Κρουαζιέρα, τοπική οικονομία 1- 0 κ τα λάικ ...

Το θέμα της κρουαζιέρας είχε απασχολήσει σοβαρά και το λιμ ταμείο στην Ιτέα κατά την προεδρία του κ Ν Καιμάρα. Πέρα από φανφάρες και μεγαλοστομίες είχαμε διαγνώσει τα προβλήματα με τον τρόπο που η κρουαζιέρα αναπτύσσεται; στην χώρα και υπήρχε σοβαρή συζήτηση με το υπουργείο σχετική με το θέμα. Το συμπέρασμα μας ήταν πως μόνο τα μικρά κρουαζιερόπλοια και τα γιοτ ειδικά τα μεγαγιότ θα μπορούσαν να βοηθήσουν πραγματικά οικονομικά την περιοχή. Σε αυτή την κατεύθυνση είχαμε εργαστεί. Φυσικά στο λίγο χρόνο δεν μπορείς να πετύχεις πολλά πράγματα. Όσο για τα μετά; Τα γνωστά υδροπλάνα σύνδεση Αγ Νικολάου με απέναντι γεφύρια κτίρια και αν δεν έχεται παιδιά και αυτά θα σας κάνουμε... και τα λάικ καλά κρατούν... Τώρα το ρεπορτάζ του κ Λεκατσά επαναθέτει το θέμα στην σωστή του βάση.
το παρακάτω κείμενο γράφτηκε στο Kefalonia Focus από τον δημοσιογράφο ΜΑΚΗΣ ΛΕΚΑΤΣΑΣ ο οποίος τράβηξε και τις φωτό.

 Αργοστόλι: Χιλιάδες τουρίστες, άδεια ταμεία — και μια αλήθεια που δεν θέλουμε να παραδεχτούμε.

Το Αργοστόλι σήμερα γέμισε από κόσμο. Το κρουαζιερόπλοιο AIDAblu αποβίβασε 2.174 επιβάτες, ενώ στο νησί βρίσκονται και οι 1.500 σύνεδροι του 53ου Πανελλήνιου Νοσηλευτικού Συνεδρίου. Οι εικόνες πολυκοσμίας ήταν εντυπωσιακές: γεμάτο λιθόστρωτο, κίνηση στην παραλιακή, τουρίστες να φωτογραφίζουν, να περπατούν, να περιηγούνται.

Κι όμως, η τοπική αγορά δεν είδε την παραμικρή διαφορά. Οι καταστηματάρχες μιλούν για ελάχιστες αγορές, για μια μέρα που «είχε κόσμο αλλά όχι δουλειά». Το λιθόστρωτο, εδώ και χρόνια μεταμορφωμένο σε μια πασαρέλα φθηνών τουριστικών ειδών, δεν καταφέρνει να λειτουργήσει ως πραγματικός εμπορικός προορισμός.

Και εδώ έρχεται η πιο ρεαλιστική — αλλά και πιο σκληρή — διαπίστωση:

Αυτές είναι οι δυνατότητες των τουριστών που έρχονται στην Κεφαλονιά.

Οι περισσότεροι επιβάτες κρουαζιέρας έχουν περιορισμένο budget, ταξιδεύουν με πακέτα all inclusive, κάνουν βόλτα, βγάζουν φωτογραφίες και επιστρέφουν στο πλοίο. Δεν είναι το κοινό που θα αφήσει σημαντικό οικονομικό αποτύπωμα στην πόλη. Το ίδιο ισχύει και για μεγάλο μέρος των συνέδρων, που κινούνται οργανωμένα και με συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Η αντίφαση είναι εμφανής:

Η πόλη γεμίζει κόσμο, αλλά η οικονομία δεν γεμίζει ανάσα.

Και όσο η τοπική αγορά παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα μοντέλο χαμηλής αξίας, χωρίς διαφοροποίηση, χωρίς στρατηγική και χωρίς προϊόντα που να απευθύνονται σε κοινό με μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη, το πρόβλημα θα επαναλαμβάνεται.

Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση

   

 από την 1Μαη στην Αθήνα

¨" ...Οι εργάται να εργάζονται 8 ώρας την ημέραν. Ν απονέμηται σύνταξις εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους΄προς διατήρησιν εαυτών και της οικογενείας των..."  Πρωτομαγιάτικο ψήφισμα στην Αθήνα του 1893!

Την τελευταία ημέρα του Απριλίου την ξεκίνησα στο Ληξούρι και την τέλειωσα στις Τζιτζιφιές. Την 1 Μάη όμως όπως όλα τα τελευταία χρόνια την έβγαλα στο Σύνταγμα. 

Η απεργία των μέσων μεταφοράς, πλην των λεωφορείων, που σταματούσαν όμως στου Φιξ, αρκετός δρόμος ακόμη... σίγουρα δυσχεραίνει τις μετακινήσεις προς την κεντρική συγκέντρωση της Αθήνας. Το ίδιο για κάποιους πολίτες και η σημερινή συννεφιά με πιθανότητα βροχής. 

Δύσκολοι καιροί, χαμηλές προσδοκίες, σκεπτικισμός, αλλά αρκετός κόσμος στις δύο καθιερωμένες πορείες συγκεντρώσεις . Του ΚΚΕ για να λέμε τα πράγματα με το όνομα και όχι το ψευδώνυμο  τους, και των λοιπών κομμάτων μικρών και μεγάλων όπως και των συνδικάτων του

κάθε τομέα που άλλωστε για αυτά και τα μέλη τους, είναι η κορυφαία ιστορικά ημέρα τους.

Κόκκινες σημαίες, συνθήματα, με κυρίαρχο Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, και κάθε μπλόκ με την δική του ανακοίνωση. Μα πόσο όμοιες όλες! 

Πόσο ίδιες στην ουσία τους καθώς περιγράφουν τις αντεργατικές πολιτικές και ανατροπές, την επίθεση της κυβέρνησης στο εισόδημα στα δικαιώματα στο μέλλον του τόπου. Τον Αμερικανονατοικό ιμπεριαλισμό τον Σιωνισμό τον πόλεμο στην Μεσόγειο με τα χιλιάδες αθώα θύματα, τις καταστροφές ολόκληρων χωρών,

τα ανείπωτα βάσανα κατοίκων προσφύγων ειδικά παιδιών.. Κοινό αίτημα όλων να φύγει η επικίνδυνη κυβέρνηση να επικρατίσει το δίκιο των από κάτω, η ειρήνη στον κόσμο, αλλά

σκέφτομαι βλέποντας τις ομάδες μία μία να περνάνε μπροστά από το ν άγνωστο στρατιώτη, ότι όλες αυτές δεν θα βρίσκουν ούτε ένα σημείο κοινό η μία με την άλλη έστω, όταν σε λίγο χρόνο θα θελήσουν να κατέβουν στις εκλογές διεκδικώντας μερικές 100δες ψήφους η χιλιάδες; κάθε μία τους.

Ξαναδιαβάζω την παράγραφο από το ψήφισμα της πρώτης πρωτομαγιάς στην Αθήνα. Πόσα να άλλαξαν για να κινδυνεύουμε το 2026 να ξαναγράφουμε και να ξαναζητάμε τα ίδια; Και όμως άλλαξαν πολλά . Μα φαίνεται πως 'Αλλα τόσα έλλειψαν τις κατάλληλες στιγμές και ώρες, ώστε να μην αποφεύγουμε τα πισογυρίσματα.

"...Την Κυριακήν να κλείωση τα καταστήματα καθ όλην την ημέραν και οι πολίται να αναπαύονται..."

Μιλάμε σήμερα 2026, για το 13ωρο με νόμο, για χιλιάδες εργαζόμενους τις Κυριακές. Για μια 5μηνη ακατάπαυστη εργασία όπως την επιβάλλει η τουριστική βιομηχανία στην Ελλάδα και για την νόμιμη παράταση του εργασιακού βίου μετά την συνταξιοδότηση, για 100δες χιλιάδες συνταξιούχους των 68 των 69, 70 ετων που εργάζονται νόμιμα και πόσοι ακόμη μη δηλωμένοι  λόγω των οικονομικών προβλημάτων, των ελάχιστων εισοδημάτων  δηλ.  ουσιαστικά για την ενοποίηση του εργασιακού ωραρίου με τον ελεύθερο χρόνο, του συνταξιοδοτικού με τον εργασιακό, την "ένταξη" του 24ωρου στο κανάλι του εργασιακού χρόνου με νόμους και παραγράφους με δημιουργία αναγκών αλλά κυρίως μέσα από την νέα τεχνολογία που ακούει στην εύηχη ονομασία Τεχνητή Νοημοσύνη.

Και οι εργάτες; Οι σκληρά εργαζόμενοι στις προσωπικές μικροεπιχειρήσεις μικρομάγαζα; Στα χωράφια των λίγων στρεμμάτων, των μικρών αποδόσεων, τα άτομα με προβλήματα υγείας που χωρίς φακελάκι πεθαίνουν στα ράντζα του ΕΣΥ; Πως θα ξεσηκωθούν; πως θα αφήσουμε το πληκτρολόγιο να βγούμε στις πλατείες; Ποια τα συνθήματα ποιες οι προτεραιότητες οι αναλύσεις οι επιδιώξεις ενός νέου κινήματος σήμερα;

Απαντήσεις χρειάζονται. Μα ακόμη απότι φαίνεται οι παραδοσιακές οργανώσεις αρνούνται τα ερωτήματα που προηγούνται των απαντήσεων. 

Ελπίζω η κίνηση του λαού να διαψεύσει τις χαμηλές προσδοκίες μας. Μέχρι τότε οποιαδήποτε εκδήλωση, συζήτηση, συγκέντρωση, ας τυχαίνει της υποστήριξης μας όσο μπορούμε, γιατί πρόοδος σημαίνει αλληλεγγύη ενσυναίσθηση, μεταφορά του αγώνα από το πληκτρολόγιο στο δρόμο.  

ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ;

                                   

Για ποια Ενότητα;

Στο αμφιθέατρο του Δημοτικού πολυχώρου ΓΑΛΑΞΙΑΣ στην Νέα Σμύρνη παρακολούθησα μαζί με αρκετές 10δες πολίτες εκδήλωση διοργανωμένη από τον ΣΥΡΙΖΑ Νότιου Τομέα σχετικά με το πρόβλημα της ακρίβειας με ομιλητές τους Χάρη Μαμουλάκη, βουλευτής Ηρακλείου ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. και τομεάρχης Οικονομικών & Ανάπτυξης,  τον Διονύση Τεμπονέρα, και τον δημοσιογράφο της «Αυγής» Σπύρος Σουρμελίδη. 

Στη συζήτηση είχε προσκληθεί και η βουλευτής της ΝΕΑΡ Σία Αναγνωστοπούλου η οποία αν και είχε ανακοινωθεί προφανώς για δικούς της λόγους, ¨τίμησε" την εκδήλωση με την απουσία της...

Το ζήτημα της ακρίβειας το οποίο ταλαιπωρεί πράγματι πολύ μεγάλο κομμάτι των πολιτών και ειδικά τους νέους και τους χαμηλοσυνταξιούχους των πόλεων και της υπαίθρου, 'εχει αποκτήσει κομβικό χαρακτήρα στον αντιπολιτευτικό λόγο των κομμάτων της σύνολης αντιπολίτευσης. 

Χωρίς διάθεση κριτικής  στις προτάσεις αλλά με αρκετό ομολογώ σκεπτικισμό πάνω σε αυτές ένα έχω να σημειώσω. 

Είτε θέλουμε είτε όχι δια χειρός Λάουρας Κοβέσι οδηγούμαστε στην προεκλογική περίοδο με ζητούμενο για την πλειοψηφία των πολιτών μια νέα αλλαγή ένα νέο ξεκίνημα. Από αυτό το σημείο θα ξεκινήσουν όλα και όποιος προσπαθήσει να αγνοείσει τις διαθέσεις του κόσμου μαζί με την καχυποψία σε μισές προτάσεις και όμοιες "προσφορές"απλά θα σπάσει τα μούτρα του. Στον παρακάτω σύνδεσμο ένα απόσπασμα από τοποθέτηση του Διονύση Τεμπονέρα σε σχετική ερώτηση για διαδικασίες κτλ που αφορούν την ενότητα της αριστεράς.

 https://youtu.be/qYNJTL0FHMs

Πρόκειται κατά την γνώμη μου για το καλύτερο σημείο που δικαίωσε την όλη εκδήλωση, καθώς ανοίγει παράθυρο στην ιδεολογική νωθρότητα και αυταρέσκεια της αριστεράς

Στην πλατεία στην Ν. Σμύρνη

               

                                   ΠΗΓΑΜΕ ΠΛΑΤΕΙΑ

Στην πλατεία της Ν. Σμύρνης στήθηκαν περίπτερα γεμάτα βιβλία από εκδότες. Η παγκόσμια ημέρα βιβλίου που γιορτάζεται αυτές τις ημέρες είναι μια καλή πρόκληση και πρόσκληση να επισκεφτούμε τους ανάλογους χώρους.  ΄Να αγοράσουμε να ψάξουμε να συζητήσουμε και φυσικά να διαβάσουμε. 

Νέοι καιροί Νέα ήθη. 

Το κινητό τηλέφωνο, έχει γίνει το απαραίτητο αξεσουάρ ειδικά στους νέους που με καταπληκτική ταχύτητα τους βλέπουμε να <εξασκούν> ; τα ακροδάχτυλα τους στο πληκτρολόγιο των Smartphones, όπως παλιά οι γραμματείς στις γραφομηχανές και στα τέλεξ. Εναλλακτικά, συνδεδεμένοι με τα σχεδόν αόρατα ακουστικά η τα ασύρματα κεφαλής, απομονώνονται σε κάθε στιγμή είτε οδηγούν είτε ταξιδεύουν στα ΜΜΜ είτε περπατούν. 

Το βιβλίο είναι σταθερή αξία, είναι συντροφιά αλλά γίνεται ακόμη καλύτερο όταν μπορείς να το συζητάς . Το βιβλίο όπως και η κινηματογραφική ταινία θέλουν παρέα. Αν οι συνθήκες επιτρέψουν και εμπλουτιστούν στο τέλος με καλό καφέ η καλύτερα με οίνο τότε ακόμη ποιο όμορφα. Χθές λοιπόν η πλατεία της Ν. Σμύρνης τα είχε όλα επι τόπου. 

Μετρήσαμε 40 περίπτερα εκδοτών και πολύ κόσμο να περιεργάζεται βιβλία. Η ανοιξιάτικη βραδιά προσφερόταν για βόλτα για συζήτηση για καφέ. 

Η πρωτομαγιά είναι κοντά και η έκθεση βιβλίου μας περιμένει στην Ν Σμύρνη

ΕΛΕΓΧΟΣ κ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

         

      " τεχνολογικές εξελίξεις" και κοινωνία

Το κείμενο που ακολουθεί το αλίευσα από το FB <Elias Bitsanis> και χωρίς δικά μου σχόλια το αντιγράφω.

 Κυριολεκτικά δεν προλαβαίνεις πια να τις παρακολουθήσεις, όση καλή θέληση και αν έχεις να βρεις χρόνο για κάτι τέτοιο.

Το να συμβαδίσεις με τις τεχνολογικές εξελίξεις είναι πέρα από τις δυνατότητες του φυσιολογικού ανθρώπου.

Δεν προλαβαίνεις να καταλάβεις σε ποιο επίτευγμα έχουν φτάσει οι κβαντικοί υπολογιστές (των οποίων η δυνητική υπολογιστική ισχύς είναι εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από εκείνη του ισχυρότερου υπάρχοντος υπερυπολογιστή) και ήδη εμφανίζονται τα πρώτα πρωτότυπα βιοϋπολογιστών (wet computing) που, αντί για τα παραδοσιακά πυριτικά τσιπ για την επεξεργασία των πληροφοριών, χρησιμοποιούν πραγματικούς νευρώνες, προερχόμενους από βλαστοκύτταρα, ικανούς να αποθηκεύουν δεδομένα σε βακτήρια που αναπαράγονται επ’ άπειρον.

Δεν προλαβαίνεις να κοιτάξεις αποσβολωμένος τις χορογραφίες που εκτελούν - σχεδόν πανομοιότυπα με τους ανθρώπους - τα ανθρωποειδή ρομπότ την κινεζική Πρωτοχρονιά και ανακαλύπτεις, ότι στις ΗΠΑ δουλεύουν πάνω στο πώς να αναπαραχθεί ο άνθρωπος στο διάστημα και στο πώς να δημιουργηθεί ένα καθολικό σύστημα αναγνώρισης (ένα είδος διαβατηρίου) βασισμένο στο DNA ή στην ίριδα.

Δεν έχεις ακόμη καταλάβει τί στο καλό είναι η τεχνητή νοημοσύνη και ήδη μαθαίνεις ότι προσπαθούν να την εμφυτεύσουν στο ανθρώπινο κρανίο. Και μάλλον διαφεύγει, ότι η ΤΝ που χρησιμοποιούμε (και που πλέον χρησιμοποιείται παντού), τεχνικά, είναι ακόμα "πειραματική", δηλαδή δεν είναι μια ώριμη και εδραιωμένη τεχνολογία. Βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη και η σταθεροποίησή της, σε αντίθεση με άλλες τεχνολογίες (σκεφτείτε το ψυγείο, μια τεχνολογία που έχει μείνει σχεδόν ίδια εδώ και εκατό χρόνια), είναι πρακτικά αδύνατη, επειδή είναι σχεδιασμένη να εξελίσσεται. Δηλαδή να μην σταθεροποιείται ποτέ.

Δεν είναι πια μόνο θέμα χρόνου προσαρμογής σε εποχές όπου η ριζική αλλαγή του τρόπου ζωής επιταχύνεται στο μέγιστο δυνατό (κάτι που από μόνο του αρκεί για να σε καταστήσει αυτομάτως "απροσάρμοστο").

Το ζήτημα είναι ακόμη πιο βασικό: δεν υπάρχει καμία δυνατότητα να καταλάβεις τί ακριβώς συμβαίνει.

Ποιος κάνει τί, πώς, με ποιο σκοπό, για λογαριασμό ποιου, σε πόσο χρόνο και με ποια αποτελέσματα: πρόκειται κυριολεκτικά για έναν λαβύρινθο που σε καταπίνει.

Είναι μια συνεχής εξέλιξη, πολύ γρήγορη, ασταμάτητη, εκθετική.

Και δεν είναι μόνο οι "boomers" που δεν καταφέρνουν να συγχρονιστούν για να καταλάβουν τί συμβαίνει. Οι λεγόμενοι "ψηφιακοί αυτόχθονες" βρίσκονται σε ακόμη χειρότερη κατάσταση (και το λέω αυτό από προσωπική εμπειρία). Διότι η εξοικείωσή τους με τα ψηφιακά μέσα είναι, στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, εξοικείωση τελικού χρήστη. Συνήθως καταλαβαίνουν από τεχνολογία (και ενδιαφέρονται για το πώς λειτουργεί κάτι) ελάχιστα. Δεν κάνουν πια ερωτήσεις. Δεν μπορούν να διαμορφώσουν κριτική σκέψη απέναντι σε τίποτα που δεν τους επηρεάζει άμεσα. Και το χειρότερο απ’ όλα είναι, ότι αυτοί οι λίγοι που θα κατανοήσουν ορισμένους μηχανισμούς (και στη συνέχεια θα σχεδιάσουν άλλους), απορροφώνται γρήγορα από το ίδιο το Σύστημα με χίλιους τρόπους, καταλήγοντας συνήθως κατευθείαν μέσα στην "κολασμένη μηχανή" που παράγει αυτό το χάος.

Ενώ συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε ποια ταινία να διαλέξουμε σε μία από τις πολλές πλατφόρμες στις οποίες είμαστε συνδρομητές, υπάρχουν άνθρωποι (όχι πολλοί και συγκεντρωμένοι κυρίως μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας) που εργάζονται πάνω σε κάτι που θα σε κάνει όλο και περισσότερο "απροσάρμοστο" και, τελικά, όλο και πιο εξαρτημένο και ελέγξιμο.

Διότι ο έλεγχος των ανθρώπινων μαζών είναι ο τελικός στόχος εκείνων που βρίσκονται πίσω από αυτή την άνθηση των τεχνολογιών (οι διάφοροι Thiel, Altman, Musk & Co, για να μείνουμε μόνο στη δική μας αγαπημένη Δύση). Ένας έλεγχος από μια ελίτ που διακατέχεται από πεποιθήσεις πλήρους ανωτερότητας έναντι όλων των άλλων. Κάτι που, σε σύγκριση μαζί του, θα έκανε το ναζισμό να φαντάζει με μανιφέστο ισότητας.

Για κάποιους όλη αυτή η εξέλιξη είναι εφιαλτική. Για άλλους είναι συναρπαστική. Κάποιοι πάλι, δεν είναι ούτε ενθουσιασμένοι, ούτε ανήσυχοι. Απλώς δεν ενδιαφέρονται. Και πιστεύω ότι αποτελούν την πλειοψηφία.

Και η δύναμη αυτού του Συστήματος είναι οι αριθμοί. Αν η πλειοψηφία δεν ενδιαφέρεται για κάτι, είναι σαν ένα είδος "πράσινου φωτός", όσο και το να υπάρχει πλειοψηφία υπέρ.

Το ερώτημα δεν είναι, αν πριν από μισό αιώνα τα πράγματα ήταν καλύτερα. Γιατί πριν από 50 χρόνια ήταν καλύτερα απ’ ό,τι πριν από 100 και η απάντηση που θα πάρεις - τώρα, όπως και τότε - είναι ότι σε πενήντα χρόνια από σήμερα τα πράγματα θα είναι καλύτερα και ότι όλες οι βιομηχανικές επαναστάσεις προκαλούν "προσωρινές" δυσκολίες που μετά το σύστημα "διορθώνει".

Το σύστημα όμως, είναι αυτό που σχηματίζεται από το δίπολο κεφάλαιο/τεχνολογία, το οποίο παράγει μια όλο και πιο γρήγορη και όλο και λιγότερο ελέγξιμη αυτοενίσχυση. Ούτε το ένα ούτε το άλλο, θεωρητικά, είναι ανεξέλεγκτα. Συνδυασμένα όμως, είναι.

Αυτή η δύναμη, απέναντι στην οποία θα μπορούσε και θα έπρεπε να υπάρξει κάποια αντίσταση (το να πολεμηθεί είναι πέρα από τις δυνατότητες οποιουδήποτε) είναι τόσο ισχυρή, τόσο αόρατη (αυτό που φαίνεται είναι μόνο ένα ελάχιστο μέρος αυτού που πραγματικά υπάρχει), τόσο διαπεραστική, που είτε θα πρέπει - δεν ξέρω πώς - να δημιουργηθεί μια αντίρροπη δύναμη (με άλλους στόχους, άλλα σχέδια, άλλες ουτοπίες), είτε το μόνο που απομένει, είναι να ελπίζουμε σε μια πλήρη κατάρρευση των πηγών ενέργειας που τροφοδοτούν όλη αυτή την τεχνολογική "πρόοδο".

Αλλά, όπως ξέρουμε, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία - γιατί είναι το λιγότερο επικίνδυνο πράγμα από όλα.

Vlassis Vasilopoulos

ΚΡΑΤΟΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ κ μνημείο Τεμπονέρα

                 

  ΤΣΑΚΙΣΤΕ τους φασίστες σε κάθε γειτονιά.

Για άλλη μια φορά βεβηλώθηκε το μνημείο του Νίκου Τεμπονέρα.

Αυτοί που έδωσαν το σύνθημα του θάνατου

έδωσαν και το σύνθημα της βεβήλωσης του μνημείου.

Τον φοβούνται ακόμη και νεκρό τον ΝίκοΤεμπονέρα

κι αυτό είναι η ήττα και η καταδίκη τους.

Η Αναρχική ομάδα "δυσήνιος ίππος" ανέλαβε να αποκαταστήσει το μνημείο. Παρακάτω σχετική ανακοίνωση τους.

Το τελευταίο διάστημα παρακρατικοί φασίστες βεβηλώνουν το μνημείο για τον αγωνιστή καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα. Οι θρασύδειλοι φασίστες μέσα στη νύχτα την πρώτη φορά έγραψαν σβάστικα πάνω στο μνημείο, ενώ τη δεύτερη έγραψαν συνθήματα στην ευρύτερη περιοχή.

Την Κυριακή το μεσημέρι σύντροφοι-ισσες βρεθήκαμε στο σημείο όπου δολοφονήθηκε από τους τραμπούκους της ΟΝΝΕΔ ο αγωνιστής καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας καθαρίζοντας το μνημείο, ενώ ταυτόχρονα

πραγματοποιήσαμε αντιφασιστικό γκράφιτι.

ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΝΙΚΟΥ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ

Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΟΔΗΓΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Για τον αγωνιστή Νίκο Τεμπονέρα: https://ipposd.org/2026/01/26/temponeras/

ΝΔημοκρατική διαφθορά

 

Υπάρχει πολίτης που δεν γνωρίζει;

Ο Απρίλης ξεκίνησε με αναγκαστικό κυβερνητικό ανασχηματισμό. Η αναμενόμενη δικογραφία   της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, 'άνοιξε λίγο νωρίτερα την ΜΕΓΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ των πολιτικών παθών του Μητσοτάκη και της παρέας του, που καμώνονται την δημοκρατική κυβέρνηση της χώρας. 

 Άπότι φαίνεται, αν όλα κυλίσουν κανονικά η Μεγάλη Παρασκευή για την κυβερνητική ομάδα πρέπει να είναι μόνιμη χωρίς περίπτωση Ανάστασης. 

Θα είναι; Εξαρτάται. Όμως εγώ αναρωτιέμαι εδώ και καιρό.

Υπάρχει πολίτης στην Ελλάδα που δεν γνωρίζει η έστω αμφιβάλλει για το ποιόν  των κυβερνόντων; 

Υπάρχει πολίτης που δεν είναι σίγουρος για το μέγεθος της υποκρισίας της παραπάνω ομάδας και για την διαπλοκή την διαφθορά το θράσος τους;

Υπάρχει πολίτης που δεν γνωρίζει ότι το σύνολο των νεοδημοκρατών βουλευτών είναι ίδιου φυράματος με τους αναφερόμενους στην δικογραφία της Ευρωπαίας εισαγγελέας; αφού καλύπτουν και στηρίζουν τέτοιες πολιτικές;

Υπάρχει πολίτης που δεν γνωρίζει ότι το σύνολο των εκλεγμένων με την ΝΔ στην Αυτοδιοίκηση κάθε βαθμού, δεν έχουν καταφύγει σε ανάλογες κινήσεις διαφθοράς στο μέτρο που μπορούν και στο επίπεδο που διοικούν;

Υπάρχει πολίτης που δεν γνωρίζει ότι σε οποιαδήποτε θέση έχει διοριστεί σε κρατικό πόστο άτομο της Ν.Δ αν ψαχτεί δεν θα έχει δώσει εξετάσεις αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς διαφθοράς και ευνοιοκρατίας;

Για το επίπεδο της δικαιοσύνης *μας* τι να πούμε; Γνωστο και μη εξαιρεταίο. 

Μα αν είναι τόσοι πολλοί όλοι οι παραπάνω μήπως να σκεφτούμε και το ποσοστό Μιθριδατισμού, ως προς τα σκάνδαλα, που δηλητηριάζει τη σύνολη κοινωνία; Μήπως να προσθέσουμε και όσους καταλήγουν πως μόνο με τα όπλα της ΝΔ πολεμιέται η ΝΔ; ενώ αποδειγμένα ενδυναμώνεται, καθώς νομοτελειακά ...αίσονται οι δύο σε σάρκα μία;

Και ο λαός τί; 

 πρόκειται για αποδοχή από τους πολίτες η μήπως υπογραμμίζει την απελπισία τους και την αναγκαστική κατάληξη στο... δός ημίν σήμερον;...Στο pass, στο ρουσφέτι, στο να φιλάς το χέρι του δολοφόνου; 

Η ιστορία τι γράφει; Πόσες φορές γίναμε στο ίδιο έργο θεατές και πόσες αντίστοιχα αυτός ο λαός ξεπέρασε το ανάχωμα; καθώς οι κοινωνικές διεργασίες δεν προγραμματίζονται σε κομπιούτερ δεν ακολουθούν αλγόριθμους, είναι ασύμμετρες ευφάνταστες πρωτότυπες ορμητικές.  Το πουλί της καταιγίδας  θα διαγράψει την πορεία του και οι δυνατότητες ανασυγκρότησης του δημοκρατικού κινήματος θα φανούν. ν . Αρκεί να περισσέψει η ελπίδα η αποφασιστικότητα μαζί με την σύνεση και την διορατικότητα.. 

μα εγώ για αλλού ξεκίνησα

                                                      

                                της Αθήνας τα καλά

Προχθές κλείσαμε να πάμε θέατρο. Σε μια πρωτοποριακή δημιουργία στην περιοχή του Μακρυγιάννη όπου στο θέατρο ΣΦΕΝΔΟΝΗ παιζόταν το έργο "Βουργουνδία". 

Μια αλληγορία σχετική με την εξουσία, και πως μέσα από αυτή ο θύτης μετατρέπεται σε θύμα, αλλά και αντίστοιχα το θύμα σε θύτη. Σαν επιστέγασμα;

 Η βία σαν αποτέλεσμα της εξουσίας. 

Ξεκινήσαμε από Τζιτζιφιές αρκετά νωρίς. Μια βόλτα στο θησείο παρά το απότομο κρύο πάντα είναι ευχάριστη. 

Η πρώτη όμορφη έκπληξη μας βρήκε στο Μοναστηράκι. Η Τρίτη 17 Μαρτίου ήταν η μέρα του Αγίου Πατρικίου προστάτη της Ιρλανδίας. Οι Ιρλανδέζικες πάμπ στην περιοχή λοιπόν δεν έχασαν την ευκαιρία. Ο θρύλος της χώρας η GUINNESS,  έρεε άφθονη την ίδια ώρα που η ιρλανδέζικη μουσική κυλούσε ευχάριστα στα αυτιά μας. Μεγάλο δίλημα. Παραμένουμε η φεύγουμε;

Φεύγουμε. Έχουμε ακόμη ώρα. Λίγο παρακάτω παρουσίαση βιβλίου. Καθόμαστε και απολαμβάνουμε τους ομιλητές.

ΕΡΟΥΡΕΜ ο παράξενος; τίτλος συγγραφέας ο Δημήτρης Γιαλαμάς μορφωτικός ακόλουθος στην πρεσβεία μας στη Μόσχα.

Μέχρι να αρχίσει η διαδικασία άρπαξα 3/4 σελίδες στα γρήγορα. Όπα δυσκολεύτηκα να το αφήσω. Αξίζει με χίλια. 

Θέλετε Μια μικρή μικρή ιστοριούλα από τις πολλές πολλές όμορφες των 328 σελίδων; Ιδού. Ο Ελύτης και ο Γκάτσος περπατούσαν σε μια σκοτεινή γειτονιά της Αθήνας.  Έπεσαν σε επιχείρηση σκούπα της αστυνομίας και οδηγήθηκαν στο τμήμα μαζί με υπόκοσμο. Ο Γκάτσος απευθύνθηκε στον αξιωματικό υπηρεσίας λέγοντας του πως δεν έχουν καμιά σχέση κτλ αλλά και ο φίλος του είναι διάσημος ποιητής με το όνομα Ελύτης. Ας πάρει λοιπόν τηλ τον διοικητή του τμήματος για να τελειώσει η ιστορία. Πράγματι ο αστυνομικός πήρε τηλ και ακούστηκε να λέει στον διοικητή. κ Διοικητά έχω 2 εδώ δύο μπανιστηριτζήδες ! που ο ένας γράφει μπουζουκοτράγουδα με το ψευδώνυμο Ο Αλήτης! Τί να τους κάνω; 

8,35 ήρθε η ώρα να φύγουμε για το θέατρο. 

Ρε γαμώτο. Στον πάνω όροφο ετοίμαζαν τα ποτήρια για το κρασί και το τραπέζι του μεζέ. Μα είχαμε ραντεβού με την Βουργουνδία στην Σφενδόνη.

 

Ο "προοδευτικός Ιπποπόταμος";

                   

                 κ με τον χωροφύλαξ κ με τον αστυφύλαξ

Η παροιμία είναι χαρακτηριστική .

Κάποτε τα ζώα της στεριάς τσακώθηκαν με τα αντίστοιχα που ζούσαν στο νερό. Προετοιμάστηκαν λοιπόν για πόλεμο. Και οι δύο ομάδες προσπάθησαν να προσεταιριστούν τα ποιο δυνατά ζώα στην μεριά τους. Τα ζώα της στεριάς πήγαν στον ιπποπόταμο μα αυτός απάντησε πως καλά δεν βλέπεται ότι όλη την ημέρα είμαι στα νερά; Πήγαν και τα ζώα του νερού αλλά τότε ο ιπποπόταμος λέει η παροιμία άλλαξε το τροπάρι. Μα εγώ στην στεριά κοιμάμαι τι δουλειά έχω με εσάς; 

Τελικά πόλεμος δεν έγινε οι δύο ομάδες τα βρήκαν μεταξύ τους αλλά από τότε ο ιπποπόταμος απομονωμένος δεν έχει κανέναν.

Ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή συνεχίζεται με όλο και ποιο μεγάλη ένταση. Ποιος φταίει; Μα είναι γνωστή και η αιτία και ο ένοχος. Στον πόλεμο παίρνεις θέση. Το κράτος δολοφόνος λέγεται Ισραήλ και είναι η προέκταση των ΗΠΑ στην περιοχή. Σε αυτή την μάχη δεν χωράνε λοιπόν μα και μου. Όσοι προοδευτικοί η "προοδευτικοί" ανακαλύπτουν τώρα κ τις ευθύνες του Ιράν απλά ηθελημένα δικαιολογούν την επίθεση τον πόλεμο και ότι συνεπάγεται .

Ας ξέρουν λοιπόν, πως  Με τέτοιες πολιτικές απόψεις απλά το μόνο που θα κερδίσουν είναι η μοναξιά του ιπποπόταμου.