ΔΕΛΦΙΚΗ ΑΣΥΔΟΣΙΑ και

                      ΤΟΠΙΚΗ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ; αντί

ΕΡΓΑΣΙΑ ΥΓΕΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;

Πάνω από 100 πλέον τα επιβεβαιωμένα κρούσματα στο νομό , μέσα σε λίγες ημέρες. Δήμοι, Περιφέρεια και λοιπές «υπεύθυνες υπηρεσίες» μπορούν να αυτοθαυμάζονται στον καθρέπτη της όποιας ανευθυνότητας τους.

Τα περισσότερα κρούσματα Κορωναιού τόσο στην περιοχή μας όσο και στην χώρα αλλά και στις άλλες Ευρωπαϊκές πατρίδες, πχ Ιταλία κτλ  κατά την ταπεινή μου γνώμη έχουν ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΤΟΠΟΣΗΜΟ.

Αυτό προσδιορίζεται πρώτα και κύρια από το εργασιακό περιβάλλον στην γενικότερη του έκφραση.

Δηλ. από τις συνθήκες μεταφοράς προς την εργασία, και στο χώρο εργασίας κτλ. Ειδικά η πυκνότητα εργαζομένων στο χώρο εργασίας, ευθύνεται για την αύξηση των κρουσμάτων, μαζί με τις επικρατούσες συνθήκες. Μην ξεχνάμε πως και το σχολικό περιβάλλον περιλαμβάνεται στην ίδια κατηγορία.

 Στους μαζικούς εργασιακούς χώρους, οι ευθύνες των αρχών είναι τεράστιες γιατί είχαν και τον τρόπο και τα μέσα ώστε εύκολα να παρέμβουν, να ελέγξουν, να επιβάλλουν, αλλά δεν θέλησαν για λόγους «εξυπηρέτησης» των  επιχειρηματιών. Άρα επιστρέφουμε σε αυτό που όλοι γνωρίζουμε.

Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ ΕΠΙΛΕΧΤΗΚΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ από τους κυβερνητικούς ταγούς, πρώτα και κύρια με ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ.

Ιδιαίτερα εξοργιστικό είναι το γεγονός, πως την ώρα που κλείνουν μικρομάγαζα, όπου εργάζεται ένας ή δύο άτομα, συνήθως από την ίδια οικογένεια, αφήνουν ανεξέλεγκτες μονάδες δεκάδων η 100δων εργαζομένων. Ειδικά στην περιοχή μας ας τολμήσουν –θα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον- οι τοπικοί άρχοντες να δώσουν στοιχεία για τους ελέγχους στις μεγάλες μονάδες. Πρώτα και κύρια στα ιχθυοτροφεία της περιοχής όπου υπάρχει εν δυνάμει εργασιακός συνωστισμός, στα μεταλλεία, στη ΔΕΗ, ΟΤΕ και όπου αλλού. Έγιναν έλεγχοι; Και από ποιους;

Άραγε έχουν κάμει τεστ οι επιχειρηματίες στο προσωπικό τους;Κρατήθηκαν αρχεία; Ποια δημόσια ελεγκτική υπηρεσία πιστοποιεί σχετικά;

Όμως τι λέω; Εδώ και η κεντρική επιστημονική επιτροπή κάνει την ανήξερη, σε κορυφαία ζητήματα όπως ο συνωστισμός στα δημόσια μεταφορικά μέσα, στα σχολεία, στις φυλακές, στα κέντρα μεταναστών. Αρκεί  που υπάρχουν επιστήμονες;! Που ρίχνουν το φταίξιμο στο μάζεμα της ελιάς σήμερα, στο άρμεγμα  των προβάτων αύριο!

 Φυσικά Δήμαρχοι, Περιφερειακοί  και βουλευτής στο νομό καλύπτονται ή νομίζουν ότι καλύπτονται πίσω από τέτοιες η παρόμοιες αμπελοσοφίες.

Για όλους αυτούς είναι γνωστές και μη εξαιρετέες  οι σχέσεις αμοιβαίου συμφέροντος με τις επιχειρήσεις, κατά το γνωστό «κράτα με να σε κρατώ να ανεβούμε και οι δυό». Όσο για τις μικροεπιχειρήσεις;. Καιρός να τελειώνουμε.

Μήπως δεν ήταν γνωστό σε όλους, πως θα υπάρξει δεύτερη περίοδος, μετά τον Σεπτέμβριο της πανδημίας;

Μήπως δεν ήταν γνωστό στη κυβέρνηση πως είχαν χαλαρώσει τα μέτρα οικονομικής επιτήρησης προκειμένου να ενισχυθούν τα νοσοκομεία; Ότι υπήρχε χρηματοδότηση από την ΕΕ ώστε με fast trαck διαδικασίες να επουλωθούν πληγές του ΕΣΥ; Όλα αυτά επιπλέον των 37 δις που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ στα ταμεία του κράτους!

Μήπως δεν ήταν γνωστά τα μέτρα που ΩΦΕΙΛΑΝ να πάρουν οι κυβερνώντες εγκαίρως, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι όποιες δυσάρεστες εξελίξεις από τον κορoνοϊό;.

Ας μην γελιόμαστε. Όλα γνωστά σε όλους.

Και φτάνουμε στο δεύτερο καθολικό κλείσιμο, όπου σαν πρώτο  μέτρο αναδεικνύεται το πρόστιμο και η τιμωρία των εργαζομένων και των μικροεπαγγελματιών. Η απορρύθμιση του εργατικού δικαίου, η έκπτωση των δημοκρατικών και κοινωνικών κεκτημένων. Τελευταία έχουμε και την πονηρή απόφαση - ουσιαστικά ΑΛΩΣΗ της δημόσιας ΥΓΕΙΑΣ από τον ιδιωτικό τομέα.

Αυτόν τον ιδιωτικό τομέα, που μέσα από το συλλογικό του όργανο ζητάει 3.000 ευρώ αφορολόγητα και μερικά ακόμη προνόμια, προκειμένου να δώσει χείρα βοηθείας, την ίδια ώρα που το προσωπικό στα νοσοκομεία στενάζει- κινδυνεύει, με πολύ λιγότερες αποδοχές. Την ίδια ώρα που πεθαίνει κόσμος. Μα ας το καταλάβουμε. Αυτός είναι ο νεοφιλελευθερισμός . Αυτή είναι η επίσημη πολιτική της κυβέρνησης. Αυτήν την πολιτική υπηρετούν Δήμαρχοι, περιφερειακοί, βουλευτές της κυβέρνησης, πετσωμένοι.

ΜΕΤΩΠΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΩΡΑ  

Αν δεν δημιουργηθεί ΑΜΕΣΑ, μέτωπο με σύνθημα εργασία- υγεία- δημοκρατία, με πρόγραμμα συγκεκριμένο  ας μην ευελπιστούμε για τίποτε άλλο, εκτός από επαναλαμβανόμενα  lockdown εκτός από την ζωή μας, στην δημοκρατία, στην εργασία, στον πολιτισμό. Μπορούμε. Πρέπει. Αξίζει.

  

 

Πόσες φορές η πέτρα του Σίσυφου θα ανεβοκατέβει;

 

…τα περιστατικά έφυγαν για τα νοσοκομεία Λαμίας και Λιβαδειάς γιατί οι κλίνες ΜΑΦ  δεν έχουν γιατρούς για τη λειτουργία τους, ενώ ο συγκεκριμένος θάλαμος δεν έχει μετατραπεί σε αρνητικής πίεσης (από τοπικό ρεπορταζ).

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ

μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Μετράμε τις ημέρες ξανά και ξανά. Αυτή την φορά ο χρόνος μετριέται με μονάδες ΜΕΘ, με διασωληνομένους, και τελικά με μνήματα…

Σκέφτομαι πως ναι. Υπήρχε ο χρόνος αν όχι για επίθεση, τουλάχιστον για την καλλίτερη άμυνα στην πανδημία και στα παράγωγα της. Στην οικονομική και κοινωνική καταστροφή, στο πισωγύρισμα που ήδη ήρθε και θα κορυφωθεί.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.

Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη…

Η κυβέρνηση, πιστή στην άποψη της, αντιμετώπισε και αυτή την μέγιστη δυσκολία ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ.

Ας μη γελιόμαστε. Αν έπαιρνε γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό εγκαίρως, με άμεσες διαδικασίες αν επάνδρωνε με τον καλλίτερο δυνατό τρόπο την πρωτοβάθμια υγεία, πως θα προχωρούσε στην ιδιωτικοποίηση του τομέα υγείας που είναι ο στόχος της;

Αν έπαιρνε οδηγούς για και αστικά λεωφορεία, τότε πως θα επαναλάμβανε το έγκλημα του πατρός με την ΕΑΣ;

Αν προχωρούσε σε προσλήψεις διδακτικού προσωπικού στο δημόσιο, τότε τι θα έλεγε στους ιδιώτες πάτρωνες της παιδείας;  

A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.

Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Ναι. Το ιδεολογικό στίγμα του νεοφιλελευθερισμού είναι αυτό και μόνο αυτό. Και ήταν γνωστό. Στη Δύση, στην Ανατολή, στο Βορά και στο Νότο.  Αλλά τουλάχιστον για την Ελλάδα, ας όψεται το καλλιεργημένο από τα πετσωμένα ΜΜΕ «αίσθημα προσφυγικής ανασφάλειας».

Αυτό που αποδείχνεται όμως περίτρανα σήμερα είναι πως η μόνη και μέγιστη ανασφάλεια είναι αυτή που προκύπτει από την έλλειψη εργασίας και υγείας. Για άλλη μια φορά λοιπόν ο νεοφιλελευθερισμός αποτυγχάνει και στα δύο. Μόνη λύση λοιπόν γι’ αυτούς η σκλήρυνση των μέτρων βίας και απομόνωσης.

Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ

μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ

για  νά ‘βρω τα παράθυρα

Δεν γνωρίζω – άλλωστε δεν ακούμε τι και πως θα γίνουν ώστε να βγούμε από το νοσηρό περιβάλλον. Σίγουρα η μετά κόβιντ εποχή δεν μπορεί να είναι όμοια με τα πριν . Προς ποια κατεύθυνση;

Η πανδημία βάζει σκληρά ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις.

Η «βαρεια» βιομηχανία του Νότου, οι υποδομές για τεράστια λιμάνια κρουαζιερόπλοιων, δρόμων ταχείας, κλειστών χιλιομέτρων. Η ασύμμετρη κατανάλωση, οι ψηφιακές προτεραιότητες, μα πάνω απ’ όλα η εργασία και ο ελεύθερος δημιουργικός χρόνος. Η επένδυση στο πολιτισμό σαν δημιουργική έκφραση της ανάπτυξης σε βάρος της μεγένθυσης.

…Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.

Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.

Πόσες φορές ακόμη η πέτρα του Σίσυφου θα ανεβοκατέβει

ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΙΡΚΗ στα Ομαλά και πέριξ

 ΑΝΤΙΟ ΚΙΡΚΗ

Λίγες ώρες πριν το νέο κύμα κακοκαιρίας, που βαφτίστηκε Κίρκη, επισκέπτομαι τα Ομαλά στην Κεφαλονιά.

Γενικά κάθε κεφαλονίτης που σέβεται την καταγωγή του, θεωρεί υποχρέωση του αυτή την επίσκεψη. Προσωπικά για δύο πολύ συγκεκριμμένους λόγους κανω κι εγώ αυτήν την επίσκεψη.

Στα Ομαλά είναι το μοναστήρι του Αγίου Γεράσιμου. Νομίζω πως για τους Κεφαλονίτες άρα και για εμένα ο συγκεκριμένος άγιος είναι και έχει θέση, σαν  ο κοινός παππούς των ντόπιων, με προππάπου κατά την γνώμη μου τον Οδυσέα.

Ο δεύτερος λόγος ; Τουλάχιστον για εμένα Έχει να κάμει με τον συνεταιρισμό ρομπόλας. Απολαμβάνω κάθε φορά, δοκιμάζοντας όλες τις ποικιλίες που παράγει ο εξαίρετος τόπος το κλίμα, το κλήμα, ο ήλιος και η παραδοσιακή τέχνη του τοπικού καλλιεργητή. 

δοκιμαζοντας

Φυσικά τα παράλια της Κεφαλονιάς πάντα σε περιμένουν μοναδικά και αναντικατάστατα για μια βουτιά...