H Εργατική Πρωτομαγιά μας δείχνει το δρόμο

 51 νεκροί εργαζόμενοι τους 3 πρώτου; μήνες του 2025 στους τόπους εργασίας των και 72 βαριά τραυματισμένοι. 104 νεκροί και 140 σοβαρά τραυματισμένοι το 2022 . 179 και 287 αντίστοιχα το 2023. 146 και 235 το 2024.  ΧΡΕΙΑΖΌΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ;  Άλλες στατιστικές; Αρκούν αυτά και μόνο τα στοιχεία για να χαρακτηρίσουν το μέγεθος αντεργατικότητας της κυβέρνησης αλλά συγχρόνως και τις ανάγκες τις ενέργειες  που πρέπει να αναλάβουμε ΟΛΟΙ όσοι λέμε και αισθανόμαστε δημοκράτες, προοδευτικοί, ώστε να ανατραπούν οι πολιτικές ζόμπι.   

H Εργατική Πρωτομαγιά μας δείχνει το δρόμο

Αναρτήθηκε από τον/την: eamgr στο 28 Απριλίου, 2025

Στις πρωτεύουσες όλου του κόσμου  την Πρωτομαγιά, θα υψωθούν τα πανό, οι σημαίες  και θα ακουστούν ξανά τα συνθήματα των ιδανικών της κοινωνικής απελευθέρωσης του ανθρώπου.

Εργατική Πρωτομαγιά, η παγκόσμια μέρα της εργατικής τάξης, της μεγάλης πλειοψηφίας που συγκροτεί τον κόσμο μας, που όμως τείνει να περιθωριοποιηθεί σαν τάξη και μαζί της η εργασία σαν αξία.

Ολόκληρη η ζωή ενός εργαζόμενου έχει μετατραπεί σε μια διαρκή εργασία-θυσία προς το κεφάλαιο, το οποίο παράλληλα απαλλάσσεται από τις κλασικές του δεσμεύσεις που παρήγαγαν οι θεσμικές κατακτήσεις της εργατικής τάξης.

Οι αριθμοί και οι ρυθμοί  των εργατικών ατυχημάτων είναι σοκαριστικοί  και ισοδυναμούν  με εγκλήματα εκ προμελέτης.

Οι μετανάστες όσοι δεν πνίγονται στις θάλασσες από τη ρομφαία του δυτικού «πολιτισμού» είναι σύγχρονοι δούλοι πλήρως αναλώσιμοι.

Η βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού μετέτρεψε  τις εργασιακές σχέσεις σε νόμιμο Γκουαντάναμο που αποτελεί μόνο το πρώτο-και στοιχειώδες-μέσο για τον συνολικό εκφασισμό της κοινωνίας.

Το συνολικό αποτέλεσμα, μετά από την απόλυτη κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού και της διαμόρφωσης του σε παγκόσμιο σύστημα, είναι ένα τέλμα στασιμότητας και φονικών ανταγωνισμών πολύ μεγαλύτερο και πολύ πιο επικίνδυνο από εκείνο των προηγούμενων δεκαετιών, φτάνοντας στα όρια μιας γενικευμένης παγκόσμιας σύρραξης. Σε αυτές τις συνθήκες ο Τραμπ καθαρό παράγωγο της Wall-Street, αναδείχθηκε πρόεδρος των ΗΠΑ για να επιβάλλει ως παγκόσμια πολιτική ηγεμονία την αντιδραστική εθνική αναδίπλωση ως όρο άμυνας και υπεράσπισης του «αμερικανικού ονείρου».

Η εργατική τάξη και η κοινωνία της εργασίας έχουν χρέος όμως  να σκιαγραφήσουν και πάλι αλλά και να διεκδικήσουν την κοινωνική προοπτική του ελεύθερου δημιουργικού ανθρώπου η εργασία και το πνεύμα του οποίου θα συνεισφέρουν στις ανάγκες και την ελευθερία του κάθε συνανθρώπου του ανεξάρτητα από φυλή, χρώμα, εθνικότητα, φύλο, κουλτούρα.

Στη χώρα μας έξι χρόνια μετά την κοινοβουλευτική πλειοψηφία της δεξιάς έχουν κυριαρχήσει οι πιο σκληρές και αντιδραστικές νεοφιλελεύθερες δυνάμεις απόλυτα ταυτισμένες με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και το αντίστοιχο μπλοκ δυνάμεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι διαμορφώνεται ένα εκρηκτικό πολιτικό μίγμα επικίνδυνο για τις δημοκρατικές, λαϊκές ελευθερίες και δικαιώματα αλλά και την ίδια την ανθρώπινη ζωή.

Γι αυτό ο Μητσοτάκης προσκυνά τον μακελάρη Νετανιάχου, καταζητούμενο για εγκλήματα πολέμου, που συνεχίζει την γενοκτονία και τον αφανισμό των Παλαιστίνιων με τις ευλογίες των Αμερικάνων και Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών.

Γι αυτό δυο χρόνια τώρα η κυβέρνηση του εγκλήματος και της συγκάλυψης σκοτώνει κάθε μέρα τους 57 νεκρούς των  Τεμπών χρησιμοποιώντας την ασυλία της εξουσίας τους, την δικαιοσύνη τους, τις συμμοριακές κρατικοδίαιτες  ομάδες αλητείας κράτους και παρακράτους.  

Ο κόσμος της εργασίας, η νεολαία όμως όρθωσε το ανάστημα της και φώναξε «Φτάνει πια, μας στερείτε το οξυγόνο, αφήστε μας να ανασάνουμε».

Η κοινωνία της εργασίας μίλησε, βγήκε στο δρόμο με υψωμένες τις γροθιές,

• γιατί δεν έχει πρόσβαση στη δημόσια υγεία, στην παιδεία και πληρώνει ακριβά και για τα δύο,
• γιατί βιώνει την ακρίβεια και τους χαμηλούς μισθούς, την μαύρη και απλήρωτη εργασία
• γιατί γνωρίζει την ανυπαρξία της δικαιοσύνης για τους από κάτω και την ασυλία, την ατιμωρησία για τους από πάνω.

 Σαν κοινωνική αντιπολίτευση στις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των Τεμπών έθεσε ζήτημα ανατροπής της δεξιάς. Το κίνημα των Τεμπών τρόμαξε και τρομάζει την κυβέρνηση, αλλά και την πολιτική αντιπολίτευση που  αντί να δει δυνατότητες, είδε κινδύνους!

Η ανατροπή της κυβέρνησης και η ανάσχεση του νεοφιλελευθερισμού φαίνεται να ήταν ασήκωτο πολιτικό βάρος για την  προοδευτική αντιπολίτευση. Φανταστείτε ότι δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν στο ελάχιστο και να απαιτήσουν από κοινού να γυρίσουν τα τρένα στο δημόσιο.

Αυτό που είναι φανερό είναι ότι σήμερα η κοινωνία βρίσκεται πιο μπροστά από τους πολιτικούς της εκπροσώπους. Μετράει τις δυνάμεις της πέρα και έξω από μεσσιανισμούς και σωτήρες και προχωρά.

Αυτή η πολιτική του βάρβαρου νεοφιλελευθερισμού δεν μπορεί να αλλάξει. Μόνο να ανατραπεί μπορεί στους δρόμους του μαζικού συλλογικού αγώνα.

Την Πρωτομαγιά απεργούμε και διαδηλώνουμε για οξυγόνο στη ζωή μας, για το μεροκάματο και τα εργασιακά μας δικαιώματα, για δικαιοσύνη, δημοκρατία και αξιοπρέπεια.

Για να φύγει η κυβέρνηση του εγκλήματος των Τεμπών, του πολέμου, της ανέχειας και της εξαθλίωσης.

Η Εργατική Πρωτομαγιά μας δείχνει το δρόμο, μας θυμίζει το χρέος μας, η εργατική τάξη δεν είναι  απλά οι κολασμένοι της γης  είναι η ελπίδα της.

Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο

Κίνητρα για την οικογενειακή γεωργία: Κάν’ το όπως οι Ισπανοί

                       

  ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ  Ισπανία Ελλάδα 

Το παρακάτω κείμενο είναι του Χαράλαμπου Κασίμη Oμότιμος καθηγητής  Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, και το αλίευσα από τον ιστότοπο του γνωστού Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ. 

Τα πράγματα είναι απλά: Όταν θέλεις να εφαρμόσεις αξιόπιστη πολιτική για το δημόσιο συμφέρον, σχεδιάζεις -αξιοποιώντας την γνώση και την εμπειρία-, διαβουλεύεσαι, εξασφαλίζεις τα απαραίτητα εργαλεία υποστήριξης (νομοθετικής, οικονομικής, διοικητικής), υλοποιείς και αξιολογείς.

Το υπουργείο Γεωργίας, Αλιείας και Τροφίμων της Ισπανίας έδωσε στην δημοσιότητα για διαβούλευση το νομοσχέδιο για την οικογενειακή γεωργία, με στόχο την ενίσχυση του μοντέλου της οικογενειακής εκμετάλλευσης, στο οποίο αποδίδει έναν στρατηγικό ρόλο για το μέλλον του αγροδιατροφικού τομέα και την κοινωνικοοικονομική και περιβαλλοντική ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών, αλλά και στη μάχη για την αντιμετώπιση της αγροτικής εξόδου και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής στις αγροτικές περιοχές.

Μάλιστα, επισημαίνεται από τον υπουργό Λουίς Πλάνας, ότι αυτό αποτελούσε μια από τις νομοθετικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης Σάντσεθ, με στόχο την επικαιροποίηση του εμβληματικού Νόμου 19/1995, για τον Εκσυγχρονισμό των Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων, που σημάδεψε την 30χρονη πορεία εκσυγχρονισμού του αγροτικού τομέα της χώρας και την προσαρμογή του στο νέο κοινωνικό, οικονομικό και κανονιστικό περιβάλλον της χώρας και της ΕΕ.

Με τον καινούργιο κανονισμό, η κυβέρνηση Σάντσεθ, με μια σειρά μέτρα πολιτικής, στοχεύει να ορίσει και δώσει προτεραιότητα στο οικογενειακό μοντέλο γεωργίας, εξασφαλίζοντας τις αναγκαίες παρεμβάσεις για πρόσβαση στην ιδιοκτησία της γης, την χρηματοδότηση, τις νέες τεχνολογίες, την δημογραφική ανανέωση και την ενίσχυση της θέσης της γυναίκας. Μάλιστα επισημαίνει τις αναγκαίες παρεμβάσεις στο νομοθετικό πλαίσιο και άλλων πολιτικών που εφάπτονται/συμπληρώνουν αυτές της αγροτικής.

Η ανακοίνωση του υπουργείου αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ενώ η καινοτομία, η ψηφιοποίηση και οι νέες διαθέσιμες γνώσεις και τεχνικές επιτρέπουν μια πιο αποτελεσματική, κερδοφόρα και βιώσιμη παραγωγή, οι οικογενειακές εκμεταλλεύσεις, λόγω του μικρότερου μεγέθους τους και της δυσκολίας πρόσβασης σε χρηματοδότηση, έχουν συχνά μεγαλύτερη δυσκολία να πραγματοποιήσουν τις απαραίτητες επενδύσεις ή να επωφεληθούν από τα πλεονεκτήματα που προσφέρουν οι οικονομίες κλίμακας. Γι’ αυτό και η νομοθετική πρωτοβουλία, για την παροχή ειδικής στήριξης στις οικογενειακές εκμεταλλεύσεις, θα λαμβάνει υπόψη αφενός την νέα πραγματικότητα αφετέρου θα επικαιροποιεί το κανονιστικό πλαίσιο για τον εκσυγχρονισμό της οικογενειακής γεωργίας.

Ο Λ. Πλάνας αναφέρεται μάλιστα στην σημασία του δημόσιου διαλόγου για την βελτίωση του σχεδίου και επιμένει στην συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων στον αγροδιατροφικό τομέα, φορέων και πολιτών.  Ας κρατήσουμε ορισμένα βασικά σημεία:

Πρώτον, οι Ισπανοί έχουν καταθέσει και υλοποιούν το Στρατηγικό τους Σχέδιο στο πλαίσιο της νέας ΚΑΠ, αλλά επικαιροποιούν και αναπροσαρμόζουν την νομοθεσία τους, με βάση τον στρατηγικό τους στόχο, για την ενίσχυση του οικογενειακού μοντέλου γεωργίας. Στην Ελλάδα, αντίθετα, η οικογενειακή γεωργία συρρικνώνεται και οδηγούμαστε ταχύτατα προς μία διπολική γεωργία, χωρίς σχέδιο για την επόμενη μέρα, χωρίς να ιδρώνει το αυτί κανενός.

Δεύτερον, η πολιτική αυτή συμπληρώνεται από άλλες πολιτικές, όπως αυτή του υπουργείου «Οικολογικής Μετάβασης και Δημογραφικών Προκλήσεων» που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, προστασίας της βιοποικιλότητας, του φυσικού περιβάλλοντος, της ενίσχυσης του οικολογικού και κοινωνικού παραγωγικού μοντέλου καθώς και της αντιμετώπισης της δημογραφικής γήρανσης, της περιφερειακής ερημοποίησης και των επιπτώσεων της υψηλής κινητικότητας από τις αγροτικές περιοχές. Στην Ελλάδα, αντίθετα, όχι μόνο δεν «συνομιλούν» οι πολιτικές αλλά αντίθετα συγκρούονται.

Τρίτον, καταθέτουν το νομοσχέδιο σε δημόσιο διάλογο και διαβούλευση αναζητώντας όσο δυνατόν περισσότερες συμβολές και συζήτηση επί του νομοσχεδίου από όλο τον τομέα. Στην Ελλάδα, αντίθετα, ο διάλογος και η διαβούλευση περιορίζονται σε ένα πελατειακό πολιτικό ακροατήριο ημετέρων.

Τέταρτον, υλοποιούν προεκλογικές δεσμεύσεις. Στην Ελλάδα οι προεκλογικές δεσμεύσεις καταλήγουν «έπεα πτερόεντα», η αθέτησή τους δεν έχει καμία πολιτική συνέπεια.

Πέμπτον, τον σχεδιασμό και την διακυβέρνηση της αγροτικής πολιτικής χαρακτηρίζει η σταθερότητα και η διαρθρωτική προσαρμογή. Στην Ελλάδα, κυριαρχούν η «πολιτική στο πόδι» και η διαχείριση μιας φευγαλέας καθημερινότητας χωρίς μέλλον.

Έκτον, το πολιτικό σύστημα και οι πολιτικοί δεν αντιμετωπίζουν το υπουργείο Γεωργίας σαν αγγαρεία ή εξορία. Ο Λ. Πλάνας είναι υπουργός Γεωργίας από το 2018, για σχεδόν 6,5 χρόνια. Πολιτικός με μακρά εμπειρία στην ισπανική βουλή και το ευρωκοινοβούλιο. Στην Ελλάδα, αντίθετα, έχουμε αλλάξει πέντε υπουργούς μόνο στα περασμένα έξι χρόνια. Όλοι τους έχουν ως στόχο την γρήγορη και αναίμακτη έξοδό τους για «κάτι καλύτερο», αφήνοντας την γεωργία και τους αγρότες στην τύχη τους.

9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 3,5 συγκεντρώσεις στην συσκευασία μιας ημέρας

                             

              σχετικά με την απεργία της ΓΣΕΕ

40 ημέρες μετά την παλαική ΕΝΩΤΙΚΗ απεργιακή κινητοποίηση της 28ης Φεβρουαρίου, βρεθήκαμε ξανά πίσω στις γνωστές εργοστασιακές ρυθμίσεις των πολλαπλών διαφορετικών συγκεντρώσεων κ πορειών, σύμφωνες με τις κομματικές ιδιαιτερότητες των συμμετεχόντων. 

Την ώρα που τριγμοί στο παγκόσμιο γήπεδο αυξάνουν, με σίγουρο αποτέλεσμα πρόσθετα εμπόδια και δεινά στους εργαζόμενους ειδικά σε χώρες εξαρτημένες και παραγωγικά παρατημένες όπως η Ελλάδα.

 Μια χώρα που μετράμε 45 νεκρούς εργαζόμενους μέχρι τώρα μέσα στο 2025. Με την ακρίβεια να κλείνει το μάτι στην γενικευμένη φτώχεια. 

Το κράτος λάφυρο στα χέρια μιας διαχρονικής ασύδοτης μαφίας που για να υπάρχει έχει ανάγκη τον πλήρη εκμαυλισμό θεσμών, προσώπων αλλά και ολόκληρων στρωμάτων της κοινωνίας. Πόσα ακόμη; 

Την ώρα που Υπάρχει η ανάγκη για ένα αποφασιστικό βήμα  μπροστά πιστεύουμε πως προσφέρουμε ΤΙ; κάνοντας απλά σημειωτόν; 

Απλές σκέψεις. 

Κατά τα άλλα ο ισόβιος πρόεδρος της ΓΣΕΕ εθεάθη επιτέλους στη συγκέντρωση . 

Μερικές φωτό 

λοιπόν και ελπίζουμε η πορεία των εργαζομένων προς την ανάσταση να συνεχίσει ενωτικά δυνατά αποτελεσματικά.        

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ανακοίνωση από Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο

 Όλοι στην γενική απεργία 9 Απρίλη – όλοι στο δρόμο

Αναρτήθηκε από τον/την: eamgr στο 7 Απριλίου, 2025

Πριν ένα μήνα τα εκατομμύρια λαού και νεολαίας σε ολόκληρη την χώρα αμφισβήτησαν  την διεφθαρμένη βάρβαρη πραγματικότητα του νεοφιλελεύθερου τρόμου.

Είπαν ξεκάθαρα πως η κυβέρνηση αυτή του εγκλήματος των Τεμπών και της συγκάλυψης είναι απονομιμοποιημένη στην συνείδηση του κόσμου της εργασίας  και πρέπει να φύγει για να ανασάνουμε.

Σήμερα η κυβέρνηση της δεξιάς παρόλο που είναι σε συνθήκες αποδρομής προσπαθεί τρομοκρατημένη να περάσει στην αντεπίθεση με ψέματα, συκοφαντίες, καταπάτηση των στοιχειωδών θεσμών της δικής τους κοινοβουλευτικής δημοκρατίας όπως η περίπτωση Τριαντόπουλου και η κοπτοραπτική στο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ,  με ένταση της θανατοπολιτικής που εφαρμόζει σε όλα τα επίπεδα.

 Σφιχταγκαλιάζονται με το χασάπη του Ισραήλ Νετανιάχου ξορκίζοντας τον Τραμπ, ψηφίζουν 28δις για εξοπλισμούς σε μια ξέφρενη οικονομική πολιτική του πολέμου, δίνοντας γενναίες αυξήσεις στους ένστολους.

Αδιαφορούν  για τον κόσμο της εργασίας που στενάζει και δεν βγάζει το μήνα χωρίς στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα, ενώ την ίδια στιγμή η δημόσια υγεία και παιδεία απαξιώνονται και διαλύονται στο βωμό του κέρδους των ιδιωτών.

Αυτή η πολιτική του βάρβαρου νεοφιλελευθερισμού δεν μπορεί να αλλάξει. Μόνο να ανατραπεί μπορεί στους δρόμους του μαζικού συλλογικού αγώνα.

Στις 9 Απρίλη απεργούμε και διαδηλώνουμε για οξυγόνο στη ζωή μας, για το μεροκάματο και τα εργασιακά μας δικαιώματα, για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.

Για να φύγει η κυβέρνηση του εγκλήματος των Τεμπών, του πολέμου, της φτώχειας και της εξαθλίωσης.

 Διεκδικούμε:

• Ενιαίο, σύγχρονο, δημόσιο και ασφαλή σιδηρόδρομο, να εκδιωχτεί  η Hellenic Train χωρίς αποζημίωση.
•  Δικαιοσύνη, πλήρης απόδοση ευθυνών και τιμωρία όσο ψηλά κι αν βρίσκονται.
• Αύξηση των δαπανών για την παιδεία και την υγεία. Υγεία, παιδεία, ρεύμα και νερό είναι δημόσια κοινωνικά αγαθά.
• Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της υποχρεωτικότητας των Συλλογικών Συμβάσεων.
• Να σταματήσει κάθε δίωξη εργαζόμενου  για τη συνδικαλιστική του δράση.

Όλοι και όλες  στη γενική απεργία και στις απεργιακές συγκεντρώσεις  σε όλη την χώρα την Τετάρτη 9 Απρίλη

Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο

Κοινοποιήστε:

Βιβλιοπαρουσίαση ROCK n ROLL RULES OK

                                                         ROCK n ROLL RULES OK ;

To Σάββατο 5/4 στις 8μμ στο γνωστό καφε βιβλιοπωλείο ΖΑΤΟΠΕΚ (δίπλα στον Ηλεκτρικό της Καλλιθέας), έγινε η παρουσίαση των 2 βιβλίων του Μιχάλη Πούγουνα με τον εμβληματικό τίτλο ROCK n ROLL RULES OK ; που εκδόθηκαν από τις εκδόσεις στο περιθώρι. Η παρουσίαση έγινε από τον συγγραφέα και τον Γιώργο Δάβο. 

Ο Μιχάλης Πούγουνας είναι γνωστός μουσικός του ευρύτερου ροκ, καθώς ο κόσμος τον ξέρει μέσα από τους δίσκους και τα live των συγκροτημάτων του Flowers of Romance, Nexus και New Zero God.

Νομίζω πως το παρακάτω απόσπασμα το οποίο βρίσκεται και στο οπισθόφυλλο του πρώτου βιβλίου δίνει επ ακριβώς το πνεύμα των γραφόμενων από τον Μιχάλη και μας προδιαθέτει γιατί πρέπει και αξίζει να τα διαβάσουμε, τουλάχιστον όσοι ενδιαφέρονται για την συγκεκριμένη μουσική και σε σχέση με την κοινωνία.   

...Το Rock’N’Roll, μέσα στα λίγα χρόνια της ύπαρξής του, είναι ίσως το μοναδικό μουσικό είδος που έγινε τρόπος ζωής. Έδειξε νέους δρόμους σε άλλες τέχνες, δημιούργησε νέες, έπαιξε με τη μόδα, απελευθέρωσε τη σεξουαλικότητα, πειραματίστηκε με τα ναρκωτικά, πέθανε και ξαναζωντάνεψε, αφομοίωσε νέα στοιχεία, αγοράστηκε και πουλήθηκε από το σύστημα στο
οποίο αντιστεκόταν. 

Σε άλλες μορφές τέχνης ο καλλιτέχνης επιδεικνύει τον εαυτό του και συμπεριφέρεται σαν να είναι το κέντρο του κόσμου. Στο rock (και σε όλα τα είδη και τις υποκατηγορίες του) αυτό γίνεται τόσο από τον καλλιτέχνη, όσο και από το κοινό του το οποίο αφήνει μακριά μαλλιά ή ξυρίζει το κεφάλι του, ντύνεται με φαρδιά πολύχρωμα ρούχα ή με στενά μονόχρωμα, αντιδρά στα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, εναντιώνεται στους πολέμους, ταξιδεύει σε μακρινές χώρες, φιλοσοφεί. Αν ήταν άνθρωπος, σίγουρα θα ήταν κάποιος που επέδειξε μια εφηβική αφέλεια σε όλη του τη ζωή, κάνοντας ό,τι περνούσε από το χέρι του για να ζήσει όπως ακριβώς ήθελε. Το rock προσπάθησε να αλλάξει την κοινωνία και να τη φέρει στα μέτρα του, όσο προσπάθησε και η κοινωνία να το φέρει στα δικά της…

Στην Κάζα κ στο Φρούριο Ελευθερών

                         

  Φρούριο Ελευθερών. Κοντά 2500 χρόνια ιστορία 

 Αναρωτιέμαι . Πόσες φορές να έχουμε περάσει από την παλιά Εθνική οδο Αθηνών Θηβών: Προσωπικά κοντεύω 30 χρόνια που περνάω αρκετές φορές κάθε χρόνο. Κοιτάζουμε τους οικισμούς σχολιάζουμε τα καμένα πευκοδάση, τα ρημαγμένα σπίτια, τους οικισμούς που με απίθανα ονόματα ξεπροβάλλουν συνεχώς οι ταμπέλες τους πάνω στο δρόμο, κοιτάμε τις κλειστές ταβέρνες. Ακόμη και στην Κάζα έμεινε μόνο μία ψησταριά ανοιχτή. Πιθανόν να προσπερνάμε την ταβέρνα εκεί πάνω χωρίς να έχουμε προσέξει καν το περίφημο ΚΑΣΤΡΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ!

Ε ναι. Εδώ και χρόνια όταν περνούσα έλεγα στον εαυτό μου το ίδιο τροπάριο, Πρέπει να το επισκεφτώ. Ελπίζω στο ανέβασμα από Αθήνα καθόσον η διασταύρωση για το φρούριο είναι από αυτή την κατεύθυνση. 

Και τα χρόνια περνούσαν. 31χρόνια παρακαλώ. Επιτέλους!!! Το τιμόνι έστριψε δεξιά. Ο χωματόδρομος περίπου 2,5 χιλιόμετρα η χαρά του οδηγού και του Τερράνο. Σχετικά εύκολος αν και είχε βρέξει υπήρχαν λάσπες.

Η συνήθεια να εξαντλώ τα όρια, οδήγησε το αυτοκίνητο να ανέβει και τα τελευταία 70 80 μέτρα δρόμου: κροκαλόδρομου με μεγάλη κλίση, αντί να το αφήσω ποιο κάτω. Τι τόθελα; Είπα αμάν όταν έφευγα. Με την όπισθεν ανάμεσα σε πουρνάρια χωρίς ορατότητα. Τέλος καλό όλα καλά. Η εφορία αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής έχει αναλυτικό κείμενο στο ιντερνετ για την θέση του φρουρίου την αξία του κτλ. Μια σύντομη αναφορά αξίζει

Οι Ελευθερές είναι αρχαία πόλη που βρίσκεται στα σύνορα Αττικής και Βοιωτίας, στη θέση Κάζα, σε σημείο όπου δημιουργείται φυσικό πέρασμα μεταξύ των ορεινών όγκων του Κιθαιρώνα και του όρους Πάστρα. Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Διόνυσος, προστάτης της πόλης, ίδρυσε τις Ελευθερές σε ανάμνηση της «ελευθερίας» (ανεξαρτησίας)  που έδωσε στις βοιωτικές πόλεις...Τον 4ο αι. π.Χ., στο ύψωμα πάνω από τον οικισμό, που ελέγχει το φυσικό πέρασμα  κατασκευάστηκε ένα ισχυρό φρούριο. Η ανέγερση του αποδίδεται στους Βοιωτούς,..Το Φρούριο έχει σχήμα ακανόνιστο και ενισχύεται από 12 συνολικά πύργους. Η πρόσβαση στο Φρούριο γινόταν από δύο κύριες πύλες, στα δυτικά και στα ανατολικά και τέσσερις μικρότερες πυλίδες. Οι πύργοι είναι τετράπλευροι, κατασκευασμένοι εξολοκλήρου από πέτρα και θα είχαν δύο ορόφους. Μεταξύ των πύργων, στα ενδιάμεσα διαστήματα του τείχους διαμορφωνόταν διάδρομος, ο λεγόμενος περίδρομος. Λίθινες σκάλες οδηγούσαν από το εσωτερικό του Φρουρίου στους πύργους και στον περίδρομο.

Το Φρούριο των Ελευθερών, που κατά τους νεότερους χρόνους αναφέρεται και ως Γυφτόκαστρο, αποτελεί ένα από τα καλύτερα διατηρημένα αρχαία φρούρια στον ελλαδικό χώρο....Το σχήμα του φρουρίου είναι μη κανονικό ορθογώνιο με διαστάσεις περίπου 300✖125 μ. Η περίμετρος τειχών είναι περί τα 860 μέτρα και η έκταση εντός του φρουρίου 29 στρέμματα.

Όποιος θέλει μπορεί να βρει πλήρεις περιγραφές στο google. Το σπουδαιότερο όμως είναι ότι εκτός από την ψησταριά στην Κάζα πράγματι αξίζει μια σύντομη αλλαγή πορείας και για το φρούριο των Ελευθερών.

Μαρτιάτικο χιόνι! Τι περίεργο!!!

                                         

            Χιόνια τον Μάρτιο! Τι περίεργο!

Ήταν μερικές ημέρες πριν όταν όποιος παρακολουθούσε ιντερνέτ θα διάβαζε και θα σχημάτιζε την γνώμη π΄βς η Ελλάδα λίγο θα απέχει από την Σιβηρία και τον Βόρειο Πόλο. Από Παλιά στον ετήσιο Καζαμία και στην στήλη με την πρόγνωση του καιρού, γραφόταν το κλασικό για τους μήνες του Χειμώνα. "|Χιόνες εις τα Βόρεια" . Τώρα εξελίχτηκαν τα πράγματα. Μπροστά στην δίψα για λάικ, διάφορα σοβαρές σοβαρότερες και ασόβαρες ιστοσελίδες έχουν όλες προσαρμοστεί στο ίδιο πάνω κάτω μενού, όσον αφορά τον καιρό. Με δυο λόγια να κάνουν την τρίχα τριχιά. Φυσικά έχουν και την έξυπνη; στήριξη από τους σπουδαγμένους ειδικούς η σοβαροφάνεια των οποίων σιγοντάρει με τον τρόπο της την όλη εικόνα.  Τι μένει από όλη αθτή την ιστορία; 

ΈΝΑΣ ΑΣΥΜΕΤΡΟΣ ΦΟΒΟΣ. Φαίνεται ότι πολλούς βολεύει αυτή η κατάσταση. 

Λοιπόν πριν λίγες ημέρες το μοτίβο της κακοκαιρίας, του κακού χιονιού, και του κρύου των λίγων βαθμών πάνω από το μηδέν ξανάπαιξε στο ΜΜΕ. 

Ήταν η ημέρα που πρωί κατέφθανα στην Ιτέα. Κοίταξα τα βουνά και πήρα αμέσως την απόφαση. Φουλάρισα τον Ταρζάν και πήρα τις ανηφόρες στο 51 και στη Γκιώνα προς Καλοσκοπή.

Ζεστός καφές όμορφη για μένα μουσική στο μαγνητόφωνο αργή απολαυστική οδήγηση. Το χιόνι έπεφτε αλλά φαινόταν ξεψυχισμένο, λασπόχιονο. Το μισοέστρωνε στην άσφαλτο μα δεν θα το κρατούσε. Τα έλατα είχαν πάρει μια υποψία από λευκό χρώμα με αποχρώσεις  μεταξύ του πράσινου του άσπρου του γκρίζου. Στον πρώτο κατάλληλο χωματόδρομο το τιμόνι πήρε να στρίβει το χιόνι να τρίζει από το πάτημα των τροχών κι εγώ να ανοίγω το παράθυρο για να απολαύσω τις ανοιξιάτικες μυρουδιές του δάσους. Δεν είχε νόημα να συνεχίσω τον ανήφορο. Σταμάτησα και απόλαυσα γύρω το τοπίο. Δεν ξέρω πόση ώρα έμεινα εκεί.

Κάποια στιγμή κατέβηκα φόρεσα τα ορειβατικά παπούτσια και περπάτησα. Ο ήλιος παραμέρισε τα σύννεφα και η καθαρότητα στην ατμόσφαιρα ήταν μοναδική. Γύρισα στο αμάξι και ξεκίνησα να επιστρέφω. Όσο κατέβαινα τόσο καθάριζε ο δρόμος από χιόνι. Μια μέρα ζωγραφιά που αντί να την χαρεί κάθε πολίτης την είχαν χαράξει και γεμίσει φόβο και φόβο και πρόσεχε και που πας κάτσε στα αυγά σου. Ναι τελικά καθόμαστε στα αυγά μας γενικώτερα, μόνο που μας ωθούν να κλωσάμε τα αυγά του φιδιου. 

Θεσσαλονίκη κ 27ο διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ

                               

ΜΕΡΙΚΑ για το 27ο φεστιβάλ στη Θεσ/κη

Για άλλη μια χρονιά βρεθήκαμε για 4 ημέρες, τόσες μπορέσαμε, στη μαγεία του 27ου φεστιβάλ

ντοκιμαντέρ στη Θεσσαλονίκη. Ένας δυνατός θεσμός που από την φύση και την ιστορία του,

έχει δεσμούς με την κοινωνία, το παρελθόν αλλά και το μέλλον και την συγκυρία. Η τεχνητή

νοημοσύνη, το αμερικάνικο όνειρο και τα σημερινά αδιέξοδα του, θέματα από την ιστορία των

κινημάτων, τα κίτρινα γιλέκα, το ολοκαύτωμα στη Γάζα, παραλειπόμενα από τον πόλεμο στο

Βιετνάμ, φασισμός, ζητήματα περιβάλλοντος και πόσα ακόμη. Ποιος άραγε να μπορεί να

παρακολουθήσει μέσα στον περιορισμένο χρόνο του τόσα θέματα; 

ΛΟΙΠΌΝ 2 με 3 θεάσεις την ημέρα, σύμφωνες με τις ιδιαίτερες προτιμήσεις κάθε θεατή, όπως προκύπτουν μετά από σχετικό διάβασμα του προγράμματος. Επομένως η δική μου απαρίθμηση και η αναφορά σε ταινίες ακολουθεί τον παραπάνω κανόνα, σύμφωνα με όσες μπόρεσα να δω να σχολιάσω να προβληματιστώ. 

Ο Γάλλος ντοκιμαντερίστας Νικολά Φιλιμπέρ και η Αμερικανίδα φωτογράφος και σκηνοθέτρια

Λορέν Γκρίνφιλντ ήταν τιμώμενα πρόσωπα στη Θεσσαλονίκη. Στο "Η γενιά του πλούτου", και " Η

βασίλισσά των Βερσαλλιών"  η Λορέν μέσα από τις ιστορίες μιας οδηγού λεωφορείου, μιας

πορνοστάρ, μιας βασίλισσας ομορφιάς ξετινάζει κυριολεκτικά το αμερικάνικο όνειρο, το κυνήγι

του πλούτου, την εξάρτηση από την εικόνα και το κινητό. Ειδικά στο Social Studies , που

εξερευνά τις επιπτώσεις των social media των smartphone σε πραγματικό χρόνο εξετάζει πώς

έχουν αλλάξει ριζικά την παιδική ηλικία κ όχι μόνο.  

Εντελώς ιδιαίτερη η δημιουργία του Γ. Δρίβα "The biography of a software" ταινία φτιαγμένη

με χρήση AI.

Πόσες ταινίες ακόμη; Πάρα πολλές. Ο Σταύρος Ψυλλάκης καταχειροκροτήθηκε στις

"ΣΜΙΛΕΜΕΝΕΣ ΨΥΧΕΣ", η ιστορία του Ελβετού οδοντίατρου Τζουλιέν Γκρίβελ που για 26

χρόνια αφιλοκερδώς θεραπεύει λεπρούς στην Ελλάδα στην διάρκεια της αδείας του. 

Η "επιστροφή στην πατρίδα" των Κερσανίδη κ Χρύσας Τσελέπη, ταινία βασισμένη στον Γερμανό

ψυχίατρο Τίτους Μίλεχ, που αποκηρύσσει την ταυτότητά του και ξεκινά ένα προσωπικό ταξίδι

στον χώρο και τον χρόνο των εγκλημάτων του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Μια ιστορία όπου το

προσωπικό γίνεται δημόσιο και μας αποκαλύπτει τα μυστικά της συλλογικής συνείδησης και

το ατομικό τραύμα που δεν έχει κ δεν μπορεί να επουλωθεί.

Μα εδώ θα σταθώ σε δυο εμβληματικές για μένα δημιουργίες

Η πρώτη "ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ των Ηρώ Σιαφλακη και μοντάζ της Μπονίτας Παπαστάθη. Μια διεισδυτική ματιά στο κίνημα των κίτρινων γιλέκων, των αντιθέσεων, των

προβληματισμών της Γαλλικής κοινωνίας (στην πραγματικότητα της σύνολης Ευρώπης) μέσα

από ένα κίνημα  οργανωμένο από τα κάτω, χωρίς ιεραρχία και προνόμια, ΤΑ Κίτρινα Γιλέκα

ένας πολιτικός πειραματισμός ,ενας συνεχής ακτιβισμός και τελικά ΜΙΑ συνέχεια του Γαλλικού Μάη. Και όλα αυτά πλαισιωμένα με μια συζήτηση στο τέλος, όπου χαρήκαμε την μεστή και μετρημένη τοποθέτηση της Σιαφλάκη.

Ελπίζουμε να το ξαναδούμε στα σινέ της χώρας.

Το γεγονός της Παρασκευής ήταν μια χαρούμενη μουσική πορεία, ΠΑΤΙΝΑΔΑ όπως λέγεται,

μια απρόσμενη νότα που ξεκίνησε από τις παραλιακές αποθήκες του φεστιβάλ και κατέληξε

μετά από ώρα ακολουθούμενη από 100δες πολίτες με υψωμένα τα κινητά και της φωτογραφικές

μηχανές, στην αίθουσα του σινε Μακεδονικόν όπου παίχτηκε η δημιουργία των Άννας

Αντωνοπούλου και Γιώργου Σπυρίδη Ο ΜΠΙΚΟ ΚΑΙ Η ΟΡΧΙΣΤΡΑ ΤΟΥ . 

Ο μαέστρος και σαξοφωνίστας Biko Agusev από την Στρούμιτσα της Βόρειας Μακεδονίας με

την 12μελή παρέα του, τιμούν την βαλκανική παράδοση στη μουσική. Κάθε χρόνο εδώ και 15

χρόνια κατεβαίνουν στη Νάουσα στο μαγαζί του Δημήτρη στα ΟΙΝΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ < εκεί τον πρωτακουσα κι εγώ> και με την μπάντα των χάλκινων  συναρπάζουν τα πλήθη με τις  μοναδικές μελωδίες τους κατά τη διάρκεια των ζωντανών καρναβαλικών εορτών της Νάουσας. Κατά την γνώμη μου, ο Γιώργος, η Άννα, ο Μπίκο μοίρασαν  την χαρά σε όλους, ξεσήκωσαν πολίτες, χόρεψαν στην διαδρομή, σιγομουρμούρισαν τα λόγια των τραγουδιών. Μια ξεχωριστή στιγμή στο φεστιβάλ. Μια στιγμή για την οποία δικαιούμαστε όσοι την ζήσαμε να φωνάξουμε . ΝΑΙ ΕΙΜΟΥΝ κι ΕΓΩ ΕΚΕΙ. 

Το Σάββατο καφές, γρήγορο φαγητό, αναπαυτικά στο τραίνο και βράδυ Αθήνα, Τώρα

Ιτέα στον υπολογιστή.... Γεια χαρά και σε άλλα τέτοια.

Γενίτσαροι, Μπούλες και χάλκινα

                                                       

      στη Νάουσα 

Με καθυστέρηση ανοίγω σελίδα με το παλιό έθιμο της απόκριας στη Νάουσα. Ένα εντελώς ξεχωριστό παραδοσιακό δρώμενο. Την Κυριακή το μεσημέρι και μετά, ο ζουρνάς και το νταούλι δίνουν το ρυθμό και οι δρόμοι της πόλης γεμίζουν χορευτές μπουλούκια με χαρακτηριστικές μουτσούνες στολή, σπαθιά και άφθονη ενέργεια.

Πρώτα θα περάσουν από το δημαρχείο για να πάρουν την άδεια του δήμαρχου ώστε να κατακτήσουν χορευτικά την πόλη. Το απόγευμα αργά θα βγουν οι μουτσούνες αλλά ο χορός θα συνεχιστεί.  Λένε ότι το έθιμο που χρονολογείται στον 18ο αιώνα έχει διονυσιακές καταβολές . Όσον αφορά την στολή οι χορευτές φορούν φουστανέλα αλλά υπάρχει και κάποιος ντυμένος με γυναικεία στολή. Έτσι έχουμε τους γενίτσαρους και τις μπούλες. 

Καλά αυτά γίνονται την Κυριακή... Την Παρασκευή το Σάββατο όλη η πόλη ζει στο ρυθμό των χάλκινων. Πανδαισία ανεπανάληπτη. Το κάθε μαγαζί μπαρ καφενείο ταβέρνα οι δρόμοι τα πεζοδρόμια έχουν καταληφθεί από πολίτες κάθε ηλικίας που πίνουν χορεύουν διασκεδάζουν, Οργανοπαίχτες  ντόπιοι, από διπλανές περιοχές με παράδοση στα χάλκινα, όπως  Γουμένισσα ακόμη και από την Βόρειο Μακεδονία, εντυπωσιάζουν καθώς δίνουν πνοή στην βαλκανική μουσική θυμίζοντας μας τον μεγάλο Γκόραν Μπρεγκοβιτσ.  Προσπάθησα να βιντεοσκοπήσω την μπάντα από την Β. Μακεδονία. 

¨Έντεκα άτομα με αστείρευτη ενέργεια. Αυτή την ώρα ετοιμάζονται για την Θεσσαλονίκη όπου την Παρασκευή θα προβληθεί σχετικό ντοκιμαντέρ στα πλαίσια του εκεί φεστιβάλ. Φυσικά θα προηγηθεί η σχετική πατινάδα, δηλ η μουσική περιήγηση στους δρόμους. Θα είμαστε εκεί.

Όμως Νάουσα δεν είναι μόνο το καρναβάλι και η μουσική. Οι παράπλευρες ωφέλειες είναι πολλές. Βεργίνα η κορυφαία. Επίσκεψη στα οινοποιία του Ξυνόμαυρου η δεύτερη, η Βέροια η Έδεσσα τα ορεινά και πόσα ακόμη.

Στην Ημέρα της γυναίκας

 

8 Μαρτίου...Οι πεταλούδες είναι άνθη

Όπως κάθε χρόνο 8 Μαρτίου. Εκδηλώσεις, υποσχέσεις, προτάσεις. Αργά και βασανιστικά η γυναίκα κατακτά, ανεβαίνει ένα σκαλί μα συγχρόνως η κοινωνία μπορεί να κατεβαίνει άλλα δύο τρία τέσσερα. Ο αγώνας του Σίσυφου είναι κοινός για όλους άνδρες γυναίκες παιδιά για όλα τα χρώματα και τις φυλές. Γνωστά αυτά. 

Σκεφτόμουν τι θα μπορούσα να πώ για την ημέρα της γυναίκας, μα γνώριζα πως θα κατέληγα σε ένα ποίημα. Γιατί παντού και πάντα "ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ" . 

Θα ‘ρθει καιρός Κατερινα Γωγου

Θα ‘ρθει καιρός
που θ’ αλλάξουν τα πράγματα
να το θυμάσαι Μαρία
θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα
εκείνο το παιχνίδι που τρέχαμε
κρατώντας τη σκυτάλη
Μη βλέπεις εμένα μην κλαις
εσύ είσαι η ελπίδα
Άκου, θα ‘ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
δεν θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απ’ έξω
και τη δουλειά θα τη διαλέγουμε
δε θα ‘μαστε άλογα
να μας κοιτάνε στα δόντια
Οι άνθρωποι, σκέψου,
θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες
να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές :
απροσάρμοστοι, καταπίεση,
μοναξιά, τιμή, κέρδος, εξευτελισμός
για το μάθημα της Ιστορίας
Είναι Μαρία, δε θέλω να λέω ψέματα,
δύσκολοι καιροί και θα’ ρθουνε κι άλλοι
δε ξέρω, μην περιμένεις κι από μένα πολλά
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω
κι απ’ όσα διάβασα ένα κράτησα καλά
Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος
Θα την αλλάξουμε τη ζωή
…παρ’ όλα αυτά Μαρία. 

Όσον αφορά την κεντρική φωτό? Την απάντηση την πήρα από τον Νικάνορ Πάρα και ποιητικά και ουσιαστικά

...Για τελευταία φορά το ξαναλέω
Οι προνύμφες είναι θεές
Οι πεταλούδες είναι άνθη σε αέναη κίνηση...

Εκδήλωση μνήμης στον Ε. Ζάχο Παπαζαχαρίου

 

           μνήμη Ε. Ζ. Παπαζαχαρίου

Χθες 5 Μαρτίου, θυμηθήκαμε, συζητήσαμε και  γνωρίσαμε καλύτερα έναν ξεχωριστό Καλλιθεάτη διανοούμενο. Η εκδήλωση που υποστηρίχθηκε από την Λέσχη Κινηματογράφου και Πολιτισμού Καλλιθέας έγινε στο χώρο του Δημοτικού θεάτρου της πόλης. Ο Ζάχος καταγόταν από πατέρα Πόντιο κ μητέρα Κεφαλλονίτισά ( την Χρύσα Γιακουμάτου). 

Μαθητής του Σίμωνα Καρρά γεννήθηκε στα προσφυγικά της Καλλιθέας, σπούδασε στο Παρίσι εθνολογία ανατολικές, βαλκανικές γλώσσες κ πολιτισμούς αναγορεύτηκε διδάκτωρ συγκριτικής φιλολογίας στη Σορβόννη, εργάστηκε στη Γαλλία σαν ερευνητής στο Εθνικό κέντρο Επιστημονικών Ερευνών, δίδαξε στα Πανεπιστήμια Θράκης, Θεσσαλίας Μακεδονίας, ασχολήθηκε με το τραγούδι την σκηνοθεσία το θέατρο και έφησε σπουδαίο ερευνητικό έργο μέσα από την πλατιά εργογραφία του. Μια πολυσχιδής προσωπικότητα, ένας ξεχωριστός λαικός διανοούμενος ο οποίος συνεχώς άνοιγε νέους δρόμους με νέες πρωτότυπες απαντήσεις σε θεμελιώδη ζητήματα που αφορούν την κοινωνία και την εξέλιξη της. Υμνωδός της λαϊκότητας, ασυμβίβαστος χαρακτήρας. εκτός από βιβλία έγραψε στίχους κ μουσική συνεργάστηκε με τον Αργύρη Μπακιρτζή, τον Κοντογιάννη, τον Νίκο Ξυδάκη κτλ.

Ο γνωστός μουσικός παραγωγός και διανοούμενος Στέλιος Ελληνιάδης  ο Ακαδημαϊκός Βύρων Κοτζαμάνης κ ο ιστορικός Φοίβος Οικονομίδης μαζί κ η σύζυγος του Ζάχου Φωτεινή Παπαζαχαρίου αναφέρθηκαν με περιεκτικό αλλά συνάμα "ζουμερό" τρόπο στον Ζάχο ενώ στην εκδήλωση είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε σχετικό ντοκιμαντέρ του Γιώργου Σπυρίδη . 

Βιβλία σαν "η πιάτσα", "στα Εξάρχεια το 80" "είμαστε Πόντιοι" "βίος κ πολιτεία του Διονυσίου εκ Φουρνά", "λεξικό της Αργκό" και πόσα ακόμη αποδείχνουν την αξία του Ζάχου και την ανάγκη να αξιοποιηθεί το πλούσιο ανέκδοτο πρωτότυπο έργο του.

 

Ο Φλεβάρης κιαν φλεβίσει Ανοιξη θε να μυρίσει

ΒΡΟΧΕΣ ΚΡΥΟ ΦΛΕΒΑΡΗΣ
 Η  βροχή δεν λέει να υποχωρήσει. Ειδικά στη Κεφαλονιά και ειδικότερα στα Νότια και στα Ανατολικά τμήματα. Το διάστημα από 13 μέχρι 15 Φλεβάρη διαβάζω ότι συνολικά έπεσαν 14 εκατομμύρια τόνοι νερό στο νησί. Στη δε δυτική περιοχή όπως στα Κηπούρια έχουμε 210 τόνους νερό ανά στρέμμα. ΑΜΑΝ.

Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που μας τιμά δυνατή βροχή. Μα έχουμε ξεχάσει τα φυσικά φαινόμενα. Μάλλον μας συμφέρει να τα ξεχνάμε ώστε να μην φροντίζουμε για τις κατάλληλες υποδομές . Το ίδιο και με τους σεισμούς. Το ίδιο με τα τρένα, με τους δρόμους, με όλα στην πατρίδα του μέσου, της διαφθοράς, του δε βαριέσαι, και του όλοι ίδιοι είναι.

Ο χειμώνας όπως κάθε φορά πιστός στο ραντεβού με την Άνοιξη και αυτή με το Καλοκαίρι θα κάνουν τον κύκλο του χρόνου μαζί με το Φθινόπωρο. Για τον πολιτικό κύκλο δεν είμαι σίγουρος. Προς το παρόν ο χειμώνας καλά κρατεί... Ας είμαστε όμως αισιόδοξοι γιατί η ζωή είναι μικρή και την καταναλώνουμε αρκούντως γρήγορα ειδικά ύστερα από μια ηλικία .

 Στο νησί βρέθηκα πριν λίγο καιρό. Λίγο το κρύο λίγες οι βροχές πολύ υγρασία άδεια τα παλιά στέκια αρκετή ερημιά. Η ΠΡΟΣΜΟΝΉ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΎ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΎ .αλλάζει πλέον τα δεδομένα. Το rbnb όσο και να το κακολογούν όσο

και να του χρεώνουν τις αυξήσεις στα ενοίκια άλλο τόσο φαντάζει αναγκαίο για τα νησιά και την θαλασσινή Ελλάδα αφού είναι ουσιαστικά ο μόνος τρόπος να κρατήσουν την οικονομία στον κάθε τόπο και μαζί να παραμείνει ένας ικανός αριθμός κατοίκων. Πράγμα που οι πολυπράγμονες κυβερνήτες και όχι μόνο κάνουν πως το αγνοούν. Στη πραγματικότητα υποκύπτουν ξεκάθαρα στις πιέσεις των ξενοδόχων. 

Το ότι απέτυχαν η μάλλον ΠΕΤΥΧΑΝ και διέλυσαν τον πρωτογενή τομέα, ανάγκασαν τον κόσμο να εγκαταλείψει την επαρχία και να εγκλωβιστεί σε 2 ,3 περιοχές ειδικά στην Αττική

ώστε να ελέγχεται αποφασιστικά ο πολίτης να καθυποτάζεται κοινωνικά και οικονομικά, μια και οι διέξοδοι πλέον για αυτόν όλες μα όλες κυκλοφορούν στο μονόδρομο της εξουσίας, πόσο τυχαίο να είναι;

Όσο για τα έργα που συνήθως ξεκινάνε και συνηθέστατα δεν τελειώνουν στις επαρχίες δεν είναι τίποτε άλλο παρά εξυπηρετήσεις συμφερόντων όλων όσων συνιστούν τους δορυφόρους της ίδιας εξουσίας. Φυσικά για χάρη του βασιλικού ποτίζεται και η γλάστρα. Εμείς λοιπόν σαν γλάστρες ας επαναπαυόμαστε στο πότισμα και ας μην τα θέλουμε όλα δικά μας, Έτσι ε; Αναρωτιέμαι μέχρι πότε αυτή η ιστορία...

Λίγες σκόρπιες σκέψεις την ώρα που διαβάζω πως η κατάσταση στο νησί με την βροχή και τις κατολισθήσεις συνεχίζεται. Σε πείσμα λοιπόν όλων των παραπάνω θα βάλω φωτό από την ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ όταν πρόσφατα την επισκέφτηκα και ήταν όλα μια χαρά. Λίγος ο αέρας ελάχιστο κύμα ανθισμένες οι αμυγδαλιές ήρεμα ακρογιάλια.

ΗΛΙΑ καλό ταξίδι

 Σε λίγες ώρες η Φωκική γη θα δεχτεί στα σπλάχνα της, τον αγαπημένο σε όλους μας Γιατρό. 

Τον επιστήμονα τον πραγματικό αριστερό τον αταλάντευτο ιδεολόγο, τον ΑΝΘΡΩΠΟ Ηλία Κωστοπαναγιώτου. Αυτόν που αγάπησε τον τόπο, τους ανθρώπους του, και μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες έκανε τα αδύνατα δυνατά ώστε να προσφέρει τα μέγιστα από όποια θέση μπορούσε με αποκορύφωμα την προσφορά του σαν βουλευτής Φωκίδας.  

Ο Ηλίας, με τον πηγαίο ανθρωπισμό του δεν διολίσθησε ποτέ στη λογική του δούναι και λαβείν αλλά μέχρι τέλους ήταν η προσωποποίηση της εντιμότητας της ακεραιότητας της συνέπειας απέναντι στον συνάνθρωπο.   

Ηλία καλό ταξίδι, σε ευχαριστούμε για ότι έκαμες για ότι παρακαταθήκη αφήνεις. Προσωπικά επιλέγω να σε θυμάμαι όπως εκείνο το βράδυ στις Καρούτες ανάμεσα στους συγχωριανούς σου όταν στο μεταίχμιο της αλλαγής του χρόνου παραμονή πρωτοχρονιάς, χόρεψες, ακούγοντας το αγαπημένο σου κομμάτι.

Εικονες

 

Οταν ο δρομος για Κεφαλονια περναει απο το Αιτωλικο.

ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ

κόκκινοι δάσκαλοι

" ...Αυτά που συμβαίνουν και στη χώρα μας απόρροια είναι, με μικροδιαφορές, αυτής της γενικότερης συνθήκης. Αν τα παραπάνω τα συσχετίσουμε και με τη νεκρανάσταση του φασισμού παντού, τότε εύλογα προκύπτει το συμπέρασμα πως ζούμε μαύρες εποχές. Που γεννούν όμως Κόκκινους Δάσκαλους."

Στις 9 Ιανουαρίου, συμπληρώθηκαν 34 χρόνια από την δολοφονία του αγωνιστή δάσκαλου Νίκου Τεμπονέρα, από την συμμορία Καλαμπόκα προέδρου της ΟΝΝΕΔ στην Πάτρα. 

Την ίδια ημέρα 9 Ιανουαρίου, έκανε πρεμιέρα στην αίθουσα της ταινιοθήκης Ελλάδας το ντοκιμαντέρ του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου "Ο κόκκινος Δάσκαλος". Μια εμβληματική ταινία που αναφέρεται στον Νίκο Πλουμπίδη. Υπόθεση που συγκλόνισε την Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του ’50 και τραυμάτισε βαθιά την Αριστερά μέχρι και σήμερα. Η προβολή της ταινίας του φίλου Στέλιου είναι και ο λόγος που δεν παραβρέθηκα για πρώτη ίσως φορά στην συγκέντρωση στη Πάτρα. Από την πρώτη εκδήλωση ξεχωρίζει η πολιτική τοποθέτηση της  Βανέσσας Αλιχού,  στελέχους του ΕΑΜ  την οποία μπορούμε να διαβάσουμε στην ιστοσελίδα της οργάνωσης   https://eamgr.wordpress.com .

Για το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ του Στέλιου, το μόνο που έχω να πώ είναι ότι όποιος αισθάνεται προοδευτικός και ενεργός πολίτης , ανεξάρτητα τι ψηφίζει και τι κόμμα υποστηρίζει, οφείλει να το δεί. Ευχής έργο η συζήτηση στο τέλος της θέασης, είτε με τον σκηνοθέτη, είτε με τους επιστημονικούς συντελεστές της ταινίας,  Βαγγέλη Καραμανωλάκη (Καθηγητής Θεωρίας & Ιστορίας της στο Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών),  Ιωάννα Παπαθανασίου (Ιστορικός – Διευθύντρια ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών), τον Τάσο Σακελλαρόπουλο (Ιστορικός – Υπεύθυνος των Ιστορικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη), και  Μενέλαο Χαραλαμπίδη (Διδάκτορας Ιστορίας του ΕΚΠΑ . Ο γιός του Νίκου Πλουμπίδη ο καθηγητής Δημήτρης Πλουμπίδης, που γνώρισε τον πατέρα του μόνο για 3,5 λεπτά στο δικαστήριο, μιλάει και καταθέτει άγνωστα μέχρι τώρα ντοκουμέντα ενώ εμφανίζεται και ο εγγονός Νίκος Δ. Πλουμπίδης. Προμηθεική μορφή χαρακτηρίζει δικαίως τον Πλουμπίδη ο σκηνοθέτης, αλλά συγχρόνως πιστεύω ότι υπόθεση του ήρωα αναδείχνει και την διαρκή τραγωδία και αδυναμία της αριστεράς που δημιουργεί την ίδια ώρα ήρωες και προδότες. Χαρακτηριστικό όλων των θεωριών όταν καταλήγουν σε δόγματα.

 Για να πάρουμε μια γερή δόση του πνεύματος της όλης προσπάθειας του σκηνοθέτη και των συνεργατών του, δεν έχουμε παρά να περιηγηθούμε την συνέντευξη του Στέλιου στο FLIX με τίτλο 

«Ζούμε μαύρες εποχές. Που γεννούν όμως Κόκκινους Δάσκαλους.» στη διεύθυνση

 https://flix.gr/articles/stelios-haralambopoulos-interview-ploumbidis-doc.html?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR0FFlYXuYQx2KvEggjCr2O9CgE4sICeXB5D