ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

ΜΕΛΛΟΝ ΑΟΡΑΤΟ

Ελάχιστο χρόνο μετά τις τριπλές εκλογές του Μαΐου, τα μαντάτα για τους ήδη και μέλλοντες συνταξιούχους μυρίζουν μπαρούτι.

Η μνημονιακή κυβέρνηση αφού προεκλογικά έσκισε κατά τα λεγόμενα της τα μνημόνια, τώρα εσπευσμένα αρχίζει να τα ξαναμοντάρει. Οι εκλογές πέρασαν. Τα κεφάλια μέσα. Ώρα να αρχίσει άλλος ένας κύκλος μείωσης  των συντάξεων –κύριων και επικουρικών –σύμφωνα με τας γραφάς των Μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων, που είναι τώρα πια, το νέο παρασύνταγμα της Ελλάδας.

Οι επί 4 χρόνια επιθέσεις στα συνταξιοδοτικά, πλησιάζουν τον στόχο τους. Την μετατροπή δηλ του αναδιανεμητικού συστήματος σε ατομικού κεφαλοποιητικού. Φρόντισαν ειδικά για αυτό οι (6)!!  νόμοι που ο καθένας  «ήταν και ο τελευταίος που …θα έφερνε μειώσεις και θα θωράκιζε το σύστημα…!!!» σύμφωνα με τα ασύστολα ψέματα υπουργών τεχνοκρατών και βολεμένων των ΜΜΕ. Με τους νόμους (3845/2010, 3847/2010, 3863/2010, 3986/11, 4051/12 και 4093/13) οι συντάξεις  μειώθηκαν από 14,3% οι χαμηλότερες (κατάργηση δώρων και επιδόματος άδειας) έως και 45% ανάλογα με το ύψος τους.

Ο πίνακας που ακολουθεί (είναι από εργασία του άριστα ενημερωμένου στα εργατικά-συνταξιοδοτικά, φίλου Γιάννη Δούκα) καταγράφει σε απόλυτες τιμές τα ποσά που εισέπραξαν οι συνταξιούχοι για συντάξεις από το 2009 έως και το 2013. Το 2013 σε σχέση με το 2009 οι συνταξιούχοι των ταμείων κύριας και επικουρικής σύνταξης που ανήκουν στο Υπουργείο εργασίας πήραν 5 δισεκατομμύρια 67 εκατομμύρια λιγότερα από το 2009 ενώ ο αριθμός τους έχει αυξηθεί.

Οι μειώσεις των καταβαλλόμενων ποσών για συντάξεις 2009 – 2013 σε εκατ. €
	2009	2010	2011	2012	2013
Κύριες συντάξεις	21.943	20.691	20.399	20.484	19.186
Επικουρικές συντάξεις	4.225	4.236	4.461	4.079	3.850
ΕΚΑΣ	1.034	962	952	842	799
Δώρα και επίδομα αδείας	1.700	1.510	1.301	1.549	0
Σύνολα	28.902	27.399	27.113	26.954	23.835

Σημ. Στις κύριες συντάξεις είναι ενσωματωμένα τα δώρα και το επίδομα αδείας του ΟΓΑ.

Το 2012 η κυβέρνηση με το κούρεμα των ομολόγων, καθάρισε και τα ασφαλιστικά ταμεία, που έχασαν περίπου 12 δισεκατομμύρια € από τα αποθεματικά τους. Το κούρεμα των αποθεματικών βέβαια συνεχίζεται και στις μέρες μας.

 Με το νόμο 4052/12 σχετικό με την ενοποίηση των επικουρικών στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης, θέσπισαν και νέο τρόπο υπολογισμού των επικουρικών συντάξεων ο οποίος ισχύει από 1/7/2014.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΝΟΜΟ 4052/12

Απλά πράγματα. Οι  συντάξεις θα μειώνονται συνεχώς. Το ύψος των παροχών θα είναι μεταβλητό αλλά φυσικά μόνο προς τα κάτω, εξαρτώμενο από τις εισφορές του ταμείου.

Το νέο αυτό κόλπο λέγεται  ρήτρα μηδενικού ελλείμματος. Δηλαδή η κυβέρνηση ενώ όλα τα χρόνια έκανε ότι τις άρεσε με τα έσοδα των ταμείων, τώρα νίπτει τας χείρας. Φυσικά δεν θα ισχύει μόνο για τις επικουρικές αλλά και για τα εφάπαξ και στην βασική σύνταξη.

Σε πρώτη εφαρμογή, σημαίνει μείωση στις επικουρικές συντάξεις κατά 5,2%. Οι μειώσεις  θα είναι συνεχείς, καθώς θα αναπροσαρμόζονται ακόμη και κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: Να μείνουν τόσο μικρές οι επικουρικές που θα ενσωματωθούν στην κύρια εντός του 2015. Άλλωστε ο νέος μαθηματικός τύπος υπολογισμού  που παίρνει υπόψη τον συντελεστή βιωσιμότητας του Ταμείου και τον αριθμό των εξερχομένων στη σύνταξη δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας.

Ακόμα υπάρχει και η μακάβρια «ρήτρα θανάτου» σύμφωνα με την οποία αν ο συνταξιούχος υπογράψει ότι μετά το θάνατό του δεν θέλει η σύνταξη του να μεταβιβαστεί στη σύζυγο ή τα παιδιά τότε θα λαμβάνει ο ίδιος μεγαλύτερο ποσό σύνταξης.

 Όλα τα παραπάνω αποδεσμεύουν τη σύνταξη από τα χρόνια ασφάλισης και το ύψος των εισφορών και την εξαρτούν από τη δήθεν βιωσιμότητα του ταμείου.

          Νάταν μόνο αυτά… Έχουμε και συνέχεια: από 1-1-2015 η σύνταξη χωρίζεται σε «βασική» και «αναλογική» και το κράτος  θα εγγυάται μόνο τη βασική σύνταξη των 360 €. Το δε αναλογικό τμήμα της, σύμφωνα με τους εφαρμοστικούς θα έχει την τύχη των παραπάνω. Οδηγούμαστε ταχέως σε σύνταξη φιλοδώρημα.

          Ας προβληματιστούμε τι θα γίνει με τους νέους, τους ανέργους, τους μερικώς εργαζόμενους.

Στην πραγματικότητα οδηγούμαστε σε κράτος φόρων χωρίς καμιά κοινωνική ανταποδοτικότητα. Καθόλου άσχετο. Ο νόμος 4254/2014 προβλέπει την δυνατότητα κατάσχεσης κάθε ποσού από το πρώτο ευρώ(!) για οφειλές στα Ταμεία και γενικότερα.

Εξάλλου η κυβέρνηση με δέσμευση του Μνημονίου διόρισε Επίτροπο στα Ελληνικά Ασφαλιστικά τον κ.Peter Ratcliffe. Σκοπός του, σε συντονισμό με την λεγόμενη task force, να εξασφαλίσει την πιστή εφαρμογή των μνημονιακών εντολών, που συνίστανται σε κατεδάφιση των συντάξεων.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ;

Άμεσα η ενεργοποίηση του λεγόμενου ΑΚΑΓΕ (Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών) υπέρ της κοινωνικής ασφάλισης. Η επαναθέσπιση  κοινωνικού πόρου υπέρ της ανεργίας, των χαμηλοσυνταξιούχων, των ταμείων. Η επαναφορά της ασφαλιστικής εισφοράς στο πριν ύψος της. Αν η κυβέρνηση θέλει να ενισχύσει τα έσοδα, ας κοιτάξει την μείωση της φορολογίας και την φοροδιαφυγή, σε όλες τις μορφές της. Τόνωση της απασχόλησης, αλλά και επιστροφή των κλεμμένων αποθεματικών των ταμείων από όσους τα εκμεταλλεύτηκαν χωρίς καμία κοινωνική ανταποδοτικότητα.

 Όλα αυτά είναι όμως, αν και φαίνονται απλά και λογικά, στην πραγματικότητα  είναι αποτελέσματα μιας άλλης πορείας, ενός άλλου οικονομικού υποδείγματος όπου τα συμφέροντα του κόσμου της εργασίας θα είναι τα κυρίαρχα. Φυσικά σε αυτό τον δρόμο ο παραμερισμός των μνημονιακών μηχανισμών, του παρασυντάγματος και όσων ευθύνονται για την σημερινή κατάσταση είναι εκ των ων ουκ άνευ.

Χρήστος Βανδώρος

Τοπική Αυτοδιοίκηση Ε.Ε Μνημόνια

 Τοπική Αυτοδιοίκηση-Ε.Ε-Μνημόνια

Εδώ και χρόνια κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας… Οι περιπτώσεις όπου οι δήμοι και οι αυτοδιοικητικοί άρχοντες, βαρύνονται με υποθέσεις διασπάθισης χρήματος και όχι μόνο, συνεχώς διευρύνονται. Αρκετά αυτοδιοικητικά άτομα είναι ή φέρονται να είναι αγκιστρωμένα ψάρια στα καλάμια όσων θέλουν και μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική κατάσταση, μετατρέποντας την ΤΑ σε εξάρτημα της πολιτικής τους. Ειδικά η Γερμανία σαν επικυρίαρχη της ΕΕ βλέπει την ελληνική αυτοδιοίκηση σαν αποικία, συμπλήρωμα και επέκταση της δικής της εσωτερικής αγοράς.

Τα μνημόνια φυσικά επιδείνωσαν την κατάσταση. Στις 5-3-2010 η Μέρκελ υπογράφει συμφωνία με τον Γ. Παπανδρέου σύμφωνα με την οποία 12 δήμοι, 2 περιφέρειες, και 1 αποκεντρωμένη διοίκηση ουσιαστικά αν και καλυμμένα περνάνε σε γερμανική εποπτεία!!!

Η εποπτεία λέγεται αδελφοποίηση για ανταλλαγή εμπειριών και τεχνογνωσίας!!! Αυτή η τεχνογνωσία συνίσταται στην οργανωτική αναδιάρθρωση των δήμων μέσω μείωσης κατά 30-40-%  του προσωπικού τους, μέσω ιδιωτικοποίησης υποδομών και υπηρεσιών και τέλος μέσω συνδιαχείρηση προγραμμάτων ΕΣΠΑ. Η επιχείρηση προσαρμογής διευθύνεται από τους Φούχτελ & Ράιχενμπαχ που είναι οι νέοι  «γερμανοί ανθύπατοι».

Το ενδιαφέρον των γερμανών εστιάζεται κυρίως στην διαχείριση των απορριμμάτων, στην αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας για τουριστικούς η άλλους σκοπούς, στα ιαματικά νερά καθώς και στα κοινωνικά αγαθά όπως ενέργεια, νερό  και ορυκτός πλούτος.

Το άσχημο είναι ότι πλήθος δήμων βρίσκονται στο κατώφλι του Φούχτελ έτοιμοι να υποβάλλουν τα σέβη τους με το ανάλογο –ίσως- μπαξίσι. 

Προκειμένου δε να στερηθεί η ελληνική τοπική αυτοδιοίκηση από κάθε δικό της εν δυνάμει αναπτυξιακό εργαλείο, οι δημοτικές  επιχειρήσεις απαγορεύεται από το Μνημόνιο να αντλούν κεφάλαια από το ΕΣΠΑ, ώστε  να αναπτύξουν επιχειρηματική  δραστηριότητα.

Αντίθετα, όχι μόνο δεν απαγορεύεται για την Αυτοδιοίκηση των άλλων ευρωπαϊκών κρατών, αλλά οι επιχειρήσεις τους μπορούν  ερχόμενες στην Ελλάδα, μόνες τους ή σε συμπράξεις, να αντλήσουν τα χρήματα του ελληνικού ΕΣΠΑ!!!

Στα ζητήματα αυτά οι Γερμανοί έχουν εμπειρία καθώς και στην περίοδο της κατοχής το πρώτο που αποφάσισαν να ελέγξουν  ήταν η Τ.Α. Ο τότε ανθύπατος γερμανός Χέρμαν Νοιμπάχερ, εφάρμοσε ανάλογη διαδικασία στους ελληνικούς δήμους, μέσω των  εταιρειών «Ντεγκρίγκες» & «Σαντζιγκ» ώστε να ελεγχθεί πλήρως το διακρατικό ισοζύγιο εισαγωγών - εξαγωγών.

Στο Μνημόνιο Συνεργασίας, που υπογράφτηκε στο πλαίσιο της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης, ο πρώτος και κυριότερος στόχος που μπαίνει για την υλοποίηση όλων των άλλων στόχων, είναι οι «ανταλλαγές». Ποιο είναι το περιεχόμενο αυτών των ανταλλαγών; Ότι προωθεί τα συμφέροντα της Γερμανίας. Έτσι, όταν συζητήθηκε η διαχείριση απορριμμάτων, παρουσιάστηκε σαν λύση μόνο αυτή της Βάδης-Βυρτεβέργης, που αφορά τα εργοστάσια καύσης. Και αυτή αναδείχτηκε ως η μοναδική λύση, που συνδυάζει την οικονομία με την προστασία του περιβάλλοντος.

Μια λύση πανάκριβη για τα ελληνικά δεδομένα, η οποία εφαρμοζόμενη θα διπλασιάσει το κόστος για τον έλληνα πολίτη έναντι λύσεων που σήμερα μπορούν να εφαρμοστούν. Είπαμε όμως: Η Γερμανία έτσι θα πουλήσει βιομηχανικό εξοπλισμό επεκτείνοντας την αγορά της.

Το αμοιβαίο όφελος, κλείνει μονόπλευρα προς την μεριά της Γερμανίας. Η δε πολυθρύλητη   μεταφορά τεχνογνωσίας δεν είναι παρά ανάθεση επιχειρηματικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων εκτός Τοπικής Αυτοδιοίκησης, σε μεγάλα ιδιωτικά ελληνικά και διεθνή συμφέροντα. Ιδιωτικοποίηση δηλαδή των λειτουργιών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Το ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα όμως προκύπτει με την περιουσία  της Τοπικής Αυτοδιοίκησης την οποία εποφθαλμιά η γερμανική μηχανή. Εκτός όλων των άλλων αυτό έχει να κάνει με την κατάσταση των Δήμων στην χώρα τους. Όσο παράξενο και αν ακούγεται, στην πραγματικότητα, είναι υπερχρεωμένοι σε βαθμό που να έχουν υποθηκεύσει ακόμη και τα μελλοντικά φορολογικά έσοδα τους της επόμενης 10ετίας. Για νέα δάνεια απαιτούνται νέα περιουσιακά στοιχεία δικά τους ή συνδιαχειριζόμενα . Στο σημείο αυτό εισέρχεται η εκμετάλλευση της Ελληνικής Αυτοδιοίκησης.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ;

 Διεκδικούμε το αδύνατο για να μη βρεθούμε μπροστά στο αδιανόητο…

Οι ΟΤΑ ΠΡΕΠΕΙ να γίνουν θεσμοί δημοκρατίας και άσκησης κοινωνικής πολιτικής μέσα από διαδικασίες οργανωτικής και λειτουργικής ανασυγκρότησης τους, ώστε να λειτουργήσουν σαν ένα δίκτυο προστασίας της κοινωνίας και προώθησης της δημοκρατίας. Πάντα σε «κριτική» σύγκρουση με τον κρατικό μηχανισμό και τις πολυποίκιλες εκφράσεις συμφερόντων τοπικών και ευρύτερων.

 Η τοπική συλλογικότητα πρέπει να μπορεί & να σχεδιάζει & να προτείνει & να αποφασίζει. ΠΡΟΠΑΝΤΩΝ ΝΑ ΕΛΕΓΧΕΙ. Άρα απαιτείται η θεσμοθέτηση συγκεκριμένων νομοθετικών αλλαγών και οικονομικών πόρων.

Ο συμμετοχικός προϋπολογισμός καλείται να αναχθεί σε καθοριστικό παράγοντα του Δήμου.

Η Τ.Α μπορεί να αναλάβει το βάρος συγκρότησης της κοινωνίας φρενάροντας αρχικά την απομόνωση και ιδιωτικοποίηση του ατόμου που προωθεί το σύστημα. Να αποδοθούν ευθύνες στα πρόσωπα που κακοδιαχειρίστηκαν τους δημοτικούς πόρους και να γίνει καταγραφή των έργων, της απόδοσης και της ποιότητας χρησιμοποιώντας όχι μηχανισμούς ή την διοίκηση, αλλά την τοπική κοινωνία. Θα είναι μια καλή άσκηση δημοκρατίας.

Με σύνθημα: Σκεφτόμαστε οικουμενικά - δρούμε τοπικά.

            Ο τόπος που ζούμε πρέπει να γίνει τόπος ζωής, δημιουργίας, αλληλεγγύης και διαρκούς εξέλιξης στην κατεύθυνσης της κοινωνικής ανάπτυξης.  Αγωνιζόμαστε για την ισότητα στις αποφάσεις, προτείνοντας τη συνέλευση της γειτονιάς, του χωριού. Κανένας διαμεσολαβητικός μηχανισμός δεν μπορεί να υποκαταστήσει την εξισωτική σχέση μεταξύ των ανθρώπων. Οι πολίτες είναι η κοινωνική δύναμη που διαρκώς υπενθυμίζει την διάσταση και αντίθεση μεταξύ κράτους και κοινωνίας αφού διαρκώς επιδιώκουμε να αποκαθιστούμε το δημόσιο σαν αυτό που ανήκει στο Δήμο και όχι στο κράτος.

Η συνολική πορεία αλλαγών, προϋποθέτει ριζική ανατροπή στην ΤΑ. Πλαισίου, μεθόδων, στόχων, πολιτικής και πολιτικού προσωπικού. Δηλαδή συνολική νίκη της δημοκρατίας, δημιουργία κινήματος, διεκδικητικού πλαισίου, κοινωνικής και πολιτιστικής δράσης, συσπείρωσης όλων των ζωντανών δυνάμεων. Είτε θέλουμε είτε όχι, η συσσώρευση τόσο μεγάλων προβλημάτων, χρειάζεται και ανάλογη δυναμική αντίσταση από την κοινωνία.  Ας μην περιμένουμε τίποτε καλό από όσους μας έριξαν στον γκρεμό. Η αυτοί η η κοινωνία.

Ας κλείσουμε με μια εξαιρετική έκφραση ενός αμερικάνου ακτιβιστή: «Να διεκδικήσουμε το αδύνατο για να μη βρεθούμε μπροστά στο αδιανόητο».

Βανδώρος Χρήστος ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η δικαιοσύνη «συνεμορφώθην» με τις υποδείξεις Δένδια – Χρυσής αυγής και με απόφαση fast- truck το πρωί της Κυριακής κήρυξε παράνομη την απεργία των εργαζομένων σε λεωφορεία και τρόλεϊ. Επιτέλους έδρασε αστραπιαία ενάντια στους «τρομοκράτες», φαντάσου να μην είχε ενστάσεις η ΔΗΜΑΡ για την επιστράτευση στο ΜΕΤΡΟ θα προχωρούσε στη προφυλάκιση τους ο Ρουπακιώτης!
Η αίτηση κοινοποιήθηκε στους εργαζόμενους αργά το βράδυ του Σαββάτου και το πρωί  της Κυριακής εκδικάστηκε ερήμην των εργαζομένων ,για να ανακοινώσει το μονομελές πρωτοδικείο την προειλημμένη απόφαση του : καμιά απεργία δεν είναι νόμιμη, κανείς δεν νομιμοποιείται να αντιστέκεται.!
Έτσι η τρικομματική κυβέρνηση φαίνεται ότι έχει συγχρονιστεί πλήρως, έχει βρει το βηματισμό της ,το βήμα της χήνας σε όλα τα επίπεδα.
Και η ΓΣΕΕ αγέρωχη ετοιμάζεται για συνέδριο στην Αλεξανδρούπολη! το ΠΑΜΕ κάνει συγκέντρωση μια μέρα μετά τη εισβολή των ΜΑΤ στο αμαξοστάσιο των Σεπολίων! και όλοι μαζί κριτική στο σωματείο του ΜΕΤΡΟ!! Δυστυχώς δεν είναι εργατοπατέρες και γραφειοκράτες  απλώς, αλλά άκρως επικίνδυνοι. Γιατί με πραγματική συμπαράσταση και αλληλεγγύη (και όχι για τα δελτία των 8) μπορούσε να κρατηθεί το αμαξοστάσιο και να προκηρυχτεί γενική απεργία και να είχαμε άλλες εξελίξεις στον αγώνα των εργαζομένων και στα μέσα μαζικής μεταφοράς και γενικότερα.
Η σιδερένια φτέρνα της τρόικας και της κυβέρνησης (εκφραστής των ταλαιπωρημένων πολιτών και του φασιστικού  κοινωνικού κανιβαλισμού! )δείχνει να επιβάλλεται .Όλα τα σκιάζει η φοβέρα και τα πλακώνει η σκλαβιά. Με χουντικούς νόμους επιστράτευσης, με εισβολές των ΜΑΤ σε εργασιακούς χώρους, με σωρηδόν δικαστικές αποφάσεις, με απειλές απόλυσης, με το φάσμα της ανεργίας και της εξαθλίωσης που πλανιέται απειλητικά πάνω από τα κεφάλια μας .
Όλα αυτά όμως δρουν και αντίστροφα και σωρευτικά .Η κοινωνία της εργασίας δεν στενάζει μόνο ,αλλά βράζει σαν χύτρα καλά σκεπασμένη που αν δεν κατέβει από τη φωτιά θα σκάσει, και θα τους συμπαρασύρει.
Ο.Μ.

Δημοσιεύθηκε στο Επικαιρότητα | Με ετικέτα: Παράνομη απεργία | Αφήστε Σχόλιο »

ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ

Αναρτήθηκε από τον/την eamgr στο 24 Ιανουαρίου, 2013

ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ

Αναρτήθηκε από τον/την eamgr στο 24 Ιανουαρίου, 2013

Μετά τη κατάργηση των Σ.Σ.Ε., μετά την εξαθλίωση των μισθών, μετά τη μαζική ανεργία που θερίζει τη κοινωνία της εργασίας ήρθε και η επίταξη, η κατάργηση της απεργίας, η αλήστου μνήμης «κατάργηση της πάλης των τάξεων» γιατί στα πέτρινα  μνημονιακά  χρόνια αποτελεί πηγή εκκόλαψης «τρομοκρατών» απέναντι στο καθεστώς της κλεπτοκρατίας, της εξαθλίωσης και του φασισμού .
Με απόφαση της τρικομματικής κυβέρνησης παρά τις ενστάσεις !!της ΔΗΜΑΡ  επιστρατεύονται οι απεργοί του ΜΕΤΡΟ γιατί αποδεικνύεται ότι ο κοινωνικός κανιβαλισμός που επιστρατεύθηκε παντοιοτρόπως δεν έφτασε για να σπάσει κι αυτόν τον αγώνα και ακόμη δεν είναι «έτοιμοι» οι χασάπηδες της χρυσής αυγής να σφάζουν και απεργούς εκτός από μετανάστες!
Μην τους αφήσουμε να ετοιμαστούν είτε με την ένοχη σιωπή είτε με την εκδικητική αφέλεια του τύπου «εμάς γιατί μας κόψανε τους μισθούς ;»αυτός ο έρπων φασισμός είναι χειρότερος και από τα καταγεγραμμένα ποσοστά της ναζιστικής Χ.Α.
ΗΡΘΕ η ώρα να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους.
Ναι καλά κάνουν και απεργούν οι εργαζόμενοι του ΜΕΤΡΟ και από αύριο όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς και ας μας ταλαιπωρούν όσες μέρες χρειαστεί για να νικήσουν.
Αυτό είναι κοινωνική αλληλεγγύη αντίσταση και ξεσηκωμός και για το κάθε εργαζόμενο ,άνεργο και νέο και για τα σωματεία και για την αριστερά ,χωρίς ναι μεν αλλά.
Τα δικαιώματα των απεργών είναι τα δικαιώματα των πολιτών και δεν θα επιτρέψουμε στο μαύρο μέτωπο κυβέρνησης και τρόικας να τα φέρουν σε αντιπαράθεση για να τα εξαφανίσουν.
Μας άδειασαν τις τσέπες, δεν θα μας αδειάσουν τα μυαλά και τη καρδιά μας.

Τώρα όλοι με τους εργαζόμενους των μέσων μαζικής μεταφοράς για νικήσουνε η τουλάχιστον για να μη νικηθούνε, για να καταδικαστεί η βία και η τρομοκρατία που προέρχεται μόνιμα και αδιάλειπτα από το μαύρο μέτωπο ,για αρχίσει να φέγγει στον ορίζοντα.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η ΔΕΗ & ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ

του Χρήστου Βανδώρου

Το 2013 ξεκίνησε με ένα μεγάλο δώρο από την ΔΕΗ. Το κομμάτι της πρωτοχρονιάτικης πίττας στο οποίο ήταν το φλουρί, κέρδιζε αυξήσεις και μάλιστα δυσανάλογες με την κατανάλωση ρεύματος!!!

Δυστυχώς αυτό το κομμάτι για άλλη μια φορά στα τελευταία μνημονιακά χρόνια «πέφτει βαρύ» στο στομάχι των πολιτών. Περιττό βέβαια να αναφερθεί ότι «ζαχαροπλάστης» δεν είναι άλλος από την τρόικα εσωτερικού με μαίτρ την αντίστοιχη εξωτερικού.

Η αύξηση των τιμολογίων ρεύματος από 1η Ιανουαρίου αποτελεί την πρώτη δόση εντός του 2013 – θα ακολουθήσουν ακόμη μία τον Μάρτη και τρίτη τον Ιούλιο. Είναι η 12^η κατά σειρά αύξηση από το 2008, εκτινάσσοντας το ποσοστό αύξησης τιμής κιλοβατώρας κατά 50% μέχρι τώρα. Φυσικά σε αυτήν την αύξηση θα προστεθεί μια ακόμη συνολικά έως 48% εντός του 2013.

Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, ο κ. Αρθούρος πρόεδρος της ΔΕΗ, εγγράφει στις δαπάνες, μόνο για διαφημίσεις 10μήνου το ποσόν των 3 εκατ. Ευρώ!!. Επαίρεται δε ότι είναι χαμηλό έξοδο, αλλά δεν μας λέει τι διαφημίζει. Η ΔΕΗ σαν μονοπώλιο τι ανάγκη έχει;  Όσο για το μισθολογικό κόστος: Φρόντισαν οι κυβερνήσεις και είναι μειωμένο – σύμφωνα με τον προϋπολογισμό της επιχείρησης – κατά 700  εκατομμύρια Ε!!!

 Γεννάται λοιπόν ερώτημα με 2 υποερωτήματα.

   Εφόσον έφταιγαν οι εργαζόμενοι και τώρα γιατρεύτηκε το κακό σπυρί γιατί επιβάλλουν αυξήσεις και μάλιστα τόσο μεγάλες; Πως δικαιολογούνται; Το δεύτερο υποερώτημα: Όλοι αυτοί οι οποίοι λαμόγια ανέβαζαν, τεμπέληδες κατέβαζαν τους εργαζόμενους, άραγε τώρα τι έχουν να πουν?

 ΠΟΥ  ΠΑΝΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ;  

ΕΧΟΥΜΕ & ΛΕΜΕ:

Μόνο το Δημόσιο και δυο ακόμη ιδιωτικές επιχειρήσεις χρωστάνε το «ευτελές ποσό» των 300 εκατομμυρίων ευρώ!! (όλα δε μαζί  τα μεγαλολαμόγια περίπου 1 δις ευρώ). Ποσό το οποίο αν υπήρχε στα ταμεία της ΔΕΗ θα ήταν αρκετό ώστε οι καταναλωτές έως 800 κιλοβατώρες το 4μηνο να μην πληρώνουν τίποτε!!! Μόνο ο γείτονας μας ο Μυτιληναίος χρωστάει περίπου 130 εκατ. Ευρώ.

Άλλα 300 εκατομμύρια χάνει η ΔΕΗ  από την παγκόσμια πατέντα του λεγόμενου Μηχανισμού ανάκτησης μεταβλητού κόστους. Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι ιδιώτες που παράγουν ρεύμα και το πουλάνε στην ΔΕΗ έχουν προτεραιότητα στην διάθεση της παραγωγής τους έναντι της ΔΕΗ αν και σε τιμές υψηλότερες από όσο παράγει η ίδια!! !

100 εκατομ. Ευρώ χρεώνεται η ΔΕΗ από τον ειδικό φόρο ντίζελ αφού στα νησιά η παραγωγή ρεύματος στηρίζεται σαυτό το καύσιμο που υπερφορολογεί το κράτος.

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) αποτελούν άλλο βάσανο για τα τιμολόγια. Δεν μιλάμε φυσικά για τα οικιακά ΑΠΕ αλλά για τα μεγάλα φωτοβολταϊκά και τις ανεμογεννήτριες. Η ΔΕΗ ήταν η πρώτη στην Ευρώπη που εγκατέστησε δικές της μονάδες ΑΠΕ και σήμερα δεν έχει σχεδόν καθόλου, την ίδια ώρα που αγοράζει σε πολλαπλάσια τιμή από ιδιώτες «καθαρή» ενέργεια. Ο λόγος που δεν άφησαν την ΔΕΗ να αναπτύξει δικές της μονάδες ΑΠΕ ενώ την ίδια ώρα  επέβαλαν φόρο διοξειδίου είναι προφανής… Όλα αυτά φυσικά δένονται με την πορεία ιδιωτικοποίησης της επιχείρησης. Οι μέτοχοι όποιοι και αν είναι ενδιαφέρονται μόνο για κέρδη. Φτιάχνουν λοιπόν το ανάλογο κλίμα. Τέλος ας μη αναφερθούμε σε  δαπάνες συμβούλων, κακοδιαχείρισης, προμηθειών κτλ γιατί δεν γνωρίζουμε… το κόστος.

Τι μένει μετά από όλα αυτά; Φυσικά αυξήσεις για εξορθολογισμό του κόστους όπως λένε. Τα μνημόνια όμως πρόβλεπαν αυτές τις αυξήσεις. Έτσι το 1^ο μνημόνιο μιλούσε για την ανάγκη τα τιμολόγια «να αντανακλούν το κόστος παραγωγής». Βλέπετε η Ελληνική γλώσσα είναι τόσο πλούσια που μπορεί ο κάθε «δικηγόρος» να λέει άλλα, και κάποιος μη συνηθισμένος στις διπλωματικές τους ρεβεράντζες άλλα να καταλαβαίνει. Στο δε 3^ο μνημόνιο ορίζεται ότι μέρος των δανεικών θα εξοφλείται από τις αυξήσεις των τιμολογίων ΔΕΗ. Όμως για να μην δυσαρεστήσουν τα ντόπια κοράκια φρόντισαν το μεγάλο μέρος των αυξήσεων να πέσει στους μικρότερους καταναλωτές!!! Το κόλπο σε αυτή την περίπτωση, επιγράφεται  απαγόρευση σταυροειδούς επιδότησης είναι σε συμφωνία  με την Ε.Ε και σημαίνει ότι δεν επιτρέπεται «επιδότηση» μεταξύ κατηγοριών καταναλωτών-παροχών. Έτσι οι καταναλωτές έως 800 κιλοβατώρες έχουν άμεση αύξηση 25% περίπου από 1 Ιανουαρίου. Οι ίδιοι θα φτάσουν πάνω από 45% στο 2^ο εξάμηνο. Το ότι 1000-1200 πολίτες κάθε ημέρα δεν έχουν να πληρώσουν και τους κόβεται το ρεύμα δεν ενοχλεί κανέναν.

 Αν είσαι φτωχός είσαι και ανήμπορος. Αν είσαι πλούσιος και χρωστάς 100δες χιλιάδες είσαι μάγκας επενδυτής. Αν είσαι άνεργος είσαι τεμπέλης, αν είσαι γόνος οικογενείας με πτυχία στα λοντον σκουλ είσαι οραματιστής και θαυματοποιός. Δηλαδή μπορείς να κάνεις τον αέρα ομόλογα, και το χρήμα πυραμίδα.

 Το πρόβλημα είναι τι κάνουμε εμείς

 Το κίνημα κατά των χαρατσιών πρέπει να πάρει μαζικό χαρακτήρα. Οι άνεργοι και οι χαμηλόμισθοι-χαμηλοσυνταξιούχοι χωρίς άλλα εισοδήματα επείγει πρωτίστως να απαλλαχτούν από  τα χαράτσια, τις αυξήσεις, αλλά και να τους δοθεί ένα ποσοστό δωρεάν κατανάλωσης σε ρεύμα, τηλέφωνο, νερό, δημοτικά τέλη καθώς και εισιτήρια μεταφοράς. Πιστεύω πως επείγει η διοργάνωση κινήματος με αυτά τα χαρακτηριστικά παράλληλα με διερεύνηση και άλλων δρόμων και μορφών αλληλεγγύης από όσους μπορούν να συνδράμουν χωρίς σε καμία περίπτωση  να χάνουμε τον κύριο στόχο που είναι η ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών. Ειδικά τώρα το δύσκολο 2013 που δοκιμάζεται κάθε έννοια κοινωνικής πολιτικής αλλά και δημοκρατικής έκφρασης, είναι ανάγκη η οικοδόμηση ενιαίου δυναμικού μετώπου απέναντι στον νεομεσαίωνα και το φασισμό που απειλεί το λαό και τη χώρα.  

Βανδώρος Χρήστος. 25-1-2013

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2012

Να γίνει κάθε πόλη, κάθε γειτονιά ένα μικρό Πολυτεχνείο

Τιμούμε και αντλούμε έμπνευση και κουράγιο από την λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου που απέδειξε ότι η δύναμη της νεολαίας και του κόσμου της εργασίας είναι ανεξάντλητη και όλα μπορεί να τα καταφέρει!
Αυτή είναι η παρακαταθήκη και ο οδηγός μας για να ορθώσουμε το τείχος της κοινωνικής αλληλεγγύης και της αξιοπρέπειας, για να πραγματώσουμε επιτέλους το δικαίωμα στην εργασία, τη μόρφωση και την ελευθερία!
Πιο πολύ από ποτέ έχουμε την ανάγκη να ζεσταθούμε από την φλόγα του Νοέμβρη σήμερα.
Σήμερα, που το δωσίλογο πολιτικό προσωπικό της χώρας ντύνει με το περίβλημα του ¨τέλους της μεταπολίτευσης¨ το ξεπούλημα της οικονομικοπαραγωγικής βάσης της Ελλάδας και την εξαθλίωση του λαού της, όχι φυσικά για να δικαιώσει τους πόθους της κοινωνίας για αληθινή μεταπολίτευση, για ελευθερία και δικαιοσύνη αλλά αντίθετα: Για να πάρει την οριστική ιστορική ρεβάνς από όσα το Πολυτεχνείο μπόλιασε στις επόμενες γενιές από την σκοπιά του τρόπου και του περιεχομένου της διεκδίκησης!
Σήμερα, που το κρίσιμο επίδικο για το σύστημα είναι να κάνει συνένοχο το κόσμο της εργασίας,  που μαθαίνει να ζει αποσβολωμένος μπροστά στην πλήρη σήψη και κατάρρευση των αστικοκοινοβουλευτικών θεσμών, μαθαίνει να προσπαθεί να τα βγάζει πέρα με τα ξεροκόμματα του ισοπεδωμένου κράτους πρόνοιας και με τα μηνιάτικα-χαρτζιλίκια των 200 ευρώ.
Σήμερα, που το σύνθημα ¨Κάτω η μισθωτή σκλαβιά¨ φαίνεται ανεπίκαιρο, μιας και φτάσαμε στην απλήρωτη σκλαβιά!
Σήμερα, που η νεολαία μας χωρίς πυξίδα και απόθεμα προοπτικής ζορίζεται να μπει στα καλούπια της μισής (ή και καθόλου) δουλειάς/μόρφωσης-μισής ζωής!
Σήμερα, που το ιδεώδες του νεοφιλελεύθερου κράτους, είναι ένα κράτος προορισμένο να παραχωρήσει όλο το εποικοδόμημα των κλασικών μορφών άσκησης της ταξικής εξουσίας κατευθείαν στο κεφάλαιο και εκείνο να διεκπεραιώνει μόνο την καταστολή.
Είναι ένα κράτος που ανήκει μόνο στις άρχουσες τάξεις και όλο το παρασιτικό συνονθύλευμα-άθυρμα μιας απόλυτα κλεπτοκρατικής  συμμαχίας που λυμαίνεται κάθε κοινωνικοοικονομική δραστηριότητα εδώ και χρόνια, και που σαν συλλογικός βασανιστής της χούντας κατηγορεί μέσα από τα δελτία των επιχορηγούμενων καναλιών της για όλα τα δικά της δεινά, τους συνήθεις ύποπτους: Οι άνεργοι είναι ανίκανοι, οι δημόσιοι υπάλληλοι τεμπέληδες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες φοροκλέφτες, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι υπερπροστατευμένοι, οι νέοι κακομαθημένοι!
Εργαζόμενες, οι- Νέες και νέοι,
Στα ασφυκτικά πλαίσια που ορίζει η νέα οικονομετρία-πλατφόρμα του νεοφιλελευθερισμού, η αποειδίκευση της γνώσης και η απογνωσιολογικοποίση της εργασίας, η αναίρεση της εργασίας σαν κοινωνική σχέση είναι τα σύγχρονα κελιά που φυλακίζουνε τον απόλυτα απομονωμένο, εξατομικευμένο νέο, τον εργαζόμενο. Πάνω σε αυτά τα μεσαιωνικά θεμέλια μοιάζει να βασίζει την ισχύ του το σύγχρονο πρόσωπο του ολοκληρωτισμού.
Μπορεί τα όρια του αστικοκοινοβουλευτισμού, έστω και δια μέσου της πλήρης εκτροπής τους πλέον, να εξακολουθούν να είναι τα όρια της πολιτικής-ιδεολογικής ισχύος του νεοφιλελευθερισμού παγκόσμια, ωστόσο:
Το εξουσιαστικό σύστημα δεν φαίνεται για την ώρα να κόπτεται να κηρύξει τις επαναστατικές ιδεολογίες/συλλογικότητες παράνομες όπως το 1967, ακριβώς επειδή έχει κηρύξει επί της ουσίας παράνομη την εργατική τάξη και τις διεκδικήσεις της στο σύνολο τους! Πολύ σύντομα, θα διορίζουν μόνοι τους, όπως και κατά την εφταετία, το προεδρείο της ΓΣΕΕ, που φρόντισαν να περιφέρεται σαν ένα άταφο πτώμα που δεν εκπροσωπεί σήμερα παρά το 15% των εργαζόμενων, και που ο ρόλος της τελειώνει με την μνημονιακή υπόσχεση της συνταγματικής θεσμοθέτησης του κατώτατου μισθού.
Το εξουσιαστικό σύστημα μπορεί να μην έχει έρθει ακόμη στην ανάγκη της ονομαστικής ισχύος του στρατιωτικού νόμου, όμως ρυθμίζει με πρωτοφανή αυτοματισμό όλες τις απαραίτητες δικλείδες αιχμαλωσίας της ελευθερίας: αστυνομία και εισαγγελείς κανονίζουν με βάση τους νέους κατασταλτικούς νόμους το δέσιμο κάθε φωνής και δράσης που παρακωλύει έστω και στο ελάχιστο την κανονικότητα του ολοκληρωτισμού. Από κοντά, ένα προκλητικό σύμπλεγμα ΜΜΕ-παρακράτους φροντίζει να δικαιολογεί και να νομιμοποιεί τον φόβο και την βίαιη αυθαιρεσία που βάζει στο στόχαστρο ανθρώπινες ζωές (σήμερα μεταναστών, αύριο μαζικά ιθαγενών εργαζομένων) και να τις ζυγίζει με τα μέτρα της επιβολής και του κυνισμού.
Επιστρατεύει τον νεοναζισμό για να ποτίσει την κοινωνία των απόκληρων με το δηλητήριο του μίσους και για να τον διαχειριστεί ούτως ώστε να περάσουμε σε μια de facto νέα πολιτειακή κατάσταση μιας νέας τρομοκρατίας που ήδη υφαίνεται στους κύκλους της παράκεντρης εξουσίας, που θα επιχειρήσει να ελέγξει ¨μια και καλή¨ την χρεοκοπημένη κοινωνία των μνημονίων. Να ελέγξει τον χρεοκοπημένο νεοελληνικό κοινωνικό σχηματισμό, παραδομένο στα πλαίσια των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για παγκόσμια κυριαρχία που βρίσκονται ήδη εν εξελίξει. Ο νομισματικός πόλεμος που εξακολουθεί την πορεία του από το 2008, συχνά ξεσπά σε περιφερειακές πολεμικές συγκρούσεις με έναν γενικευμένο πυρηνικό όλεθρο να μην βρίσκεται μακριά σαν προοπτική!
Τότε, η αμερικάνικη εξωτερική πολιτική χρησιμοποίησε την δικτατορία για να δέσει με σχοινιά την Μεσόγειο, κόντρα στις φυγόκεντρες απελευθερωτικές δυνάμεις που εκδηλώνονταν κύρια στην Βόρεια Αφρική. Σήμερα, παίζει και πάλι το χαρτί της αποσταθεροποίησης της λεκάνης της Μεσογείου καθώς και της εγγύς και Μέσης Ανατολής για να κρατήσει τις καλύτερες οικονομικές και στρατιωτικές θέσεις μάχης μπροστά στα αδιέξοδα που γεννά η αντιπαράθεση της με τους ιμπεριαλιστικούς σχηματισμούς της Ευρασίας (κύρια την Ευρωζώνη και τον άξονα Κίνας-Ρωσίας).
 ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΟΥΤΕ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΛΟΥΠΙΑ!
Τις ημέρες του Νοέμβρη του ’73, ο λαός έβγαλε μια κραυγή ελευθερίας που ακόμη την φοβούνται όχι μόνο όσοι σχηματίζουν τα μπλοκ εξουσίας αλλά και οι διαχρονικοί πολιτικοί διαχειριστές εξ αριστερών της μετέπειτα πολλαπλής ήττας του λαϊκού κινήματος. Είναι το ακηδεμόνευτο της δράσης και της αποφασιστικότητας που τρέμουν πάντα οι άρχουσες τάξεις. Είναι όμως και το δόσιμο των υπάρξεων στον αγώνα αλλά και η δυναμική, αυθόρμητη ενότητα στην βάση (έστω και αν το αυθόρμητο πηγάζει πάντα από μια υπόγεια πορεία που προϋπάρχει) που φοβούνται όσοι αντιμάχονται την ενότητα των αγώνων.
Γι’ αυτό και οι πρώτοι αρνούνται επί της ουσίας την ύπαρξη νεκρών στο Πολυτεχνείο όπως και εν γένει αρνούνται την ύπαρξη των βασανιστηρίων της χούντας, με τον ίδιο τρόπο που αρνείται  ο Μιχαλολιάκος τα ναζιστικά κρεματόρια.
Γι’ αυτό  και οι δεύτεροι παρερμηνεύουν το ξεκίνημα και τον χαρακτήρα της εξέγερσης.
Οι έγκλειστοι του Πολυτεχνείου καθώς και οι αλληλέγγυοι τους, δεν θα έφταναν ως το τέλος αν είχαν οδηγό την σημερινή Αριστερά, αν σκεφτόντουσαν τις συνέπειες, το επακόλουθο της πολιτικής κατάστασης στην χώρα μετά την εξέγερση μιας και οι ¨οι συνθήκες δεν είναι ποτέ ώριμες¨. Με τον ίδιο επικίνδυνα απλοϊκό τρόπο η σημερινή Αριστερά, περιδινούμενη στα ιδεολογικά της αδιέξοδα -κληρονομιά μιας μουσειακής ενίοτε και ¨θεοκρατικής¨ αντίληψης του μαρξισμού-,  αντιμετωπίζει και τα καθήκοντα του παρόντος καθώς δεν φαίνεται να αναλογίζεται το ακριβές  βάθος και εύρος της επίθεσης που δέχεται η κοινωνία.
Γι’ αυτό και πέρα από την κατάθεση στεφάνων στο Πολυτεχνείο, πέρα από την ακατάσχετη συνθηματολογία, είναι τώρα η ώρα να θεμελιώσουμε μια σύγχρονη πρόταση προοδευτικής διεξόδου από την κρίση που να περιλαμβάνει τον σχεδιασμό της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας με γνώμονα την ισόμετρη και ισοβαρή, δίκαιη κατανομή του πλούτου, όπως και μιας γνήσιας, αληθινά λαϊκής δημοκρατίας με την συγκρότηση της απαραίτητης κοινωνικής συμμαχίας που θα περιφρουρήσει αμφότερες.
Ήρθε η ώρα τώρα, πριν να είναι εντελώς αργά, να δώσουμε τα πάντα στον αγώνα μέσα από συνδέσμους-όργανα σε κάθε πόλη, σε κάθε γειτονιά, συνδέσμους υπεράσπισης της αξίας της εργασίας, της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας που θα σηματοδοτήσουν και θα σφυρηλατήσουν αυτήν την ενότητα.

Η ενότητα αυτή νίκησε τον φασισμό τότε, η ενότητα αυτή θα τον νικήσει και τώρα!

 Στο δρόμο του ΝΟΕΜΒΡΗ βαδίζουμε ξανά

ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΡΟΥΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ, ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ, ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

 ΨΩΜΙ –ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ –ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ

ΕΓΚΥΡΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΨΗΦΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Η τρόικα με τον εντεταλμένο εκπρόσωπο της που σφετερίζεται το αξίωμα του πρωθυπουργού, εξάγγειλε στις 11 Απρίλη με «διάγγελμα» την διεξαγωγή εκλογών για τις 6 Μάη.

Ταυτόχρονα παρουσίασε τον εαυτό του η κάποιο πολιτικό κλώνο του από τα εργαστήρια της τρόικα ως διαχρονικό διαχειριστή της εξουσίας χωρίς δεσμεύσεις μάλιστα από το συνταγματικό χάρτη της χώρας.

Με το «διάγγελμα» Παπαδήμου η τρόικα για λογαριασμό και του εγχώριου μαύρου κοινωνικοπολιτικού μετώπου, ανακοίνωσε στην εργατική τάξη και το λαό, το επίδικο των εκλογών και την μοναδική απάντηση που επιτρέπει η ίδια να δώσει ο λαός !!!

«Κοινοβουλευτική πλειοψηφία στο μαύρο πολιτικό μέτωπο των μνημονίων και νομιμοποίηση της οικονομικοπολιτικής κατοχής που ολοκλήρωσε σε καθεστώς η κυβέρνηση Παπαδήμου για τις επόμενες δεκαετίες!»

Η ολιγαρχία της χρηματιστηριακής οικονομίας με τα παμφάγα παρασιτικά μεσοστρώματα κάθε μορφής που δημιούργησε και ιδιωτικοποίησαν για λογαριασμό τους το κράτος,(...καθεστώς Τσοχατζόπουλου) συγκροτούν σήμερα την κοινωνική βάση του καθεστώτος της οικονομικοπολιτικής κατοχής προς την οποία εξελίχθηκε συνειδητά και μεθοδευμένα το εξουσιαστικό πολιτικό σύστημα του δικομματισμού!

Στα υποπροϊόντα αυτού του συστήματος με την απειλή μάλιστα κοινοβουλευτικής έκφρασης, αναδείχνεται ο υπόκοσμος του ναζιστικού, δολοφονικού φασισμού με συγκεκριμένο ρόλο στις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις που θα ξεπηδήσουν από τη βαθιά κρίση η οποία ολοένα και περισσότερο αποδεικνύεται μη διαχειρίσιμη.

Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Το ότι το χρέος δεν είναι διαχειρίσιμο και μετά το γιγάντιο κούρεμα των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, των μισθών και συντάξεων και την εξάρθρωση κάθε εργασιακού δικαιώματος από τον homo-mnimonious, ομολογείται ήδη από τους πιο αρμόδιους της ΤΡΟΙΚΑ. Γι αυτό και ετοιμάζεται για το 2015 νέο μνημόνιο και πρόγραμμα ''στήριξης'' που θα επιτείνει την οικονομικοπολιτική κατοχή για αρκετές ακόμα δεκαετίες.

Η οικονομικοπολιτική κατοχή και το εξουσιαστικό σύστημα με πολιτικό λαγό την χρυσή αυγή, θα απλώσει τα δίχτυα του κοινωνικοπολιτικού εκφασισμού και του ολοκληρωτισμού διαμορφώνοντας μια νέα εμφύλια και μετεμφυλιακή περίοδο.

ΕΥΡΩ Η ΔΡΑΧΜΗ

Είναι το εκβιαστικό εκλογικό-πολιτικό δίλλημα του δικομματισμού και των παραφυάδων του.

Καταρχήν προκαλεί απέραντη αηδία η περιφρονητική απέχθεια των εκπροσώπων της οικονομικοπολιτικής κατοχής απέναντι στην ιστορία 200 χρόνων του λαού που ενσωματώνεται στο εθνικό του νόμισμα. Είναι φυσικά το μέτρο του αγοραίου πατριωτισμού τους. Όμως δεν πρόκειται μόνο για αυτό.

α) Η ολιγαρχία, ο παρασιτισμός και το πολιτικό σύστημα του δικομματισμού δεκάρα δεν δίνουν για το νόμισμα, αρκεί αυτό να επιβάλλει την οικονομική, κοινωνική και πολιτική τους κυριαρχία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε καθοριστικές φάσεις της κρίσης, το μαύρο κοινωνικοπολιτικό μέτωπο διαπραγματεύτηκε ακόμη και την άμεση αντικατάσταση του ''ΕΥΡΩ'' με το δολάριο με ανάλογη ενσωμάτωση στο Αμερικανικό ιμπεριαλισμό! Το πιστόλι του Παπανδρέου πάνω στο τραπέζι όταν μεθόδευε την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ σε αυτή την προοπτική εδραζόταν. Το ίδιο και η αντιμνημονιακή ρητορεία Σαμαρά, μέχρις ότου η εξισορρόπηση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών τον προσγειώσει ανώμαλα στο πολιτικό ελικοδρόμιο  Παπαδήμου. Τα σχέδια μιας τέτοιας υπαγωγής υπάρχουν αναλυτικά επεξεργασμένα στο Αμερικάνικο υπουργείο εξωτερικών!!!

β) Η εσωτερική υποτίμηση με το καθεστώς «ΕΥΡΩ» είναι ήδη πολλαπλάσια της όποιας υποτίμησης θα είχαμε με ένα εθνικό νόμισμα γιατί και η καταναλωτική υπερδιόγκωση του ελληνικού ΑΕΠ δεν θα ήταν δυνατή (…κοινωνία Τσοχατζόπουλου, Ζαχόπουλου, Εφραίμ).

Αυτό όμως που κάνει αυτόματα το «ΕΥΡΩ» για τα συμφέροντα της ολιγαρχίας και του παρασιτισμού, είναι ότι φορτώνει μέχρι τώρα αλλά και στο μέλλον την εσωτερική υποτίμηση στις πλάτες της εργατικής τάξης και την κοινωνία της εργασίας, πράγμα που θα ήταν πολλαπλάσια δύσκολο αν η χώρα δε στερούνταν διαμέσω του ΕΥΡΩ την άσκηση της νομισματικής πολιτικής. 

 γ)Ευρώ, ευρωζώνη και Ε.Ε., είναι τα ίδια επίδικα των ανταγωνισμών για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια ηγεμονία που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Από την άποψη αυτή ο νεοελληνικός κοινωνικός σχηματισμός και όσο αυτός ανταποκρίνεται στην κλασική έννοια του έθνους κράτους ως κοινωνική, οικονομική και γεωπολιτική ενότητα, βρίσκεται εξ αντικειμένου σε πολλαπλή σύγκρουση με όλα τα παραπάνω.

Δυστυχώς οι όροι αυτής της σύγκρουσης δεν καθορίζονται από τη χώρα και δεν διαμορφώνονται στο εσωτερικό της χώρας, αλλά από την διεθνική τρόικα με την εξουσιοδότηση του εξουσιαστικού πολιτικού συστήματος που σε αυτήν βασίζει την πολιτική του επικράτηση και κυριαρχία.

δ)Η σύγκρουση λοιπόν με το χρέος, το ευρώ, την ευρωζώνη και την Ε.Ε. δεν είναι κάτι που θα’ ρθει επειδή το επιδιώκουν οι νοσταλγοί της δραχμής!!!

Η σύγκρουση είναι παρούσα και σε εξέλιξη. Έχει επιβληθεί με τους όρους του χρηματιστηριακού κεφαλαίου στην εργατική τάξη, το λαό και την χώρα για να επανακαθοριστεί η θέση της στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας.

Η διαμόρφωση των εσωτερικών κοινωνικών και πολιτικών όρων για μια νικηφόρα έκβαση σε αυτή τη σύγκρουση είναι το ζητούμενο. Τα φετίχ και οι πομφόλυγες δεν έχουν θέση σε μια τέτοια προσπάθεια.

Η εργατική τάξη, ο λαός και η χώρα πρέπει να απαλλαγούν από τη θηλιά στην οποία έχει μεταλλαχτεί το χρέος, από την απαγόρευση άσκησης νομισματικής πολιτικής που υπαγορεύει το ευρώ, από την απαγόρευση άσκησης διεθνών οικονομικών και πολιτικών σχέσεων που την έχουν εγκλωβίσει τα μνημόνια.

Σε όλα αυτά υπάρχει απάντηση χωρίς την εξαθλίωση του λαού, τη διεθνή απομόνωση και τη διάλυση της χώρας

Η ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ

Το Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο στη μακρά σε χρόνο πολιτική του παρουσία ανέλυσε και περιέγραψε διεξοδικά τη σημερινή κατάσταση με ιδεολογικές αναφορές θεωρητική θεμελίωση και πολιτική επάρκεια. Αγωνίστηκε και παρουσίασε την ανάγκη και το περιεχόμενο μιας προοδευτικής, δημοκρατικής διεξόδου για την ανάσχεση της πορείας προς την κρίση, την αντιμετώπιση της και στη συνέχεια το άνοιγμα του δρόμου για ριζικούς κοινωνικούς μετασχηματισμούς.

Απέναντι του δεν βρήκε μόνο τις δυνάμεις του συστήματος, αλλά και πολλές από τις δυνάμεις που είχαν ή ισχυρίζονται πως έχουν την ιστορική ευθύνη αυτών των μετασχηματισμών.

Σήμερα παρά το ότι όλες αυτές οι δυνάμεις πιέζονται από την εργατική τάξη και το λαό, το λιγότερο δεν έχουν βρει το βηματισμό για να υπερασπίσουν τις βασικές αξίες της εργασίας και τις δημοκρατικές και λαϊκές ελευθερίες του λαού. Να αξιοποιήσουν τη λαϊκή δυναμική που αρνείται σταθερά ακόμη και την κοινοβουλευτική νομιμοποίηση στο καθεστώς της οικονομικοπολιτικής κατοχής παρά τον καλπονοθευτικό εκλογικό νόμο.

ΕΓΚΥΡΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΨΗΦΟΣ

Το Ε.Α.Μ. καλεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία να δώσουν σε αυτές τις εκλογές έγκυρη και όσο γίνεται αποτελεσματική ψήφο ενάντια στο εξουσιαστικό πολιτικό σύστημα, την οικονομικοπολιτική κατοχή και τον φασισμό σε κάθε εκδοχή τους.

Δίνει θετική ψήφο στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ – Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο όπως εκφράζεται στην θέση του για ένα ΝΕΟ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ ΕΞΟΥΣΙΑΣ των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων βασισμένο σε μια συμμαχία κοινωνικών δυνάμεων και συμφερόντων με πυρήνα και ηγεμονία  την κοινωνία της εργασίας.

Θεωρούμε πως αυτή η ψήφος ανταποκρίνεται όχι μόνο στην προοπτική οικοδόμησης μιας ολοκληρωμένης πρότασης διεξόδου, αλλά και στην άμεσα αναγκαία ενότητα του προοδευτικού, δημοκρατικού χώρου για την αντιμετώπιση της επίθεσης των δυνάμεων της οικονομικοπολιτικής κατοχής που κλιμακώνεται ραγδαία !

ΕΑΜ

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

22.4.12

                                                                                              eamgr.wordpress.com

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΟΥΣ ΚΡΕΜΑ

«Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία Συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες»

Το τελευταίο σημείωμα του δολοφονημένου- αυτόχειρα ηλικιωμένου στο Σύνταγμα.

Με τη πράξη του ο δολοφονημένος – αυτόχειρας μας δείχνει το δρόμο της μαζικής, δυναμικής, λαϊκής αντίστασης ενάντια στο φασισμό και την εξαθλίωση που επιχειρεί να μας επιβάλει το σάπιο πολιτικό κατεστημένο του δολοφονικού νεοφιλελευθερισμού με η χωρίς εκλογές.
Με την πράξη του ο ίδιος γίνεται αρνητής της αυτοκτονίας ως λύση και μας προτρέπει να βαδίσουμε τα μονοπάτια της αξιοπρέπειας και του παλλαϊκού αγώνα.

Το νοιώσαμε, ανατριχιάσαμε , σε ακούσαμε και προχωράμε.

Όλοι μαζί σε κάθε πόλη και χωριό από την Αθήνα μέχρι τη Κρήτη να συνοδεύσουμε το πρώτο νεκρό της κυβέρνησης των αγορών, των τραπεζών και του φασισμού.

Αυτή τη μέρα θα κηδέψουμε τους δολοφόνους σου.

ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΟΧΙ ΑΥΤΟΙ

Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο ΕΑΜ

4.4.12 eamgr.wordpress

ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΟΥΣ ΚΡΕΜΑ

«Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία Συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες»

Το τελευταίο σημείωμα του δολοφονημένου- αυτόχειρα ηλικιωμένου στο Σύνταγμα.

Με τη πράξη του ο δολοφονημένος – αυτόχειρας μας δείχνει το δρόμο της μαζικής, δυναμικής, λαϊκής αντίστασης ενάντια στο φασισμό και την εξαθλίωση που επιχειρεί να μας επιβάλει το σάπιο πολιτικό κατεστημένο του δολοφονικού νεοφιλελευθερισμού με η χωρίς εκλογές.
Με την πράξη του ο ίδιος γίνεται αρνητής της αυτοκτονίας ως λύση και μας προτρέπει να βαδίσουμε τα μονοπάτια της αξιοπρέπειας και του παλλαϊκού αγώνα.

Το νοιώσαμε, ανατριχιάσαμε , σε ακούσαμε και προχωράμε.

Όλοι μαζί σε κάθε πόλη και χωριό από την Αθήνα μέχρι τη Κρήτη να συνοδεύσουμε το πρώτο νεκρό της κυβέρνησης των αγορών, των τραπεζών και του φασισμού.

Αυτή τη μέρα θα κηδέψουμε τους δολοφόνους σου.

ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΟΧΙ ΑΥΤΟΙ

Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο ΕΑΜ

4.4.12 eamgr.wordpress

αναδιμοσιεύσεις

ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ ΜΕ ΠΕΤΡΟΥΛΑ ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ,

ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ’73

Αυτά τα συνθήματα κυριάρχησαν στη συγκέντρωση και τη πορεία για τον Νίκο Τεμπονέρα, το απόγευμα της Δευτέρας 9/1, που διοργάνωσε για τρίτη χρονιά η ΟΛΜΕ και ΔΟΕ στη Πάτρα.

Φορείς, συλλογικότητες, σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι και πλήθος εργαζομένων και νεολαίας, συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν τον αγωνιστή δάσκαλο Νίκο Τεμπονέρα, καθώς συμπληρώθηκαν 21 χρόνια από τη δολοφονία του.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με χαιρετισμό του γραμματέα του ΕΑΜ Μιχάλη Βασιλάκη και ακολούθησαν οι ομιλίες του Πετράκη Σταύρου Γεν.Γραμμ. του ΔΣ της (ΔΟΕ) και του Κοτσιφάκη Θέμη, Γεν.Γραμμ. του ΔΣ της ΟΛΜΕ.

Και έκλεισε με χαιρετισμό εκ μέρους φοιτητικών Συλλόγων του Πανεπιστημίου.Στη συνέχεια επακολούθησε πορεία μέχρι το παράρτημα του πανεπιστήμιου.

Δημοσιεύουμε την ομιλία του Μ. Βασιλάκη

Φίλοι, συναγωνιστές, σύντροφοι, νέοι και νέες

· 21 χρόνια από το Γενάρη του ‘91 και κάθε χρόνο σε τούτο εδώ το μέρος, αποτιμούμε τα πεπραγμένα του πολιτικού συνασπισμού εξουσίας εκείνης της εποχής, γραμμένα γύρω από το κρατήρα στο κρανίο του Νίκου Τεμπονέρα από τους σιδερολοστούς του κράτους και του παρακράτους.

· Για 21 χρόνια μετά συνεχώς και σταθερά αυτός ο πολιτικός συνασπισμός εξουσίας εξελίσσεται, ανανεώνεται, διευρύνεται σε έκταση και σε βάθος για να διαμορφωθεί και τυπικά πια σε ΜΑΥΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ το Φλεβάρη του 2010 με την εσπευσμένη και προωρη εκλογή προέδρου δημοκρατίας επιβάλλοντας στη συνέχεια στο λαό και στη χώρα χωρίς πολιτικά προβλήματα τη γραμμή των μνημονίων με κοινοβουλευτική νομιμοποίηση τον Απρίλιο του 2010.

· Στη πορεία του αυτή, αυτός ο πολιτικός συνασπισμός εξουσίας από την νεοφιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία (ηγεμονική δύναμη του συνασπισμού εξουσίας) μέχρι και το νεοφασιστικό πόλο, δημιουργεί και την κοινωνική του βάση με την αντίστοιχη κοινωνική ηγεμονία, θεμελιωμένη στη διαφθορά, την κλοπή χρήματος, στο παρασιτισμό της προμήθειας, που απογυμνώνει την παραγωγική διάρθρωση της χώρας, αποδυναμώνει κοινωνικά και πολιτικά την εργατική τάξη την κοινωνία της εργασίας. Το «άρπαξε να φας και κλέψε να χεις» δεν εκπέμπεται απλά σαν υπολανθάνουσα ιδεολογία του εξουσιαστικού συστήματος, αλλά υλοποιείται προκλητικά σε κάθε επίπεδο των θεσμών και λειτουργιών του νεοελληνικού κράτους.

Το ΕΥΡΩ υψώθηκε από την παρασιτική ιθύνουσα τάξη στη θέση του απόλυτου φετίχ του νεοελληνικού κοινωνικού σχηματισμού, για να χρησιμοποιηθεί σαν δίαυλος καταλήστευσης του λαού και του τόπου, από τις συμμοριακές ομάδες των λαθρεμπόρων στα πεδία της οικονομίας, της πολιτικής, της κουλτούρας, του πνεύματος.

Αναπόδραστα έτσι φτάνουμε στην Ελλάδα του 2012 με τις συμμοριακές ομάδες και στα ανώτερα επίπεδα τους να συναλλάσσονται ανοικτά και χωρίς αιδώ, να παζαρεύουν για μερικά εκατομμύρια ευρώ τις τύχες ενός λαού και μιας χώρας, να αλληλοκαταγγέλονται και να αλληλοαποκαλύπτονται!!!

Η Ελλάδα του 2012 πολύ λίγο προσιδιάζει ακόμη και σε μια ταξική καπιταλιστική κοινωνία έστω και σε βαθιά κρίση!

Ούτε καν σε μια χώρα υπό πολιτική επιτήρηση, διαφέρει ακόμα και από καθεστώς αποικίας!

Περισσότερο προσιδιάζει και εξελίσσεται ραγδαία σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας και σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στα οποία το φετιχοποιημένο ευρώ έχει αντικαταστήσει την αγκαθωτή και ηλεκτροφόρα περίφραξη καθώς και τα θανατηφόρα αέρια των κρεματορίων του, για την εργατική τάξη.

Στο κουκούλι του εξωσυνταγματικού υβριδίου του ιδιόμορφου πολιτικού ολοκληρωτισμού που ακούει στο όνομα κυβέρνηση Παπαδήμου επωάζεται όχι απλά μια νέα μορφή κυβέρνησης και διαχείρισης αλλά η νέα ταξική εξουσία των στρατοπεδαρχών, η ακραία αντιδραστική ανατροπή και του σημερινού ακόμη συνταγματικού χάρτη στις βασικές του διατάξεις. Ο διαγωνισμός για μια θέση στο κάδρο των στρατοπεδαρχών έχει ήδη ξεκινήσει ανάμεσα στους Καρατζαφύρερ, τους παραπλανημένους από τον Εφραίμ και τα πολιτικά υποπροϊόντα του Παπανδρεισμού με την μάχη αποκαθήλωσης του.

Αναμφίβολα η κατάσταση που βρίσκεται χώρα και λαός είναι περίπλοκη.

Η παραγωγική συγκρότηση, η κοινωνικοταξική της διάρθρωση, το πολιτικό σύστημα, το πλαίσιο των διεθνών οικονομικών και πολιτικών της σχέσεων, η γεωπολιτική της θέση, στο κεντρικό θέατρο των ανταγωνισμών για παγκόσμια ηγεμονία ΕΥΡΩΠΗ και Μεσογειακή λεκάνη συγκροτούν ένα δίκτυο εκρηκτικών αντιθέσεων που μόνο η βαθειά γνώση και η πολιτική κατανόηση τους μπορεί να οδηγήσει και στη χάραξη μιας διεξόδου χωρίς την εξαθλίωση του λαού και τη διάλυση της χώρας.

Δημοκρατική, προοδευτική διέξοδος υπάρχει ακόμη και σήμερα…

Απέναντι στην εξουσία των στρατοπεδαρχών ας ορθώθει ο προοδευτικός, δημοκρατικός, αντινεοφιλελεύθερος συνασπισμός των δυνάμεων της εργασίας.

Σε αυτό τον αγώνα ας διεκδικήσουμε θέση και ευθύνη με την ίδια αποφασιστικότητα και θέληση που ο Νίκος Τεμπονέρας αντιμετώπισε τους σιδερολοστούς το Γεναριάτικο βράδυ του ΄91.

Σε αυτόν τον αγώνα ας διεκδικήσουμε θέση και ευθύνη με όλο το είναι του μικρού ανώνυμου αγωνιστή όπως τον βλέπει ο ποιητής στο ελεγείο πάνω στον τόπο της θυσίας του:

«…Έπαιξες τους δείχτες του ρολογιού που κατεβαίνουν από τα μεσάνυχτα.

Έπαιξες τη φωνή της ελπίδας εκεί που δεν υπήρχε φωνή.

Η πλατεία ήταν έρημη. Η πατρίδα είχε φύγει.

Ήταν καιρός! Δε βάσταξε η καρδιά του περισσότερο!

Άναψες κάτω από το σακάκι σου το πρώτο κλεφτοφάναρο.

Καρδιά των καρδιών! Σκέφτηκες τον ήλιο και προχώρησες.

Ανέβηκες στο πεζοδρόμιο και έπαιξες τον Άνθρωπο!»

ΝΙΚΟ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ

αναδημοσιεύσεις

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

ΝΙΚΟΣ TEMΠΟΝΕΡΑΣ ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ

Υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα…

ΓΕΝΑΡΗΣ 1991 - ΓΕΝΑΡΗΣ 2012

Αρχή της δεκαετίας του ΄90 μετά από 2 χρόνια πολιτικής αστάθειας το πολιτικό σύστημα βρίσκει τον βηματισμό του. Ο Νεοφιλελευθερισμός επελαύνει σε όλα τα μέτωπα, Εργασιακό, Ασφαλιστικό, Παιδεία ανοίγοντας το δρόμο για την ΝΕΟΚΑΤΟΧΙΚΗ Ελλάδα των μνημονίων του 2012.

Η Κοινωνία της Εργασίας και της Γνώσης αντιστέκεται στα εργοστάσια, στις πλατείες και τους δρόμους, στα σχολεία και στα Πανεπιστήμια.
Κράτος και Παρακράτος σε ένα μαύρο μέτωπο βάζουν σημάδι την ζωή και τη γνώση το χειμωνιάτικο βράδυ του Γενάρη του ΄91. Οι σιδηρολοστοί του Παρακράτους συντρίβουν το κρανίο του Νίκου Τεμπονέρα στη πόρτα του σχολείου.

Νίκο Τεμπονέρα δεν δείλιασες, μπορεί να φοβήθηκες, αλλά δεν δείλιασες. Δεν δίστασες ούτε στιγμή, δεν είχες καιρό. Διάβηκες τη πύλη των οριζόντων.

Η μαθητική εξέγερση υπερβαίνει τα εσκαμμένα, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην κυβέρνηση. Αρνείται ολοκληρωτικά άλλη μια σκοταδιστική «μεταρρύθμιση» στην παιδεία που προωθεί ο τότε υπουργός παιδείας Κοντογιαννόπουλος.

Εκατοντάδες γυμνάσια και λύκεια βρίσκονται σε κατάληψη. Καθημερινά γίνονται πορείες και διαδηλώσεις με ένα αίτημα «θέλουμε δημόσια και δωρεάν παιδεία».
“Αγώνας μαζικός, αγώνας διαρκείας είναι η απάντηση στον Υπουργό Παιδείας”.

Στην Πάτρα όλα σχεδόν τα λύκεια και τα γυμνάσια βρίσκονται σε κατάληψη Καθημερινά ο μαθητόκοσμος πλημμυρίζει τους δρόμους φωνάζοντας και τραγουδώντας:
«Το σπίτι μου το άφησα
τη μάνα μου παράτησα
και ήρθα δω ν’ αγωνιστώ
για τη παιδεία που αγαπώ»
Ταυτόχρονα γίνονται καταλήψεις στα ΤΕΙ και στα Πανεπιστήμια ενάντια στο Πολυνομοσχέδιο του Κοντογιαννόπουλου για την Παιδεία.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρά την ανησυχία της πιστεύει ότι μετά το χτύπημα της απεργίας των εκπαιδευτικών το καλοκαίρι (απεργία στις εξετάσεις), θα τα καταφέρει να «ξεμπερδέψει» με το κίνημα των καταλήψεων των μαθητών κυρίως και των φοιτητών.
Εξάλλου έχει εξασφαλισμένη τη συναίνεση όλων των κομμάτων. Αλληλεγγύη στον αγώνα των μαθητών εκφράζουν μέσα από κοινή συνέντευξη τύπου οι ομοσπονδίες των εκπαιδευτικών ΔΟΕ - ΟΛΜΕ - ΟΙΕΛΕ.

Ο κυβερνητικός τύπος κάνει αγώνα δρόμου για να συκοφαντήσει τη μαθητική εξέγερση.

Ο Κοντογιαννόπουλος απειλεί με χάσιμο της σχολικής χρονιά δηλαδή ν’ αφήσει στην ίδια τάξη τα 2/3 των μαθητών!!! που συμμετέχουν στις καταλήψεις.

Οι μαθητές στις 20 Δεκέμβρη, απαντάνε με μαζικά συλλαλητήρια σ’ όλη την Ελλάδα για συνέχιση του αγώνα και μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων.

Η κυβέρνηση βάζει σε εφαρμογή το σχέδιο «ανακατάληψης των σχολείων» σε ολόκληρη την Ελλάδα. Σαν ομάδα κρούσης χρησιμοποιεί «αγανακτισμένους πολίτες», δηλαδή την ΟΝΝΕΔ:
• προσπαθεί να εμπλέξει γονείς και καθηγητές μέσα από εγκυκλίους αλλά δεν τα καταφέρνει .
• την Δευτέρα 7 Γενάρη αρχίζουν τα επεισόδια σε σχολεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης
• στην Αμαλιάδα «αγανακτισμένοι» πολίτες, δηλαδή Οννεδίτες καταλαμβάνουν το δημαρχείο και η εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος στις 8/1/91 βάζει γραμμή
«εμπρός στο δρόμο που χάραξε η Αμαλιάδα. Ανακαταλάβατε τα σχολεία. Καταλάβατε ακόμα και τα σπίτια των Μπαλωμένων» (ο τότε πρόεδρος της ΟΛΜΕ).

Στην Πάτρα η προετοιμασία ξεκίνησε από τις 22 Δεκέμβρη.
Σε σύσκεψη της ΔΑΚΕ εκπαιδευτικών με τον υφυπουργό Παιδείας Μπεκίρη στο ξενοδοχείο «ΑΣΤΗΡ» ο Καλαμπόκας κάνει κριτική και διαμαρτύρεται γιατί δεν χρησιμοποιείται συνολικά η ΟΝΝΕΔ!!! Και ο υφυπουργός - άκουσον – άκουσον – απαντάει: «Δεν ήρθε ακόμα η ΩΡΑ! Σύντομα θα σας αξιοποιήσουμε!!.»

8 Γενάρη 1991 έφτασε η ώρα της «αξιοποίησης» της ΟΝΝΕΔ.
Σε σύσκεψη των διευθυντών των σχολείων ο Νομάρχης Αχαΐας Τάγαρης δηλώνει:
«ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ από οποιονδήποτε είναι ΝΟΜΙΜΕΣ.»

Ο κύβος ερρίφθη.

«Ξέρω ποτέ δεν σημαδεύουν στα πόδια, στο μυαλό είναι ο στόχος, το νου σου ε!» που έγραφε και η Κ. Γώγου.

Οι μαθητικές καταλήψεις θα πνιγούν με κάθε τρόπο έστω κι αν χρειαστεί να ματώσουν.

Η ΟΝΝΕΔ αναλαμβάνει τη «βρώμικη δουλειά», να καθαρίσει τα σχολεία της Πάτρας.
Πραγματοποιούν σύσκεψη στα γραφεία της ΟΝΝΕΔ και σε απόλυτη συνεργασία με τοπικά στελέχη και βουλευτές κανονίζουν τις λεπτομέρειες της επίθεσης ανακαταλήψης των σχολείων.

Ρόπαλα, αλυσίδες, μαχαίρια και λοστάρια είναι τα όπλα της γνωστής τραμπουκικής συμμορίας των οννεδιτών.
Επικεφαλής τους είναι ο Δημοτικός σύμβουλος της Ν.Δ. Γιάννης Καλαμπόκας.
Μαζί του ακόμη και νεοπροσληφθέντες δόκιμοι αστυνομικοί.

Η επιχείρηση των τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ – συνοδεία ασφαλιτών – ξεκινάει από το Πολυκλαδικό όπου βρίσκονται και τα γραφεία της ΕΛΜΕ Αχαΐας, αλλά αποτυγχάνει.

Επόμενος στόχος το σχολικό συγκρότημα της πλατείας ΒΟΥΔ, σήμερα σχολεία Νίκου Τεμπονέρα.

Κραδαίνοντας ρόπαλα, αλυσίδες και λοστάρια, εισβάλλουν μέσα στο σχολείο, ξυλοκοπούν τους μαθητές, ξυραφιάζουν τα χέρια του προέδρου του 15μελούς συμβουλίου Κώστα Σκρεμύδα.
Οι μαθητές καλούν σε βοήθεια, το ίδιο οι γονείς και οι καθηγητές.
Παρά τις συνεχόμενες εκκλήσεις, η Αστυνομία δεν εμφανίζεται!!
Σαν να υπάρχει μια συμφωνία μυστική, ώστε να ολοκληρώσει η ΟΝΝΕΔ το σχέδιο ανακατάληψης με όποιο κόστος!
Στο χώρο του σχολείου φτάνουν μαθητές, γονείς, καθηγητές, εργαζόμενοι.

Στο κάλεσμα των μαθητών ανταποκρίνεται – ως όφειλε – ο δήμαρχος της Πάτρας και η ΕΛΜΕ Αχαΐας.
Ο Δήμαρχος, με κίνδυνο της σωματικής του ακεραιότητας – μπαίνει στο σχολείο, καλεί τους ανακαταληψίες να αποχωρήσουν από το σχολείο και να σταματήσουν τις επιθέσεις ενάντια στους μαθητές.
Η συμμορία αρνείται πεισματικά, πιστή στις άνωθεν εντολές.
Ο Δήμαρχος βγαίνει από το σχολείο και εκεί που ενημερώνει τους μαθητές, δέχονται νέα επίθεση από τους ανακαταληψίες με πέτρες, ξύλα και σίδερα. Φωνές, κραυγές, απειλές, εκτοξεύονται από τους τραμπούκους.

Στη σιδερένια καγκελόπορτα του σχολείου εμφανίζεται ο αρχηγός της συμμορίας, Γ. Καλαμπόκας μαζί με τα πρωτοπαλίκαρά του, με υψωμένους τους σιδερολοστούς, δίνει το σύνθημα του θανάτου...
Ο Νίκος Τεμπονέρας βρίσκεται μπροστά στην πόρτα.

Ήταν η στιγμή, η μοιραία στιγμή συνάντησης με τους δολοφόνους του.
Ο σιδηρολοστός του Καλαμπόκα υψώνεται και χτυπά ανελέητα.
Ο Νίκος, ο δάσκαλος Τεμπονέρας, καταρρέει, πέφτει στο έδαφος …
Το λοστάρι υψώνεται και ξαναχτυπάει. Το αποτέλεσμα
έπρεπε να είναι σίγουρο. Ο Νίκος Τεμπονέρας από κείνη τη στιγμή είναι ουσιαστικά νεκρός.!

«...Κι ήθελε ακόμη
πολύ φως να ξημερώσει.Όμως εγώ δεν
παραδέχτηκα την ήττα.
Έβλεπα τώρα, πόσα κρυμμένα τιμαλφή
έπρεπε να σώσω
Πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις
φλόγες...».

Η είδηση απλώνεται σαν κεραυνός σ’ ολόκληρη την πόλη, σ’ ολόκληρη τη χώρα.
Ο καθηγητής Ν. Τεμπονέρας μεταφέρεται στο νοσοκομείο με το αυτοκίνητο του δήμαρχου.
Οι αυτόπτες μάρτυρες θα δηλώσουν κατηγορηματικά στην ανάκριση:
«…Είδα τον Καλαμπόκα με σιδερένιο λοστό να χτυπά το κεφάλι του Τεμπονέρα…»

Η ιατροδικαστική έκθεση αργότερα θα περιγράψει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τα χτυπήματα.
Ένα καινούργιο στυγερό πολιτικό έγκλημα έχει συντελεστεί από το παρακράτος με τη βοήθεια και την ανοχή του κράτους.
Κράτος και Παρακράτος συσκέπτονται χωρίς ελπίδα για την συγκάλυψη της πολιτικής δολοφονίας.

Το βράδυ φτάνει στην Πάτρα ο γραμματέας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης Κουτελιδάκης και μαζί με το Νομάρχη Αχαΐας Τάγαρη και τον αστυνομικό διευθυντή Μπάδα αμπαρώνονται στα γραφεία της Αστυνομικής διεύθυνσης.
Στόχος είναι: να συγκαλυφθεί το έγκλημα, να καλυφτούν όλοι, φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί.

Ο λαός και η νεολαία αγρυπνά μια αυθόρμητη πορεία, ξεκινά από το νοσοκομείο Άγιος Αντρέας. Φτάνει στη Νομαρχία και στην αστυνομική διεύθυνση όλοι με ένα στόμα μια φωνή φωνάζουν το σύνθημα: «Νομάρχη – Καλαμπόκα – φασίστες δολοφόνοι», “Ενας στο χώμα χιλιάδες στον αγώνα”
Οι δολοφόνοι φυγαδεύονται μαζί με το ματωμένο λοστάρι..

Η αστυνομία παρά τις συγκεκριμένες καταγγελίες εκείνης της νύχτας για το ποιος σκότωσε τον Νίκο μένουν απαθείς και δίνουν χρόνο στους δολοφόνους να κρυφτούν.

Από εκείνο το βράδυ στις 8 Γενάρη η Πάτρα, η Ελλάδα ολόκληρη βρίσκεται σε διαρκή διαδήλωση καταδίκης της κυβέρνησης που σε αγαστή συνεργασία με το παρακράτος δολοφονεί. Πραγματικές μάχες στους δρόμους της Πάτρας ενώ η αστυνομία προσπαθεί να πνίξει τους διαδηλωτές με τα δακρυγόνα. Λαός και νεολαία πεισμώνουν και βγαίνουν ξανά και ξανά στους δρόμους.
Στην Αθήνα τα χημικά της ΕΛΑΣ πέφτουν μέσα στο κατάστημα Κ. Μαρούσης με αποτέλεσμα να πιάσει φωτιά και να καούν 4 άνθρωποι.

Η κηδεία του αγωνιστή δάσκαλου Νίκου Τεμπονέρα γίνεται ποτάμι λαϊκής οργής που κατεβαίνει στους δρόμους της Πάτρας. Δάκρυα και γροθιές γίνονται ένα.
«…Κυλάει το αίμα
σκέπασε τον ήλιο
και ο χάρος εροβόλαγε
Σφαλούν τα μάτια και οι καρδιές
Σφαλούν τα παραθύρια…
Νίκο Τεμπονέρα ΖΕΙΣ!!»

Φωνάζουν οι μαθητές σου, η νεολαία, ο λαός ολάκερος.

Ο Νίκος προστίθεται απ΄τη νεολαία στην ατέλειωτη σειρά μαρτύρων και οδηγών του λαού μας.

Για 6 ολόκληρες μέρες οι φονιάδες κρύβονται με τη βοήθεια της αστυνομίας, κυβερνητικών και κομματικών στελεχών της Ν.Δ. για να μεθοδευτεί η γραμμή συγκάλυψης που ξεκίνησε μαζί με το
έγκλημα.
Ο Μητσοτάκης «θυσιάζει» τον υπουργό Παιδείας Κοντογιανόπουλο και τον παραιτεί, αλλά διατηρεί τον νομάρχη του εγκλήματος Τάγαρη στη θέση του, φοβούμενος, ότι αν γίνει αλλιώς, θα ξετυλιχτεί το κουβάρι του στυγερού εγκλήματος.

Εκείνοι που έδωσαν το σύνθημα του θανάτου, δίνουν και το σύνθημα της συγκάλυψης.
Όμως ο λαός και νεολαία είναι αποφασισμένοι όχι άλλη πολιτική δολοφονία ατιμώρητη, στις σημαίες τους γράφουν του στίχους του Πάμπλο Νερούντα:
«Του προδότη που προχώρησε ως ετούτο το
έγκλημα ζητώ την τιμωρία.
Εκείνου που ‘δωκε το σύνθημα του θάνατου
ζητώ την τιμωρία.
Εκείνων που προστατέψανε αυτό το έγκλημα
ζητώ την τιμωρία.».

Δεκατρείς ολόκληρους μήνες κρατάει η ανάκριση!! για την υπόθεση του Τεμπονέρα από τον ανακριτή Ευσταθίου.

Η δολοφονική συμμορία σταδιακά αποφυλακίζεται, προκαλώντας βάναυσα το δημοκρατικό λαό.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη στήνει εξεταστική επιτροπή στη Βουλή για την υπόθεση. Μέλη της επιτροπής είναι και οι Αχαιοί βουλευτές της Ν.Δ. Αυτό μόνο αρκεί για να καταλάβουμε τι πόρισμα μπορεί να βγάλει αυτή η επιτροπή.

Οι μαζικές κινητοποιήσεις του λαού συνεχίζονται σταθερά αποκαλύπτοντας και ματαιώνοντας κάθε επιχείρηση συγκάλυψης. Επιβάλλεται τελικά το ξεκίνημα της δίκης λίγες μέρες μόνο πριν εξαντληθεί το 18μηνο.
Όμως η δίκη των δολοφόνων του Τεμπονέρα μεταφέρθηκε 300 χιλιόμετρα μακριά, στο Βόλο, από τον τόπο του εγκλήματος. Ότι δεν τόλμησε το κράτος και το παρακράτος το 1963 στην υπόθεση του Γρηγόρη Λαμπράκη το επιχείρησε η κυβέρνηση Μητσοτάκη και το Παρακράτος το 1992.
Μεθοδεύεται η ουσιαστική αθώωση των δολοφόνων.

Στέλνουν στο εδώλιο τον Καλαμπόκα και τη παρακρατική του συμμορία μαζί με το νεκρό Νίκο Τεμπονέρα και τους συναγωνιστές του.
Στη δίκη του Βόλου οι μηχανορραφίες και οι μεθοδεύσεις συγκάλυψης έφτασαν σε επικίνδυνα επίπεδα. Βουλευτές, στελέχη της Ν.Δ και της ΟΝΝΕΔ γίνονται συνήγοροι και μάρτυρες υπεράσπισης των δολοφόνων, παρεμβαίνουν ανοιχτά στη δικαστική διαδικασία εκφοβίζοντας και τρομοκρατώντας.

Ένα παλλαϊκό, δημοκρατικό, προοδευτικό μέτωπο ορθώνεται αποφασιστικά και συνεχόμενα απέναντι
τους (παρά τις ηχηρές απουσίες κάποιων).
Oκτώ χρόνια διαρκούν τα δικαστήρια (πρωτόδικα στο Βόλο και δυο εφετεία στη Λάρισα) .
Το αίμα του Νίκου Τεμπονέρα νίκησε τους δολοφόνους του.
Καταδίκασε το δολοφόνο Καλαμπόκα σε ισόβια.
Ισόβια ήταν και παραμένει η καταδίκη τους στη συνείδηση του λαού και της νεολαίας και των ηθικών αυτουργών της δολοφονίας.
Τα σχέδια συγκάλυψης δεν πέρασαν, καταδικάστηκαν αμετάκλητα στη συνείδηση του λαού και της νεολαίας.
Καταδικάστηκαν γιατί απέτυχαν να απενεχοποιήσουν την εγκληματική τους δράση, ώστε να μπορούν να την ενσωματώνουν και στο μέλλον στις μεθόδους πολιτικής δράσης και καταστολής των αγώνων του λαού.

ΓΕΝΑΡΗΣ του 2012.

Κρατάμε το χέρι του Νίκου Τεμπονέρα και συνεχίζουμε ενάντια στην ΝΕΑ ΚΑΤΟΧΗ, την εξαθλίωση, το Φασισμό, των Κουίσλιγκς.
Ο ΛΑΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ.
Το ΟΧΙ του Νίκου Τεμπονέρα στην πόρτα του σχολείου δείχνει το δρόμο
ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ
ΜΕ ΠΕΤΡΟΥΛΑ - ΛΑΜΠΡΑΚΗ
ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ