρπαξα 3/4 σελίδες στα γρήγορα. Όπα δυσκολεύτηκα να το αφήσω. Αξίζει με χίλια. 

Θέλετε Μια μικρή μικρή ιστοριούλα από τις πολλές πολλές όμορφες των 328 σελίδων; Ιδού. Ο Ελύτης και ο Γκάτσος περπατούσαν σε μια σκοτεινή γειτονιά της Αθήνας.  Έπεσαν σε επιχείρηση σκούπα της αστυνομίας και οδηγήθηκαν στο τμήμα μαζί με υπόκοσμο. Ο Γκάτσος απευθύνθηκε στον αξιωματικό υπηρεσίας λέγοντας του πως δεν έχουν καμιά σχέση κτλ αλλά και ο φίλος του είναι διάσημος ποιητής με το όνομα Ελύτης. Ας πάρει λοιπόν τηλ τον διοικητή του τμήματος για να τελειώσει η ιστορία. Πράγματι ο αστυνομικός πήρε τηλ και ακούστηκε να λέει στον διοικητή. κ Διοικητά έχω 2 εδώ δύο μπανιστηριτζήδες ! που ο ένας γράφει μπουζουκοτράγουδα με το ψευδώνυμο Ο Αλήτης! Τί να τους κάνω; 

8,35 ήρθε η ώρα να φύγουμε για το θέατρο. 

Ρε γαμώτο. Στον πάνω όροφο ετοίμαζαν τα ποτήρια για το κρασί και το τραπέζι του μεζέ. Μα είχαμε ραντεβού με την Βουργουνδία στην Σφενδόνη.

 

Ο "προοδευτικός Ιπποπόταμος";

                   

                 κ με τον χωροφύλαξ κ με τον αστυφύλαξ

Η παροιμία είναι χαρακτηριστική .

Κάποτε τα ζώα της στεριάς τσακώθηκαν με τα αντίστοιχα που ζούσαν στο νερό. Προετοιμάστηκαν λοιπόν για πόλεμο. Και οι δύο ομάδες προσπάθησαν να προσεταιριστούν τα ποιο δυνατά ζώα στην μεριά τους. Τα ζώα της στεριάς πήγαν στον ιπποπόταμο μα αυτός απάντησε πως καλά δεν βλέπεται ότι όλη την ημέρα είμαι στα νερά; Πήγαν και τα ζώα του νερού αλλά τότε ο ιπποπόταμος λέει η παροιμία άλλαξε το τροπάρι. Μα εγώ στην στεριά κοιμάμαι τι δουλειά έχω με εσάς; 

Τελικά πόλεμος δεν έγινε οι δύο ομάδες τα βρήκαν μεταξύ τους αλλά από τότε ο ιπποπόταμος απομονωμένος δεν έχει κανέναν.

Ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή συνεχίζεται με όλο και ποιο μεγάλη ένταση. Ποιος φταίει; Μα είναι γνωστή και η αιτία και ο ένοχος. Στον πόλεμο παίρνεις θέση. Το κράτος δολοφόνος λέγεται Ισραήλ και είναι η προέκταση των ΗΠΑ στην περιοχή. Σε αυτή την μάχη δεν χωράνε λοιπόν μα και μου. Όσοι προοδευτικοί η "προοδευτικοί" ανακαλύπτουν τώρα κ τις ευθύνες του Ιράν απλά ηθελημένα δικαιολογούν την επίθεση τον πόλεμο και ότι συνεπάγεται .

Ας ξέρουν λοιπόν, πως  Με τέτοιες πολιτικές απόψεις απλά το μόνο που θα κερδίσουν είναι η μοναξιά του ιπποπόταμου. 

Γιατί κανένας πόλεμος δεν τέλειωσε ποτέ!

                              Πτώματα ακέφαλα χορεύανε τρελά και τρέχανε σα μεθυσμένα...

Σύμφωνα με τις αλλοπρόσαλλές δηλώσεις του προέδρου *ένας είναι ο πρόεδρος* Τραμπ, όπως διαβάζουμε  ο πόλεμος προχθές,  «είχε ολοκληρωθεί σε μεγάλο βαθμό, σχεδόν πλήρως», στη συνέχεια απέφυγε ερώτηση για το αν αυτό σήμαινε ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να τελειώσει αυτή την εβδομάδα. «Όχι, αλλά σύντομα. Νομίζω σύντομα. Πολύ σύντομα». απάντησε σε ερώτηση δημοσιογράφων.

Οι δημοσιογράφοι προσπάθησαν ξανά: «Είπατε ότι ο πόλεμος έχει "σε μεγάλο βαθμό ολοκληρωθεί". Αλλά ο δικός σας υπουργός Άμυνας λέει ότι "αυτό είναι μόνο η αρχή". Ποιο από τα δύο ισχύει;» < από το dnews>.

«Νομίζω ότι θα μπορούσατε να πείτε και τα δύο», απάντησε ο Τραμπ!!! Μεγάλος ηγέτης, άσχετα αν εμένα μου θύμησε την ανάλογη συζήτηση του Νασρεντίν Χότζα με τον βοηθό του. Δύο αντίδικοι επισκεφθήκαν τον Νασρεντίν και ο καθένας ξεχωριστά αφού τον άκουσε πήρε σαν απάντησε. το γνωστό ΕΣΥ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ. Απορημένος ο βοηθός του λέει. Τελικά πως γίνεται και οι δύο να έχουν δίκιο; Ο Χότζας αφού χάιδεψε τα γένια του αποφάνθηκε. Και εσύ δίκιο έχεις. 

Διαβάζουμε βαρύγδουπες αναλύσεις από ειδικούς για τους λόγους που ΗΠΑ κ Ισραήλ ανέλαβαν το ρίσκο αυτής της επίθεσης έξω και πέρα από κάθε λογική της σειράς.. Ωραία ο λαός και ο προτελευταίος πολίτης νομίζω ότι με απλά πολύ απλά 2 , 3 λόγια θα δώσει απάντηση. Στρίμωγμα των ΗΠΑ από τους γεωπολιτικούς οικονομικούς άξονες που σφυρηλατεί μεθοδικά η Κίνα με σειρά κράτη παγκόσμια και αναγκαστικά; με την Ρωσία. Ωραία και μετά τι; Τα μολύβια ζορίζονται και οι ειδικοί προτιμούν την σιωπή. Μα τα σενάρια είναι συγκεκριμένα. Δεν είναι άπειρα. Κερδίζουν οι ΗΠΑ η χάνουν. Τι θα συμβεί σε κάθε περίπτωση; Αν δεν απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα οι αναλύσεις είναι ψιλοάχρηστες. Ειδικά οι προοδευτικές δυνάμεις που από αρχή είναι κατά των πολέμων οφείλουν να απαντήσουν.  Φυσικά το κερδίζω και το χάνω δεν είναι κάτι το στιγμιαίο. Εδώ οι έννοιες και οι ισορροπίες δεν είναι στατικές αλλά δυναμικές. 

Όσον αφορά την αμερικάνικη τακτική δεν έχουμε και πολλά να πόυμε. Αντιγραφή των σκηνών που παίχτηκαν στην Ουκρανία, λαμβάνοντας υπόψη τις μεσανατολικές ιδιαιτερότητες. Οι καλοκαιρινές επιθέσεις στο Ιράν ήταν η γενική πρόβα όπως το 14 στο Ουκρανικό. Το Μαιντάν αντιγράφηκε λίγο πριν την σημερινή επίθεση ξεσηκώνοντας τον χειμαζόμενο Ιρανικό λαό κατά της κυβέρνησης της χώρας. Οι ηγέτες αποκεφαλίστηκαν και ο Τράμπ περίμενε να τον υποδεχτούν στο Ιράν με την μουσική μπάντα. Αμ δε. Οι κοινωνίες ειδικά στην Ανατολή διαπερνιόνται από πολλαπλά υπόγεια ρεύματα τεμνόμενα διασταυρούμενα που ομαδοποιούνται με τρόπο ασύμβατο ως προς την κατάσταση που έχει κυριαρχήσει στις προτεσταντικές κοινωνίες που οδηγούν την Αμερική και δυτικοευρωπαϊκές χώρες. Όσο για την συνέχεια; Την έδωσε ο ποιητής. Ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος δεν γίνεται πλέον διά αντιπροσώπων. Ναι η Αμερική η θα αλλάξει η θα ηττηθεί.

...Τότε, θυμάσαι, που μου λες: Ετέλειωσεν ο πόλεμος!

Όμως ο Πόλεμος δεν τέλειωσεν ακόμα.Γιατί κανένας πόλεμος δεν τέλειωσε ποτέ!

28 Φεβρουαρίου - ΝΑ μην συνηθίσουμε τον Θάνατο

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΠΑΝΤΟΥ

Στο Σύνταγμα, στην Αθήνα όπως και σε πολλές ακόμη πόλεις της χώρας, εξελισσόταν για τρίτη κατά σειρά χρονιά, η πολύ μεγάλη συγκέντρωση για την δολοφονία στα Τέμπη. Την ίδια ώρα 100δες πύραυλοι

έπεφταν στην αμερικανοισδραηλινή επίθεση στο Ιράν. 

Μαθαίναμε για 50 η 60 νεαρές μαθήτριες νεκρές από χτύπημα στο σχολείο τους. 

Τότε, στην με δυσκολία μετακίνηση μου στην πυκνή συγκέντρωση, έπεσε το μάτι μου στην πικέτα που δίνει τον τίτλο σαυτό το σύντομο σημείωμα. Ακριβώς αυτό.

Οι πολίτες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των συγγενών των νεκρών. Ο λόγος της ενεργητικής συμμετοχής έχει προφανώς να κάνει με την ανάγκη για ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. 

Ο καθένας μας ξέρει πως αν το όλο σύστημα δικαιοσύνης λειτουργούσε στοιχειωδώς θα ίσχυε στην πράξη το "κάθε κατεργάρης στον πάγκο του". 

Τα μεγάλα ζητήματα που άπτονται της πολιτικής κουκουλώνονται. Τα μεγάλα ψάρια την γλυτώνουν με εύφημο μνεία! Τα παραδείγματα άπειρα , τι να λέμε τώρα. Πόσα σκάνδαλα αντέχουμε; Πόσους νεκρούς χωρίς δικαίωση;

Αντίβαρο προς το παρόν οι ενεργές αντιδράσεις των πολιτών . Ας ελπίσουμε οι αντιδράσεις αυτές να φτάσουν και μέχρι τις κάλπες σε κάθε τομέα αλλά και πέρα από αυτές.   

τελικά πόσα σκάνδαλα μας κυβερνάνε;

ΕΝΑ σκάνδαλο την μέρα την Δημοκρατία κάνει πέρα

 Ένα σκάνδαλο ανοίγει , και πριν μεσάσει ξεπηδάει άλλο ένα, και η πολιτική ζωή συνεχίζεται "ομαλά" ως συνήθως μέσα στην όλη ανωμαλία. Το ωραίο είναι που κάθε φορά πίσω από το σκάνδαλο εκτός από 2η3 υπουργούς η βουλευτές της κυβέρνησης βρίσκονται και πολιτικά πρόσωπα του παντοτινού ΠΑΣΟΚ. 

Εκεί αρχίζει η πλάκα. 

Εσείς φταίτε φωνάζουν οι της Νέας Δημοκρατίας. Μα εσείς κυβερνάται ανταπαντά ο εκπρόσωπος ΠΑΣΟΚ. 

Το ερώτημα λοιπόν παραμένει. ΠΟΙΟΙ να Φταίνε; Πόσα σκάνδαλα κυβερνάνε:

Για να το θέσουμε σε άλλη βάση. 

Ποιοι έχουν την τεχνογνωσία σε καλύτερο βαθμό; Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ η της ΝΔ; Άλλη μια ερώτηση. Χωρίς τα στελέχη ΠΑΣΟΚ το ίδιο εύκολα θα ταξίδευαν στο δρόμο της απάτης η της κυβέρνησης;

Μπα δεν νομίζω. Τελικά είναι ολοφάνερο. Η κύρια εξουσία έχει ανάγκη από την δημιουργία άλλων μικρότερων εξουσιών. Ο Ρόλος τους; Από την μια μεριά να λερώνουν οι μικρότεροι τα χέρια τους και από την άλλη να παίζουν τον ρόλο του ¨"υγειονομικού υπεύθυνου " 'όπως συνηθίζεται στην επιχειρηματική ζωή. 

Τελικά ποιος κυβερνάει; 

Αυτό που μου κάνει εντύπωση πάντως είναι με όσους μέσα σε αυτή την "όμορφη ατμόσφαιρα" μεταπηδάνε στο πάλαι ποτέ κατά δήλωση του σοσιαλιστικό κόμμα .

 Άβυσσος η ψυχή των πολιτικών.   

Όσο για το πολίτευμα τον ρόλο της βουλής της ΕΥΠ κτλ ; Μάλλον παραπέμπουν σε μορφές φεουδαρχικού καπιταλισμού. Θα μου πείτε τι όρος είναι αυτός. 

Ίσως να συμβαίνει κάτι αντίστοιχο που διάβαζα στον Γκράμσι. Έγραφε αυτός ο τεράστιος μαρξιστής " η Ιταλία υποφέρει όχι μόνο από τον καπιταλισμό αλλά από την έλλειψη καπιταλισμού"! 

Προσεχώς η συνέχεια . Και νομίζω δεν θα πλήξουμε καθόλου! Έχουμε σκανδαλιάρηδες πολιτευτές!

Ο Παναγόπουλος και η κορυφή του παγόβουνου

Με τον παραπάνω τίτλο δημοσιεύτηκε στο dnews.gr, άρθρο του Δ. Τεμπονέρα. Με προσοχή οφείλουμε να τοποθετηθούμε όλοι όσοι λέμε και πιστεύουμε πως ανήκουμε στον προοδευτικό χώρο.

 Προσωπικά πιστεύω πως ο παναγόπουλος δεν είναι μια τυχαία περίπτωση που ξέφυγε αλλά δυστυχώς ο κανόνας στα ανώτερα και ανώτατα στρώματα του συνδικαλισμού και ίσως στο σύνολο αντίστοιχων ομαδοποιήσεων. 

Η λύση δεν είναι εύκολη. 

Προφανώς η σημερινή κυβέρνηση δεν μπορεί ούτε θέλει να δεί το πρόβλημα και την απάντηση από την μεριά των εργαζομένων. Δυστυχώς πιστεύω πως ΟΛΕΣ οι πολιτικές δυνάμεις απλά με κάποιες εκπτώσεις συνολικά βλέπουν την κατάσταση και την λύση σε παρόμοιο δρόμο. Εκπτώσεις κ δρόμος, που μου θυμίζουν την περίφημη ρήση του Τζουζέπε Τομάζι ντι Λαμπεντούζα στο μυθιστόρημα «Ο Γατόπαρδος» (Il Gattopardo) 

Se vogliamo che tutto rimanga come è, bisogna che tutto camb  δηλ.« Να αλλάξουμε τα πάντα, λίγο, για να μείνουν όλα ακριβώς ίδια». 

ιστορικη φωτο 1963

Οι προτάσεις ανασυγκρότησης των συνδικάτων που προτείνει ο Διονύσης είναι πράγματι στο σωστό δρόμο. Οφείλουμε να σκεφτούμε πάνω στην υλοποίηση τους στον τρόπο στο βάθος και με αποφασιστικότητα να τις προωθήσουμε. Όσον αφορά τις ΣΣΕ που αφορούν τους πάντες έχω την άποψη πως πράγματι ούτε τα επιχειρησιακά σωματεία ούτε και τα κλαδικά δεν είναι σήμερα σε θέση να πετύχουν πραγματικές αυξήσεις. Εδώ μόνο μια ΓΣΕΕ προοδευτική στον ένα η στον άλλο βαθμό μπορεί να παίξει τέτοιο ρόλο. Ενώνοντας όλους τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και διεκδικώντας αποδοχές στη βάση εκπαίδευσης οικογενειακών βαρών χρόνου υπηρεσίας και ειδικών συνθηκών. ΟΜΟΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.   

Αν περιμένει κανείς από την κυβέρνηση, τους εργοδότες αλλά και την απαξιωμένη ΓΣΕΕ να θεραπεύσει τις παθογένειες τότε είναι σαν να περιμένει κάποιος το πρόβλημα να …δώσει τη λύση.

Aμέσως μόλις ξέσπασε το «σκάνδαλο Παναγόπουλου» στη ΓΣΕΕ, όλοι έτρεξαν να πάρουν αποστάσεις.Η μεν κυβέρνηση μίλησε για «…σκάνδαλο που αφορά το πρόσωπο αλλά και το ΠΑΣΟΚ συγκεκριμένα, κεντρικό στέλεχος του οποίου υπήρξε ο κ.Παναγόπουλος».

Το ΠΑΣΟΚ τον διέγραψε από τις τάξεις του θέλοντας να μην υποστεί πολιτική φθορά, αλλά παραμιλούσε όταν ρωτήθηκε, αν πρέπει να παραιτηθεί από τη ΓΣΕΕ.Μια σειρά από παρατάξεις μέσα στο ΔΣ της ΓΣΕΕ εξέδωσαν ανακοινώσεις λέγοντας περίπου, ότι ούτε ήξεραν, ούτε γνώριζαν τι συνέβαινε με τα κονδύλια για τα προγράμματα κατάρτισης των εργαζομένων στο ΙΝΕ-ΓΣΕΕ.Το αποτέλεσμα όλων είναι το εργατικό κίνημα να χρεώνεται συνολικά την υπόθεση, να πλήττεται βάναυσα ο θεσμός της συλλογικής εκπροσώπησης, αλλά και η συλλογική αυτονομία συνολικά και να ωφελούνται εκείνοι που λένε ότι και στο συνδικαλισμό «όλοι ίδιοι είναι».Επειδή ακριβώς σήμερα οι θεσμοί αμφισβητούνται συνολικά και επειδή ορισμένοι θα επιχειρήσουν με αφορμή ένα υπαρκτό σκάνδαλο να βάλουν οριστική ταφόπλακα στα συνδικάτα και στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, οφείλουμε να διατυπώσουμε ορισμένα «δύσκολα» ερωτήματα για την υπόθεση του κ.Παναγόπουλου, που δεν αφορούν μόνο τον ίδιο. Μέσα από τα ερωτήματα ενδεχομένως να προκύψουν και οι «απαντήσεις»:

1.Αφού οι υπουργοί κ.Γεωργιάδης, κα Κεραμέως και κ.Παπαθανάσης ισχυρίζονται, ότι τα εθνικά και κοινοτικά κονδύλια για τα εκπαιδευτικά προγράμματα δόθηκαν «νόμιμα σύμφωνα με το ελληνικό και ενωσιακό δίκαιο», γιατί παραιτήθηκε η αρχιτέκτονας των προγραμμάτων και γενική γραμματέας της περιόδου 2011-2015 και 2019-2024 από την θέση της Αρχής για τον έλεγχο της Αγοράς κα Στρατινάκη, επικαλούμενη δήθεν «οικογενειακούς λόγους»; Γιατί δεν έχει βγει να απαντήσει μέχρι σήμερα για τον σύντροφό της, που φέρεται να λαμβάνει μεγάλα ποσά από το Υπουργείο Εργασίας αλλά και άλλους φορείς του Δημοσίου;2.Για ποιο λόγο ο επικεφαλής της Αρχής για το ξέπλυμα χρήματος και νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες κος Βουρλιώτης εντοπίζει το «σκάνδαλο» την περίοδο 2020-2025, δηλαδή την περίοδο διακυβέρνησης της ΝΔ;

3.Για ποιο λόγο η κα Κεραμέως μετέφερε τα κοινοτικά κονδύλια στο Π.Δ.Ε. δηλαδή στον κρατικό προϋπολογισμό, όταν η Κομισιόν προειδοποιούσε για συνθήκες αδιαφάνειας και πιθανότητα κακοδιαχείρισης και κίνδυνο διασπάθισης λόγω της αρχιτεκτονικής των προγραμμάτων, όπερ και τελικά εγένετο;

4.Γιατί δεν έγινε έλεγχος για το που διοχετεύονται οι εθνικοί και ευρωπαϊκοί πόροι από τις ελεγκτικές αρχές του Υπουργείου Εργασίας, την ΑΑΔΕ, την οικονομική αστυνομία και τους λοιπούς φορείς για τουλάχιστον μια 5ετία, ενώ είχαν υπάρξει καταγγελίες από άλλες συνδικαλιστικές παρατάξεις; Γιατί έπρεπε να επέμβει ο κος Βουρλιώτης κατόπιν καταγγελίας ενώ επί χρόνια «βουίζει ο τόπος».5.Γιατί το ΠΑΣΟΚ μέχρι σήμερα επισήμως δεν έχει ζητήσει την παραίτηση Παναγόπουλου από τη ΓΣΕΕ, αλλά στελέχη του ζητούν απλά «να διευκολύνει το χώρο του»;

6.Γιατί η συνδικαλιστική παράταξη που πρόκειται στη ΔΑΚΕ σε προχθεσινή της ανακοίνωσή της αναφέρει ότι ο Παναγόπουλος «μόνο τυπικά ήταν στο ΠΑΣΟΚ, ουσιαστικά ήταν στη ΝΔ» και διευκόλυνε(!) μια σειρά από γαλάζιους υπουργούς επι μακρόν;

7.Ποιοι άλλοι κοινωνικοί εταίροι (π.χ. επιμελητήρια, ΟΤΑ) έχουν λάβει προγράμματα και ποιος ελέγχει που έχουν διοχετευθεί τα χρήματα αυτά;

8.Πώς συνδέεται το «σκάνδαλο Παναγόπουλου» με την υπογραφή της Κοινωνικής Συμφωνίας που «έλυσε» τα χέρια της κυβέρνησης στο θέμα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας; Ποια στάση κράτησαν οι λοιπές παρατάξεις στο ΔΣ της ΓΣΕΕ όταν συνεδρίασε το συμβούλιο για να αποφασίσει επί του περιεχομένου της συμφωνίας;

9.Γιατί δεν έγινε πρόταση μομφής κατά του Προέδρου της ΓΣΕΕ όλα τα προηγούμενα χρόνια από τις υπόλοιπες συνδικαλιστικές παρατάξεις, που χαρακτήριζαν την ηγεσία της ΓΣΕΕ ως «συνδικαλιστική μαφία»; Τώρα που υπάρχει το πόρισμα Βουρλιώτη θα γίνει μομφή κατά του Παναγόπουλου;

10.Ποιος ελέγχει το πάρτι που γίνεται εδώ και χρόνια με τα γνωστά ιδιωτικά ΚΕΚ που χρηματοδοτούνται από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους;

Η «υπόθεση Παναγόπουλου» είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Αν περιμένει κανείς από την κυβέρνηση, τους εργοδότες αλλά και την απαξιωμένη ΓΣΕΕ να θεραπεύσει τις παθογένειες τότε είναι σαν να περιμένει κάποιος το πρόβλημα να …δώσει τη λύση.

Επειδή πλέον μιλάμε για τέλμα, είναι η ώρα των εργαζομένων και της κοινωνίας των πολιτών αλλά και των πολιτικών δυνάμεων που θέλουν να έχουν αναφορά στην εργασία, να λάβουν πρωτοβουλίες.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα είναι, ότι η Αριστερά αντί να αρπάξει την ευκαιρία και να προτείνει παρεμβάσεις για την ανασυγκρότηση και επαναθεμελίωση του συνδικαλισμού κοιτάει αμήχανα δίχως μέχρι σήμερα, να έχει αρθρώσει το παραμικρό.

Η ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος απαιτεί συνδικάτα που δεν λειτουργούν γραφειοκρατικά, αλλά ως δίκτυα υποστήριξης και διεκδίκησης, προσβάσιμα σε όλους τους εργαζόμενους, ανεξάρτητα από τη σχέση εργασίας τους.

Οι προτάσεις ανασυγκρότησης πρέπει να εστιάζουν στον εκδημοκρατισμό, στην ψηφιακή αναβάθμιση και στην προσαρμογή στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων:

1. Ψηφιακός Μετασχηματισμός & Επικοινωνία

• Ηλεκτρονικές διαδικασίες: Καθιέρωση ηλεκτρονικών ψηφοφοριών και συνελεύσεων (e-balloting) για τη συμμετοχή εργαζομένων σε ευέλικτες μορφές απασχόλησης (τηλεργασία, part-time).
• Ψηφιακά συνδικάτα: Χρήση social media και εξειδικευμένων εφαρμογών για άμεση ενημέρωση, οργάνωση και νομική υποστήριξη.
• Πλατφόρμα ενημέρωσης: Δημιουργία κεντρικής ψηφιακής βάσης δεδομένων για συλλογικές συμβάσεις και δικαιώματα.

2. Διεύρυνση της Εκπροσώπησης (Inclusivity)

• Συνδικαλισμός νέων & ευέλικτων εργαζομένων: Εστίαση στους εργαζόμενους σε πλατφόρμες (gig economy), τον τουρισμό, και τις υπηρεσίες, οι οποίοι συχνά μένουν εκτός παραδοσιακών δομών.
• Ενσωμάτωση γυναικών: Αύξηση της συμμετοχής γυναικών στις ηγεσίες των συνδικάτων.
• Κλαδική ανασυγκρότηση: Μετατόπιση από τα επιχειρησιακά σωματεία (που είναι ευάλωτα) στα κλαδικά σωματεία για ισχυρότερη διαπραγματευτική ισχύ.

3. Εκδημοκρατισμός & Διαφάνεια

• Καταπολέμηση του «εργατοπατερισμού»: Ριζική αλλαγή της ηγεσίας και των διαδικασιών στη ΓΣΕΕ και τις Ομοσπονδίες, αντιμετωπίζοντας φαινόμενα διαφθοράς.
• Διαφάνεια πόρων: Οικονομικός έλεγχος και δημοσιοποίηση των οικονομικών των συνδικάτων.
• Όρια θητειών: Καθιέρωση αυστηρών ορίων θητείας για τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, ώστε να ανανεώνονται τα πρόσωπα.

4. Αλλαγή Στρατηγικής & Περιεχομένου

• Σύγχρονα αιτήματα: Πέρα από τους μισθούς, η ατζέντα πρέπει να περιλαμβάνει: δικαίωμα αποσύνδεσης (τηλεργασία), ισορροπία επαγγελματικής/προσωπικής ζωής, προστασία προσωπικών δεδομένων.
• Πράσινος Συνδικαλισμός: Σύνδεση των εργασιακών δικαιωμάτων με την οικολογική μετάβαση (Just Transition).
• Κοινωνικές Συμμαχίες: Συνεργασία με κινήματα της κοινωνίας των πολιτών (π.χ. για τη στέγαση, το περιβάλλον) για την αύξηση της κοινωνικής επιρροής.

5. Νομική Θωράκιση & Συλλογικές Συμβάσεις

• Επαναφορά ΣΣΕ: Διεκδίκηση της ουσιαστικής επαναφοράς των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ) έναντι των ατομικών συμβάσεων.
• Ελεύθερη δράση: Προάσπιση του δικαιώματος στην απεργία και τη συνδικαλιστική ελευθερία, καταργώντας αντεργατικές ρυθμίσεις.

Η Αριστερά άραγε ακούει…