ΤΑ ΙΣΟΔΥΝΑΜΑ

ΤΑ ΙΣΟΔΥΝΑΜΑ…

Εδώ και αρκετό χρόνο, πολύς λόγος γίνεται για τα λεγόμενα ισοδύναμα.

Τα ψάχνουν και δυσκολεύονται να τα βρουν η κυβέρνηση και οι υπουργοί. Τα χλευάζουν η αντιπολίτευση και οι δημοσιογράφοι.

 Οι πολίτες σκεπτικοί κουνούν το κεφάλι, υπομένουν, μην έχοντας αποφασίσει πως, που, πότε σε ποιους να κουνήσουν το μαντίλι…  είναι τόσα πολλά που το παρελθόν αγιοποίησε αλλά το παρόν μουμιοποίησε.

 Το ίδιο δυσκολεύονται να βρουν τα ισοδύναμα έστω και της «δικής τους κοπής», όχι μόνο τα λοιπά κόμματα, αλλά και όλες οι συλλογικότητες, ακόμη και αυτές με μακρόχρονη παρουσία και δράση όπως τα σωματεία, τα συνδικάτα, που προηγήθηκαν των κομμάτων, καθώς και οι διάφορες κινηματικές ομάδες.

Δεν τα βρίσκουν.

Τα ψάχνουν παντού.

Τα ψάχνουν στον χρυσό οδηγό και στα γράμματα πχ α (ανασφάλιστοι) και μ.ε. (μαύρη εργασία) δεν υπάρχει το τηλέφωνο  ούτε διεύθυνση!.

Το ίδιο στα γράμματα κ. δεν δηλώνεται κανένας κλέφτης, στα φ.γ κανένας φακελάκιας γιατρός  και πάει λέγοντας.

Λέτε να ψάχνουν σε λάθος γήπεδο;

Ίσως να μην γνωρίζουν τις αιτίες και την καθημερινότητα;

Να μην έχουν ακούσει τίποτε πχ για την αδήλωτη εργασία, που είναι παντού και "πουθενά" ;  Τις πρακτικές στα ιατρικά;

Την ανεργία των συμπατριωτών μας, την καθημερινή φοροδιαφυγή, την αναγκαστική μετανάστευση των νέων; Μήπως όλες αυτές οι λέξεις απλά αναπαράγονται στις δεκάδες ανακοινώσεις μόνο και αποκλειστικά, ποιητική αδεία;

Πως εξηγείται 1.500.000 άνεργοι, χιλιάδες οι ωρομίσθιοι, οι απλήρωτοι, και τα συνδικάτα ακόμη να προβληματίζονται αν και πώς θα τους γράψουν μέλη τους;;;!!! Πως εξηγείται, την ώρα που οι άνεργοι και οι απλήρωτοι – κάθε είδους – εργαζόμενοι είναι περισσότεροι από τους «κανονικούς», τα σωματεία να προβληματίζονται αν και πως θα τους εντάξουν; Μήπως σε σωματεία ανέργων; Σιγά μη φτιάξουν και σωματεία αρρώστων, ψηλών, χοντρών και πάει λέγοντας.

 Η εδώ και χρόνια μετατροπή του μέλους σε πελάτη και επακόλουθα σε ανά 3ετία ψηφοφόρο αποδείχνει τα όρια της.

ΚΥΡΙΟΙ ΚΥΡΙΟΙ υπεύθυνοι και ανεύθυνοι

Τα ισοδύναμα είναι ακριβώς αυτά που δεν βρίσκετε, δεν βλέπετε, δεν ακούτε, δεν καταλαβαίνετε.
Τα ισοδύναμα είναι το χτύπημα με κάθε τρόπο της μαύρης εργασίας, του φάκελου στο νοσοκομείο, του γρηγορόσημου στην πολεοδομία.

Τα ισοδύναμα είναι η ανάκτηση της εργατικής αξίας σε αντίθεση με την καθολική εκμετάλλευση και την πλήρη υποτίμηση του εργαζόμενου σήμερα.

Είναι το κλέψιμο του εργασιακού χρόνου σε κάθε γωνιά που  υπάρχει εργασία. Στο μπαρ, στην καφετέρια, στο κατάστημα του μικρομεσαίου, στις μεταφορές, στις τράπεζες, στον ΟΤΕ, των μεταναστών στα χωράφια, στον ελληνικό ελαιώνα, στον αμπελώνα, στην οικοδομή.

 Ποιος θα σηκώσει τον πέπλο που σκεπάζει όλα αυτά; Ποιος και πώς θα αποκαλύψει ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός;

Ποιος και πώς θα σπάσει το πλέγμα συμφερόντων των μικρομεσαίων και της αστικής τάξης; Πότε και πώς θα ξεχωρίσει επιτέλους η εργατική εκπροσώπηση από την ταύτιση της με τα συμφέροντα των ποικιλώνυμων μεσαίων στρωμάτων;
 Μπορούν τα συνδικάτα; Μπορούν οι κομματικές οργανώσεις οι λεγόμενες και αναφερόμενες γενικά στην ΑΡΙΣΤΕΡΑ;

Τι να απαντήσω;

 Αν μπορούσαν θα το είχαν κάνει προ πολλού!!!

 Απλά Δεν Μπορούν.

 Και όχι μόνο. Τα νέα "υποκατάστατα» τους δεν έχουν δημιουργηθεί και αφετέρου τα παλιά υποκείμενα εμποδίζουν κάθε προσπάθεια δημιουργίας των νέων και αναγκαίων.

Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα με σημαία τα μνημόνια συντελείται  μια ΝΕΑ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΗ ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗ μέσα από περιφράξεις γεμάτες αίμα και δάκρυα.

Δυστυχώς απέναντι σε αυτήν την κατάσταση οι εργαζόμενοι δεν μπορέσαμε ακόμη να προδιαγράψουμε και να επιβάλλουμε το δικό μας υπόδειγμα.

Η κυβέρνηση από μόνη της δεν μπορεί όσο κι αν θέλει. Οι ποικιλώνυμοι ελεγκτικοί μηχανισμοί (θεσμοθετημένοι και εν δυνάμει) ούτε μπορούν ούτε και θέλουν.

Οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

 Όσο για τα συνδικάτα; Άραγε τι εξυπηρετούν; Πόσες φορές τα εργατικά κέντρα, οι ομοσπονδίες, τα σωματεία χτύπησαν ανοιχτά και πρακτικά τέτοια ζητήματα; Από γενικές καταγγελίες και τραγούδια στα μικρόφωνα των –αραιών- από κόσμο συγκεντρώσεων έχουμε χορτάσει… Από πράξεις ακόμη και απλής συμπαράστασης πολύ περισσότερο ενεργούς αλληλεγγύης ούτε λόγος να γίνεται…

Οι εργαζόμενοι απλήρωτοι και η επωδός μόνιμη. Να κλείσουμε το μαγαζί; Τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων στο ναδίρ, ο κίνδυνος για τις συντάξεις μέγιστος και η εργατική πλευρά σκέφτεται την συναλλαγή με τον εργοδότη υπέρ του εργοδότη.

Στα νοσοκομεία ξεσαλώνει το ιατρικό κατεστημένο. Αποδιοργάνωση, τα φακελάκια  τραβάν την ανηφόρα. Οι βουλευτές της κυβέρνησης να αναλάβουν το ρόλο τους.

Όλα αυτά είναι τα ισοδύναμα. Τόσο κοντά μας και τόσο μακριά μας. Το κοινωνικό κουκούλι δυστυχώς, δυστυχέστατα δεν έχει διαρραγεί όσο απαιτείται. Τα ποικιλώνυμα συμφέροντα που μας οδήγησαν έως εδώ έχουν ακόμη το πάνω χέρι.

Ας μην αυταπατόμαστε… Το όραμα της ελληνικής αστικής τάξης είναι μόνιμα κολλημένο στο μετακατοχικό καθεστώς, στους μαυραγορίτες που έβγαζαν τα χρυσά δόντια των εκτελεσμένων, στα σχέδια άλωσης των Μάρσαλ, ΜΟΠ, Ντελόρ, ΕΣΠΑ. Και φυσικά αποτελούν το χειρότερο υπόδειγμα-παράδειγμα στα διευρυμένα μεσαία στρώματα και όχι μόνο.

 Είναι ανάγκη πέρα από την κυβέρνηση η ενεργοποίηση με κάθε τρόπο αυτών που σήμερα υφίστανται την μεγαλύτερη επίθεση. Να γίνει υπόθεση της κοινωνίας της εργασίας πέρα και πάνω από υπάρχουσες οργανώσεις είτε κομματικές είτε συνδικαλιστικές που συνήθως θεραπεύουν την αδράνεια και την ωραιοποίηση ενός λόγου στείρου και  δήθεν αριστερού. Γιατί τα όρια δράσης της αριστεράς τα θέτει η κοινωνία και οι άμεσα πιεστικές ανάγκες της και όχι τα οράματα και τα θαύματα δήθεν εκπροσώπων της.  Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ σαν κόμμα πολύ δύσκολα,  και οι άλλοι αριστεροί σχηματισμοί αδύνατον, να προωθήσουν ή και να στηρίξουν μια  προσπάθεια κοινωνικής ανάταξης. Τι απομένει;

 Η αριστερά στη κυβέρνηση, να συναντηθεί άμεσα και αποφασιστικά με τα χειμαζόμενα στρώματα της κοινωνίας (νέους και άνεργους) ανοίγοντας δρόμους δημιουργικής αυτοοργάνωσης.

Η κριτική συμμετοχή, στήριξη και ενεργοποίηση των πολιτών θα δώσει περιθώρια ανάσας στην κυβέρνηση, καθώς η επίθεση που αυτή θα δέχεται, θα εντείνεται και θα επεκτείνεται στο βαθμό που η πολιτική της θα αμφισβητεί τα χθεσινά και τα μελλοντικά «κεκτημένα » των κέντρων και παράκεντρων εξουσίας.

  Οι πολιτικές εξελίξεις σήμερα χωρίς ισχυρή από την κυβέρνηση διασύνδεση με τους πολίτες, δημιουργούν αντιφατικές προσλαμβάνουσες στους τελευταίους. Ειδικά η αποσάθρωση του κράτους πρόνοιας, μέσα από το κτύπημα όλων των εργασιακών κατακτήσεων είναι ο καταλύτης για τον κοινωνικό εκφασισμό.

Η ενεργοποίηση νέων συλλογικοτήτων ακόμη και θεσμών  εκπροσώπησης είναι λοιπόν αναγκαίες αν ζητούμενο είναι η δημιουργία νέων συσχετισμών, οι οποίες θα εμπλακούν στην διαδικασία κριτικής αλλά και άσκησης, υποκατάστασης δημόσιας διοίκησης - αυτοδιοίκησης κυρίως μέσα από την  αμφισβήτηση της γραφειοκρατίας  και της αποτελεσματικότητας τους.

Οι εξελίξεις στην χώρα μας ΑΜΕΣΑ ή θα ανοίξουν και θα εδραιώσουν δρόμους ρήξης με το υπάρχον ή απλά θα το προσαρμόσουν τόσο ώστε …όλα τριγύρω να αλλάζουνε; και όλα ίδια να μένουν…

Ας μην ξεχνάμε… Την άνοιξη αν δεν την βρεις την φτιάχνεις.

Υστερόγραφο. Αφιερωμένο στον Μάριο που για εργασία από τα 13 του χρόνια ως τα 27 έχει 35 ένσημα και στον Δ. Κ που κόντρα στην γενική ηττοπάθεια υπερασπίστηκε το δίκιο του…

       

                                                      Χ. Βανδώρος 17-12-2015

ΑΠΟ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ;

ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ

(σκόρπια ανάλεκτα)

Το τελευταίο διάστημα, κατακλυστήκαμε από δηλώσεις, αποχωρήσεις, όρκους πίστης σε δημοκρατικές διαδικασίες, καταστατικά , προγράμματα κτλ. Όλα αυτά συμβαίνουν στην αριστερά μάλιστα στο κυβερνών κόμμα και προφανώς για λόγους τακτικής, δηλ. ψηφοθηρίας , από όσους βάζουν στόχο να κάμουν ηχηρή την παρουσία τους όχι με θέσεις, αλλά με συνθήματα, αποδομώντας το κόμμα στον ίσκιο του οποίου μεγάλωσαν…  Φυσικά δεν υπάρχει κάτι πρωτότυπο σε όλο αυτό το σκηνικό. Χρόνια τώρα τμήματα της  αριστεράς ασχολούνται αποκλειστικά με την λοιπή αριστερά ελλείψει άλλου άμεσου ενδιαφέροντος.

Η διαφορετικότητα τώρα, έγκειται στην αποχώρηση από κυβερνών κόμμα.

Έτσι και αλλιώς όλες οι αποχωρήσεις ομάδων, ατόμων, η και μεμονωμένων μελών, από τον όποιο κομματικό σχηματισμό, συνοδεύονται από δύο πανομοιότυπες δηλώσεις και λόγους.

Πρώτον. Φεύγουμε διότι …δεν υπάρχει δημοκρατία εντός του κομματικού σχηματισμού και μια μικρή ομάδα πέριξ του προέδρου σφετερίζεται την κορυφή κάνει ότι θέλει με τους λίγους υποτακτικούς της στο σύνολο της οργάνωσης.

 Δεύτερο. Η ομάδα αυτή παραβίασε κατάφορα το καταστατικό, τις καταστατικές αρχές και το κυριότερο τις λεγόμενες προγραμματικές θέσεις που το τάδε συνέδριο,(προφανώς αυτό ήταν δημοκρατικό συνέδριο αφού το δέχεται η καταγγέλλουσα ομάδα) ενέκρινε!!!

Και μετά αρχίζει ο εμφύλιος που σκοπό έχει να μπετονάρει κατά την κομματική αργκό τα μέλη στις ομάδες, προσδίδοντας ποδοσφαιρική οπαδική διάσταση στην κατά τα άλλα πολιτική-ιδεολογική σύγκρουση!!!  

Όλα ωραία όλα καλά και αγγελικά πλασμένα. Ας τα εξετάσουμε.

Όλα τα κόμματα μα όλα τα κόμματα, λειτουργούν τυπικά και άτυπα βάση του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού και όσο τα συμφέροντα έχουν ισχυρό κοινό παρανομαστή το καράβι αποδέχεται και την πορεία και τον καπετάνιο. Τα διαφορετικά καπετανάτα υπάρχουν αλλά οι επικεφαλής ισχυρίζονται ότι λειτουργούν σαν εγγυητές της ενότητας!!!.  

Αν στραβώσει κάτι όλοι ρητά η άρρητα καταγγέλλουν την τέτοια λειτουργία δηλ του Δημοκρατικού συγκεντρωτισμού σαν σταλινισμό, δικτατορία κτλ κρατώντας –εδώ είναι το ωραίο- από αυτόν ότι μέχρι τότε τους συμφέρει. Κατόπιν Φτιάχνουν την ομάδα τους με τα ίδια υλικά, την ίδια συνταγή, ζυμώνοντας με τον ίδιο τρόπο σε ανάλογο φούρνο ψήνοντας τα ίδια πάνω κάτω καρβέλια.

Όσον αφορά στο δεύτερο λόγο, τα μεν (αριστερά) κόμματα που μονίμως θέλουν και βολεύονται στην αντιπολίτευση χωρίς να   ενδιαφέρονται  να κυβερνήσουν, έχουν εκπαιδευτεί στο «πολιτικό αεικίνητο».

 Είτε  πλασάρονται σαν αριστερά-συνήθως- είτε όχι, είτε αναλώνονται με βαρύγδουπες αναφορές σε  τάξεις , ταξικές προτεραιότητες, αναλύσεις και σε υπερβατικές επί μέρους τοποθετήσεις κτλ έχουν τον μαγικό τρόπο να δίνουν παντού χωρίς να παίρνουν από πουθενά!!!

Προφανώς εμπνέονται από τον εν Κανά γάμο και το θαύμα του Χριστού, με μια μικρή διαφορά. Αν πιθανότατα βρεθούν στο μοίρασμα,  δεν θα μετατρέψουν το νερό σε κρασί αλλά  κινδυνεύουν,  το τελευταίο να το κάμουν ξύδι!!! Όλοι αυτοί με περισσή ευκολία, αντικαθιστούν την μελέτη και λύση προβλημάτων με συνθήματα τα οποία στην πραγματικότητα διακρίνονται για την σαφέστατη ασάφεια τους, την καθολικότητα τους και το γλείψιμο των νοικοκυραίων. Σε τι διαφέρουν από τα λοιπά κόμματα; Στο ότι μεγάλο ποσοστό των μελών τους πιστεύουν σε κάποιο παραδείσιο τελικό σκοπό  και μάλιστα εδώ και τώρα.

…Από τα γκρι κλαριά
Στάζαν τα δάκρυα,
Που μονάχα τα δέντρα χύνουν
την παραμονή του χειμώνα…

Όλο τον Αύγουστο, τον Σεπτέμβρη, μάλλον και μετά, (θα) είμαστε αναγκασμένοι εκόντες άκοντες  να παρακολουθούμε τις αποχωρήσεις και μετακινήσεις προσώπων, βαρύγδουπες δηλώσεις για την εξυπηρέτηση του κοινωνικού συμφέροντος κτλ ενόψει των σύντομων εκλογών του φθινοπώρου …

Δεν ξέρουμε που θα καταλήξουν. Σίγουρα όμως το «πολιτικό αεικίνητο» διάγει τις καλλίτερες μέρες του. Μαζί με αυτό σαν απαραίτητο εξάρτημα έχουμε και την «πολιτική φιλοσοφική λίθο» που άλλοτε παρουσιάζεται με το όνομα των ΙΟΥ άλλοτε με την δραχμή, άλλοτε με την πιστή τήρηση του μνημονίου, άλλοτε με την πίστη στο δόγμα του Γερμανοποιημένου Ευρώ κτλ.  

Όσο για τα «διαρρηκτηκά» πολιτικά εργαλεία; Αυτά παρουσιάζουν μια αξιοσημείωτη αντοχή στο χρόνο και αποδοχή στο χώρο. Το Χτύπημα της φοροδιαφυγής, η καταγγελία των τραπεζών, της Ελβετίας, της διαφθοράς η ειρωνική αντιμετώπιση της Μέρκελ (που ενδιαφέρεται για το εξαγωγικό προσανατολισμό της άρχουσας τάξης της μόνο;), και μερικά ακόμη το ίδιο πρωτότυπα!! Αραιά και πού θα δούμε στα ξεκάρφωτα και αναφορά στην ντόπια αστική τάξη, στο καπιταλισμό στις διεθνής σχέσεις . Όσο για την κατάσταση της πατρίδας μας; Ε αυτή μόνο πτωχευμένη δεν είναι απλά ριγμένη αλλά έτοιμη να απογειωθεί αν...

Τόσο απλά για να είναι αληθινά και τόσο δύσκολα για να τα πραγματοποιήσουμε; Τι διάολο συμβαίνει και δεν μπορούμε αυτά τα απλά που όλοι τα θέλουμε όλοι τα επιζητούμε όλοι μα όλοι ορκιζόμαστε, άντε βάζοντας και λίγη πρέζα φιλότιμου (ελληνικού) βεβαίως βεβαίως, μαζί με της φυλής την εξ αρχαιοτάτων χρόνων εφευρετικότητα, με λίγο κρασί λίγο θάλασσα το καμάκι μας και δεν τα τουμπάραμε;  

Αν η χώρα δεν αποφασίσει τι θα παράξει πως θα το παράξει που και πως θα το διαθέσει, με ποιους θα το παράξει,  με άλλα λόγια πως θα ενταχθούμε στον Ευρωπαϊκό και στο διεθνή καταμερισμό εργασίας δεδομένων 2 σημαντικών εξελίξεων- που παρακάτω ακροθιγώς αναφέρουμε, κανένα νόμισμα καμία πολιτική κίνηση δεν θα μας σώσει.

Η μία εξέλιξη φυσικά είναι το διεθνές περιβάλλον και η προσχώρηση του συνόλου των χωρών στον νεοφιλελευθερισμό. Η άλλη η επιδιωκόμενη σε όλη την Ευρώπη αλλά και μέσω του μνημονίου πολύ καθαρότερα επιβολή των σχεδίων που προκύπτουν από την εμπορική συμφωνία ΗΠΑ –ΕΕ (ΤΤΙΡ). Ουσιαστικά μεγάλο μέρος των μνημονίων είναι προσαρμογή στα συμπεράσματα της παραπάνω συνθήκης όσο και να μην έχει μέχρι τώρα τελική νομική μορφή.

 Θα επιδιώξουμε να προχωρήσουμε σε μια τέτοια συζήτηση; Η θα προσπαθούμε να λύσουμε προβλήματα εντός του προδιαγεγραμμένου πλαισίου – πέφτοντας αενάως σε μνημονιακά ρήγματα; Το κοινωνικό περιβάλλον έχει αλλάξει. Το οικονομικό πως θα προσαρμοστεί και αντιστρόφως;

Τα σχήματα στην αυτοδιοίκηση τα πανεπιστήμια ομάδες δουλειάς θα προσανατολιστούμε σαυτή την κατεύθυνση; Βέβαια υπάρχουν μεμονωμένες σοβαρές προσπάθειες που μάλλον γίνονται εκτός των κυρίαρχων κοινοβουλευτικών κομμάτων.. Το νήμα υπάρχει ας το πιάσουμε είναι μια πρόκληση και μια άμεση ανάγκη. Άμεση; Αμεσότατη εκ των ον ουκ άνευ.

Και ξαφνικά συνέβη το θαύμα:

……
Και η φωτεινή ακτίνα, ίδια Ιουνίου φως,
…..
Καρφώθηκε στο παρελθόν μου,
Περνώντας από το μέλλον.

Μπορεί να συμβεί το θαύμα;

Η κρίση έχει μακρύ δρόμο. Οι δυναμικές παγκόσμιες ισορροπίες συνεχώς θα μεταλλάσσονται σε δυναμικές ανισορροπίες. Το αναπτυξιακό μοντέλο τα τελευταία 40 χρόνια τελείωσε. Η Ελλάδα χρεοκοπημένη. ΕΚΛΟΓΕΣ. Το πολιτικό οικοδόμημα «βαβέλ του ΣΥΡΙΖΑ» προσπαθεί μετά από ένα επώδυνο καλοκαίρι να σταθεί ξανά με αξιοπρέπεια. Μετά την αποχώρηση όσων με περισσή αλαζονεία, αυτοϊκανοποίηση και περισσευούμενη εγωπάθεια αντιμετώπισαν την κατάσταση έχει όλα τα προσόντα, που δυστυχώς προκύπτουν από την πικρή εμπειρία της σύντομης διακυβέρνησης, να τραβήξει μπροστά.

Σίγουρα αυτή την ώρα είναι η μόνη δύναμη που μπορεί εφόσον συσπειρώσει τους δικούς και τους άλλους όσους για «γνωστούς λόγους» απείχαν να χαράξει και να βαδίσει στην πράξη σε προοδευτική τροχιά.

Σίγουρα είναι η μόνη δύναμη στην οποία προσβλέπει ο πολίτης ώστε να μη γίνει νέο πισωγύρισμα .

Σίγουρα οι ομάδες που έφυγαν, στερούν δυναμική αλλά συγχρόνως δημιουργούνται προϋποθέσεις πραγματικής λειτουργίας στο κομματικό σχηματισμό .

Ας προσπαθήσουμε πάση δυνάμει. Προέχει η νίκη στις εκλογές.

Η γλώσσα της αλήθειας μπορεί να σκεπάσει όλες τις άναρθρες κραυγές και αφορισμούς, με σοβαρότητα γιατί το κουτί με τις ευκαιρίες έχει αδειάσει.        

Χ Βανδωρος

ΚΕΜΑΛ ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΠΟΤΕ;

Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ;

                                                                          21-7-2015

Λίγες ώρες μας χωρίζουν από τα τελευταία δραματικά πολιτικά γεγονότα. Σίγουρα η εμβέλεια τους θα εξακολουθήσει για πολύ χρόνο να μας απασχολεί. Το μεγάλο ζητούμενο; Αν μετά από όλα αυτά θα προκύψει κάτι καινούργιο ή θα ανακυκλωθεί άλλη μια φορά το παλιό. Τίποτε δεν είναι σίγουρο. Προς το παρόν «απολαύσαμε» το Ελληνικό κοινοβούλιο στις καλλίτερες στιγμές του. Στην κατάσταση που «ο εξευτελισμός να γίνεται τέλειος».

…Ο καπιταλισμός έγραψε ο Βάλτερ Μπένγιαμιν, είναι ενδεχομένως η πρώτη περίπτωση λατρείας που παράγει ενοχή, όχι εξιλέωση… (Πανοπτικόν 7, 2005).

Αυτή η ενοχή περίσσεψε, ξεχείλισε, και εξακολουθεί να γεμίζει κάθε απόφαση και ικμάδα της κοινωνικής ζωής.

Σε όλο αυτό το σκηνικό ας μου συγχωρεθούν μερικές σκέψεις, πινελιές στον –και για τον- διαμορφούμενο πολιτικό καμβά.     

 Μερικές σύντομες διαπιστώσεις.

 Τα μνημόνια πάνε γάντι με την Ελλάδα της  διεφθαρμένης έως μυελού οστών αστικής τάξης της.

  Τα μνημόνια σαν συνταγή όχι μόνο δεν απέτυχαν όπως ισχυρίζονται, αλλά η συνεχής εμβάθυνση και επιβολή τους είναι η κατεξοχήν γραμμή πλεύσης του φιλελευθερισμού σήμερα.

  Η αντίθεση «μνημόνιο-αντιμνημόνιο» θα συνεχίσει να παράγει πολιτική αντικαθιστώντας σε άλλο επίπεδο και με διευρυμένους  καθαρούς ταξικά όρους την παλιά αντίθεση «δεξιάς αντιδεξιάς».

Η «νέα» αυτή μορφή θα συμπεριλάβει αναγκαστικά όχι μόνο την αντίθεση «ευρώ-δραχμή», αλλά και την «Εθνικό κράτος-ΕΕ».

  Σε συνέχεια των παραπάνω: Μνημόνιο δεν είναι μόνο και αποκλειστικά – όπως θέλουν να μας παρουσιάσουν- ο τρόπος πληρωμής δανείων ή απλά ο έλεγχος του ύψους των πρωτογενών πλεονασμάτων ΑΛΛΑ ένα σύνολο μέτρων μετάλλαξης του κοινωνικού, οικονομικού πολιτικού, πολιτιστικού στάτους του λαού και της χώρας στην κατεύθυνσης μιας νέας μορφής αποικίας και όλα αυτά στα πλαίσια συμφωνίας και αντίθεσης των πιο ισχυρών επιχειρηματικών διεθνών κεφαλαίων.

Ειδικά η συνταγματοποίηση των μνημονίων παραπέμπει σε μια νεοφασιστική μεταδημοκρατία, με αναίρεση όλων των κοινωνικών σχέσεων που διαμόρφωσε ιστορικά η ταξική πάλη δύο και πάνω αιώνων, από την διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου της αστικής Γαλλικής επανάστασης μέχρι σήμερα!

Αν τα παραπάνω είναι σωστά, τότε πρέπει να προκύψουν και ανάλογοι σχεδιασμοί υπέρβασης της κατάστασης, και απαντήσεις σε νέα ερωτηματικά.

Ας συμφωνήσουμε λοιπόν. Τον δρόμο τον ανοίγουμε περπατώντας. Ποιοί περπατούν; Πόσο αντέχουμε; Ποιοί θα κάνουν την υπέρβαση;

ΣΥΡΙΖΑ από party σε πάρτι

Οι εργαζόμενοι, η νεολαία, οι άνεργοι, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, δύο φορές σε 6 μήνες ψήφισαν-στήριξαν για όλα αυτά την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ενός κόμματος, που σήμερα τα μέλη του (;) αναλώνονται εν πολλοίς σε μάχη χαρακωμάτων εντός του facebook, οραματιζόμενα την επανάσταση που έγινε χωρίς να γίνει, κατηγορώντας ακόμη και όλα όσα δεν μπορούσαν να κάνουν γιατί δεν τα έκαναν!!! 

Φυσικά κουβέντα για την ανάγκη κάποιου άλλου παραγωγικού υποδείγματος αναγκαίου να ξεφύγουμε από την παραγωγή μνημονίων. Κουβέντα για τα προαπαιτούμενα προκειμένου το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ πραγματικά να «ντυθούν» το νόημα που τους δίνουν.

Γιατί τόσα χρόνια –από το 2012- σε καμία περιοχή δεν έγινε καν συζήτηση για την παραγωγική ανασυγκρότηση στα όρια πχ ενός δήμου ή περιφέρειας, αλλά ακόμη και αν έγινε οι μόνες προτάσεις θα ήταν συνθήματα, κακέκτυπα οικολογικών αναρχοαυτόνομων αναζητήσεων και προτάσεις στα πλαίσια της τουριστικής βιομηχανίας. Πως η Ελλάδα θα ενταχθεί στον Ευρωπαϊκό και στο διεθνή καταμερισμό εργασίας; Με τι τρόπο θα αυξηθούν οι εξαγωγές σε βάρος των εισαγωγών και ποιός τομέας θα είναι η ατμομηχανή σε αυτή την κατεύθυνση; Με πρωτογενή τομέα στα 3% και υπηρεσίες 82% που πηγαίνουμε; Τι νομίζουμε; Θα ξεφύγουμε από την μέγγενη των μνημονίων; Και τα δάνεια να χαριστούν πάλι σε μνημόνια θα πέφτουμε.

Το θέμα είναι τώρα τι λες, αλλά προπάντων τι κάνεις!

Η κυβέρνηση ουσιαστικά αλλά όχι και τυπικά έχει χάσει την δεδηλωμένη. Φρόντισαν με περισσή αυτοϊκανοποίηση  τα 38 κοινοβουλευτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για διαφορετικούς λόγους και αιτίες καθένα εξ αυτών. Οι αιτίες αυτές αργά αλλά σταθερά  θα αναπαράγονται, δημιουργώντας συνεχείς  κύκλους εσωστρέφειας και «συντροφικής» διαλυτικότητας.

Ας είναι. Καλλίτερα να διατυπώσουμε μερικά αναγκαία ερωτήματα .

 Πότε κατάλαβαν ότι η όλη διαπραγμάτευση καταλήγει σε μνημόνιο και μάλιστα χειρότερο από κάθε προηγούμενο - όπως λένε;

Στις 20 Φλεβάρη τι κατάλαβαν; Ο κ. Βαρουφάκης ούτε αυτός δεν κατάλαβε και ψηφίζει τώρα ΟΧΙ;

Οι λοιποί δεν πρόφτασαν να διαβάσουν, διάβασαν και δεν κατάλαβαν;

Στις 20 Φλεβάρη δεν «ανελήφθη» το ΤΧΣ και οι μονομερής ενέργειες;
Πριν τις 25 Γενάρη όταν ρωτούσε ο κόσμος που θα βρεθούν τα χρήματα όλοι οι υποψήφιοι τι απαντούσαν; ΤΧΣ, ΕΣΠΑ, φοροδιαφυγή. Δηλ όλα αυτά τι φωτογράφιζαν αν όχι συμφωνία εντός της ΕΕ δηλ. μνημόνιο με τους λεγόμενους θεσμούς; Που υπήρχε σε όλα αυτά η άλλη πρόταση, ο άλλος δρόμος από όλους τους διαφωνούντες; Και όχι μόνο;

Η δε βασική θεωρητική πρόταση ιδεολόγημα ήταν …μας έχουν ανάγκη …αν φύγουμε καταρρέουν…το κόστος εξόδου είναι μεγαλύτερο από το κόστος διάσωσης… κατά το γνωστό ρεφρέν …αν σε αρνηθώ αγάπη μου να πέσω να πεθάνω… Βεβαίως όλα τα παραπάνω δεν συνιστούν νομοτέλεια για τον Ιούλιο, αλλά ισχυρό εγκλωβισμό σε αυτή την πορεία.

Ίσως η γεωπολιτική θέση της χώρας να έδινε την βεβαιότητα που δεν υπήρχε. Όμως αυτή η θέση ενεργοποίησε τα Αμερικάνικα αντανακλαστικά και έβαλε σε εγρήγορση τις Γαλλία και Ιταλία αλλά και τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού συμβουλίου Ντ. Τουσκ, ώστε να έχουμε το τελικό αποτέλεσμα. Στην πραγματικότητα τέτοιες βεβαιότητες στις σημερινές μέρες πλήρους ανισορροπίας του καπιταλιστικού υποδείγματος δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν τουλάχιστον με τον γραμμικό τρόπο που ξέραμε. Πολύ περισσότερο  που στην περιοχή μας πάντα πρέπει να συνυπολογίζεται ο ρόλος της Τουρκίας, συγχρόνως με την σύνολη επιθετικότητα του σιωνισμού και του ακραίου μουσουλμανικού παράγοντα.

Καλά τη φέραμε τη ζωή μας ως εδώ

Μικροζημιές και μικροκέρδη συμψηφίζοντας...

 Ο Α. Τσίπρας το είπε καθαρά: ΓΕΡΑΣΙΜΕ ΧΑΣΑΜΕ!!! Ναι ηττηθήκαμε. Δεν είναι αυτή η συμφωνία που θέλαμε αλλά αυτό που μπορούσαμε, που μας ΕΠΕΒΑΛΑΝ την δοσμένη στιγμή και που θεωρούμε καλλίτερο από κάθε άλλο χειρότερο, που είναι η άτακτη χρεοκοπία. Θα κάνουμε ότι μπορούμε να ισορροπήσουμε την κατάσταση, υποστηρίζοντας τα χαμηλότερα εισοδήματα…  
Και τι του απαντούν με την θέση τους στην ψηφοφορία; "Πήγαινε με το ΠΑΣΟΚ την ΝΔ Το Ποτάμι.!!! Εμείς τα χέρια μας τα θέλουμε καθαρά!" Τα καθάρισαν βέβαια στις σκουριές από τις σκουριές!
Τον στέλνουν δεμένο χειροπόδαρα, δώρο στον ΣΟΙΜΠΛΕ να ξεπλένει - με την στάση τους - σημειώνω- τον Παπανδρέου, τον Βενιζέλο, τον Σαμαρά. Γιατί η κοινή λογική λέει: Τι περιθώρια έχεις για ρήξη όταν οι δικοί σου σε ρίξανε στην ανάγκη των διαπλεκόμενων; Τι περιθώρια υπάρχουν για αντιμνημονιακά οικοδομήματα, με μνημονιακά υλικά;

Μπορούσανε αν θέλανε να κρατήσουν ατόφια την κριτική τους στον Α. Τσίπρα, να σήκωναν το μέτωπο απέναντι στο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, να στήριζαν τον Τσίπρα "εκβιάζοντας τον" συγχρόνως να ανοίξει ΠΑΡΑΥΤΑ το εσωτερικό μέτωπο με όρους ρήξης.

Φυσικά η ρήξη δεν συνεπάγεται κυνήγι μαγισσών.

 Δεν προσδιορίζεται από το γνωστό Σημιτικό μοντέλο διάλυσης που κυρίως προετοίμασε πνευματικά, ηθικά, οικονομικά, την κοινωνία για την μνημονιακή εποχή.

Δεν προσδιορίζεται από υπερφίαλα δήθεν αγωνιστικά συνθήματα.

 Προσδιορίζεται από την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας που θα στηρίζει και θα στηρίζεται σε ένα νέο ταξικό-πατριωτικό κίνημα. 

Προσδιορίζεται από την διεύρυνση της δημοκρατίας και την κινητοποίηση όλων των παραγωγικών μηχανισμών με πρωτεύουσα θέση την πολιτιστική και ηθική ενδυνάμωση των πολιτών. Προσδιορίζεται από την σταθερή προσπάθεια ανίχνευσης και πραγμάτωσης όλων των δυνατοτήτων ώστε να προχωρήσουμε σε μια άλλη πορεία συνολικής ανόρθωσης της χώρας και του λαού.

Το θέλουν άραγε; Θέλουν να κυβερνήσουν; Διευκολύνεται κάτι τέτοιο καλλίτερα αν παραδοθεί ολοκληρωτικά η κυβέρνηση της αριστεράς;

Η κυβέρνηση, παρά την τεράστια υποχώρηση της, φαίνεται να απολαμβάνει ακόμη την στήριξη της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Το ένστικτο του κόσμου τον οδηγεί στο να της παραχωρεί χρόνο σταθερά και επίμονα. Τα προαπαιτούμενα για υπερβάσεις υπάρχουν. Αν η κυβέρνηση θα τα αξιοποιήσει εξαρτάται από τους παραπάνω παράγοντες και όχι μόνο από καλές προθέσεις. Πολύ σύντομα θα φανεί.

Προς το παρόν ας κάνει ένα νέο ξεκίνημα, βάζοντας  όριο στον μισθό βουλευτών, Υπουργών, κτλ  (πχ 2000Ε) και στους συνεργάτες τους τον βασικό, εναρμονιζόμενη με την γενικότερη κατάσταση.

Κεμάλ αυτός ο κόσμος πρέπει και μπορεί να αλλάξει

ΥΓ1 Έχει σκεφτεί κανείς άραγε ότι η άτακτη χρεοκοπία εκτός από οικονομικές, μπορεί να συνεπάγεται και εθνικές απώλειες; Μήπως η πρώτη μεγάλη εθνική απώλεια είναι οι χιλιάδες νέοι και νέες που σήμερα προσφέρουν τις γνώσεις και την ευφυΐα τους στην Εσπερία; Μήπως σε καθεστώς άτακτης χρεοκοπίας θα μετρούσαμε 100δες χιλιάδες σε αυτή την κατεύθυνση;

Χρήστος Βανδώρος 

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ του Δ. ΜΠΑΤΣΗ

«Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα» και η εξόρυξη βωξίτη

1^ο Μέρος. Η Σύμβαση Κούπερ

       Το ημερολόγιο έγραφε 30 Μάρτη του 1952 και οι δείχτες του ρολογιού τέσσερεις και 12’ το πρωί, όταν ο Δημήτρης Μπάτσης μαζί με τους τρείς συντρόφους του, Ηλία Αργυριάδη, Νίκο Καλούμενο και  Νίκο Μπελογιάννη εκτελούνταν στο Γουδί διά τουφεκισμού, υπό το φώς των προβολέων στρατιωτικών αυτοκινήτων.

Δεν ήταν ούτε εργάτης ούτε φτωχός. Ο πατέρας του ο ναύαρχος Μπάτσης βασιλικός και στην ομάδα του παλατιού. Η σύζυγος του, κόρη βιομήχανου. Αμφότεροι έκαναν ότι ήταν δυνατόν για να του δοθεί χάρη από τον τότε βασιλιά. Παρά τις στενές σχέσεις της οικογένειας με το παλάτι, στάθηκε αδύνατο.

Ο γεννημένος το 1916 Δημήτρης, λαμπρός Έλληνας επιστήμονας, είχε προφτάσει να μας αφήσει σαν διαθήκη του, το περίφημο αλλά και προφητικό βιβλίο «Η ΒΑΡΕΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» ένα σύγγραμμα 600 σελίδων, τον πρόλογο του οποίου υπέγραφε μια άλλη μεγάλη μορφή της ελληνικής προοδευτικής διανόησης, ο πρύτανης του ΕΜΠ Νίκος Κιτσίκης.

«…Η εργασία μου αυτή –αναφέρει ο Μπάτσης στο βιβλίο του το 1947- γράφτηκε με τη βέβαιη προοπτική, πως παρόλα τα εμπόδια και παρόλες τις πολύμορφες επεμβάσεις, ο Ελληνικός λαός…θα ανοίξει και πάλι με τον αγώνα του διάπλατα τον δρόμο για μια ελεύθερη δημοκρατική ανοδική πορεία, και θα αρχίσει…να χτίζει τα ερειπωμένα από τη ναζιστοφασιστική κατοχή και τον οικτρό εμφύλιο πατρίδα..».

Η εκτέλεση του Μπάτση, πέρα απ’όλα τα άλλα, συμβολίζει την απόφαση των κυρίαρχων κύκλων –μείγμα μαφιόζων επιχειρηματιών, αδίστακτων Γερμανοτσολιάδων και υποτακτικών στο κάθε κατεστημένο, να επιβάλουν το «δικό τους» μοντέλο ανάπτυξης, σύμφωνα με όλα όσα διαχρονικά διαπιστώσαμε σαν λαός. Σχέδιο Μάρσαλ, ολοκληρωμένα μεσογειακά προγράμματα, ΕΣΠΑ, προγράμματα leader,  επιδοτήσεις, εφαρμοστικοί νόμοι και έπεται η συνέχεια…  Εκατομμύρια εκατομμυρίων τα οποία έπεσαν στην γόνιμη ελληνική γη, ανακάτεψαν τα χώματα της σε δρόμους, γέφυρες, μεταλλεία, τώρα ανακαλύπτουν και τον θαλάσσιο και υποθαλάσσιο πλούτο στο Ιόνιο, στο Αιγαίο, στην Κύπρο, με σίγουρο αποτέλεσμα την αύξηση και διαιώνιση των χρεών των λι(η)στών Λαγκάρντ, και των καταθέσεων στα Καϊμάν.

Ο Μπάτσης δούλεψε και έγραψε για την Ελλάδα της αξιοπρέπειας. Για την δημοκρατική Ελλάδα που αξιοποιώντας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της προς όφελος των πολιτών της θα προχωρούσε μπροστά.

Γιατί εμείς εδώ στη Φωκίδα να ασχοληθούμε με ένα βιβλίο του 1947;

Γιατί ο Μπάτσης αφιερώνει 16 σελίδες αποκλειστικά, όπου αναπτύσσει και αναλύει τις προϋποθέσεις αξιοποίησης αυτού του πλούτου της Φωκικής γης υπέρ φυσικά του λαού. Αντικρούει μεθόδους και εφαρμογές που από τότε εφαρμόστηκαν και ταλαιπωρούν την περιοχή αλλά και την χώρα….

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή

Η δολοφονία του Μπάτση, η παντελής αποσιώπηση του έργου του και κυρίως η άρνηση να τοποθέτησης στα ζητήματα και στις προτεινόμενες λύσεις από το σύγγραμμα του, εξηγούνται για πάρα πολλούς πολίτες, στην αποκάλυψη της λεγόμενης σύμβασης Κούπερ.

Η σύμβαση Κούπερ κυρώθηκε με τον αναγκαστικό νόμο 2220/1940 δημοσιευμένο στο ΦΕΚ 27-2-1940 με επικεφαλίδα «περί κυρώσεως συμβάσεως διά την παραχώρησιν υδραυλικής δυνάμεως Αχελώου ποταμού». Φέρει δε τις υπογραφές του βασιλέα Γεωργίου και του πρωθυπουργού Μεταξά. Η σύμβαση είχε ισχύ 70 χρόνια!!! Καθώς θα έληγε στις 31-12-2010. Επρόκειτο για μια καθαρά αποικιοκρατική σύμβαση που στην πραγματικότητα παρέδιδε τόσο τον ορυκτό πλούτο όσο και τις ενεργειακές δυνατότητες της χώρας σε ξένα χέρια. Μέχρι τότε εταιρείες της αλλοδαπής είχαν προχωρήσει σε μελέτες και σχετικές έρευνες. Στο βιβλίο του, ο συγγραφέας αναφέρει «…είναι χαρακτηριστικό το φαινόμενο της εντατικής μελέτης των ελληνικών πλουτοπαραγωγικών πηγών από ξένους επιστήμονες, ινστιτούτα, τραστ, τη στιγμή που το επίσημο κράτος, αδιαφορεί…». Προς επίρρωση των παραπάνω να αναφέρουμε ότι ουσιαστικά από το 1860 τα μεταλλεία σε μεγάλο βαθμό έχουν δοθεί σε ιδιώτες και ξένους με ληστρικές συμβάσεις εκμετάλλευσης.

Και συνεχίζει ο Μπάτσης «…τα μεταλλεύματα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για την βιομηχανία χωρών που από αυτές εξαρτήθηκε και αποστραγγίστηκε η Ελληνική οικονομία…». Το συμπέρασμα αυτό ισχύει βεβαίως μέχρι τώρα φυσικά όχι μόνο για τα μεταλλεύματα αλλά συνολικά.

Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στην έρευνα του υδάτινου πλούτου της χώρας προκειμένου να στοιχειοθετηθεί η πρόσληψη ηλεκτρικής ενέργειας από τις υδατοπτώσεις. Σε αυτά τα πλαίσια μετά την έρευνα του Αχελώου από τον Ελβετό Σενκ (1923), συνέχισαν το 1936 δύο αμερικάνικες εταιρείες επεκτείνοντας την έρευνά τους τόσο στον Μόρνο όσο και στον Εύηνο. Οι εταιρείες αυτές συγκρότησαν την «Ελληνική Υδροηλεκτρική Μεταλλουργική εταιρεία» παίρνοντας με την παραπάνω σύμβαση ΚΟΥΠΕΡ, την ενεργειακή εκμετάλλευση του ποταμού και την ίδρυση συγκροτήματος ηλεκτρομεταλλουργικής και ηλεκτροχημικής βιομηχανίας.

Ανεξάρτητα από το πότε, πώς, από ποιους  η σύμβαση ΚΟΥΠΕΡ «δούλεψε», στην πραγματικότητα αποτέλεσε το καλούπι μέσα στο οποίο χύθηκε και σφυρηλατήθηκε το οικονομικό δόγμα «υποτελούς ανάπτυξης» της Ελλάδας.

Ο συνδυασμός ενέργεια - πρωτογενές προϊόν συγχρόνως με φτηνό εργατικό κόστος είναι ο παράδεισος του κεφαλαίου, και στην περίπτωση της Ελλάδας, το ξένο κεφάλαιο με ανάλογα μεσιτικά στο ντόπιο πολιτικό προσωπικό και στην αστική τάξη, εξασφάλισαν την υπαγωγή και του εδάφους και του υπεδάφους στην κυριαρχία τους, ανάγοντάς την σε «…επίπεδο μονοπωλιακής καταδυνάστευσης της οικονομίας…».

Υστερόγραφο. Στο τέλος του 1^ου μέρους, πριν προχωρήσουμε στις θέσεις του βιβλίου σχετικά με τον βωξίτη στην περιοχή ας υπογραμμίσουμε ότι το έργο του Μπάτση ερευνά, συνεχίζει και εμπλουτίζει το «ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΑΤΣΗΣ», ψυχή του οποίου είναι ο καθηγητής οικονομικών στο Πάντειο Θ. Μαριόλης.               

29-3-2015 Χρήστος Βανδώρος

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΙΤΕΑΣ

       ΑΙΤΗΜΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΙΤΕΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ 24ΩΡΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΙΤΕΑΣ

Ακολουθούν ονόματα και υπογραφές

Ιτέα  01-04-2015

                            ΠΡΟΣ:1. Τον κ. Πρωθυπουργό της Ελλάδας

                                       2. Τον κ. Υπουργό Υγείας

                                       3. Τον κ. Βουλευτή ν. Φωκίδας                   

           Αξιότιμοι κύριοι της κυβέρνησης, εμείς οι κάτοικοι της Ιτέας και της ευρύτερης περιοχής, σας απευθύνουμε το παρόν αίτημα διαμαρτυρίας μας για την τραγική διακοπή της λειτουργίας του Κέντρου Υγείας Ιτέας με την μετατροπή της 24ωρης καθημερινής λειτουργίας του, σε πρωινή, σύμφωνα με την αρ.231 Απόφαση της 5^ης ΥΠΕ 30-3-2015.

           Σας γνωρίζουμε ότι οι πόλεις Ιτέα-Κίρρα-Τριταία-Δελφοί-Δεσφίνα-Γαλαξείδι εξυπηρετούνται στο Κέντρο Υγείας Ιτέας και ο πληθυσμός των εξυπηρετούμενων κατοίκων από 15.000, ανέρχεται κατά τους θερινούς μήνες στους 30.000 χιλιάδες, καθότι η περιοχή μας είναι τουριστική και δέχεται πλήθος τουριστών με πούλμαν και κρουαζιερόπλοια. Η εικόνα που θα παρουσιάζει η περιοχή μας στο πλήθος τουριστών, που την επισκέπτονται θα είναι τριτοκοσμική και θα έχει τραγικές συνέπειες στον Τουρισμό, σύμφωνα με την συνθήκη του Σέγκεν, η Ιτέα ως πύλη εισόδου της χώρας, δεν μπορεί να μείνει χωρίς 24ωρη Α΄βάθμια φροντίδα υγείας.

            Η έλλειψη πρωτοβάθμιας περίθαλψης με την μετακίνηση των γιατρών από το Κέντρο Υγείας στο Γενικό Νοσοκομείο θα δημιουργήσει πρόβλημα δυσλειτουργίας στο Γενικό Νοσοκομείο, το οποίο ούτως η άλλως υπολειτουργεί με το πλήθος των κατοίκων, που θα προσέρχονται καθημερινά. Επίσης η έλλειψη αστικών συγκοινωνιακών μέσων θα έχει ως αποτέλεσμα να στερούνται περίθαλψης οι οικονομικά αδύναμοι και οι ηλικιωμένοι συμπολίτες μας, διότι  δεν μπορούν να μετακινούνται. 

        Ύστερα από τα ανωτέρω, σας επιβάλλεται η αλλαγή της Απόφασης της 5^ης ΥΠΕ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ και το Κέντρο Υγείας Ιτέας να παραμείνει ΑΝΟΙΚΤΟ με  24ωρη λειτουργία.

      Καλούμε τον Υπουργό Υγείας να στελεχώσει με μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων το Γ.Ν. Άμφισσας και τα Κέντρα Υγείας, να επαναλειτουργήσει η Παθολογική κλινική και να σταματήσουν οι συνεχείς μετακινήσεις προσωπικού.

                    

                                                Με εξαιρετική τιμή

                                                     Οι κάτοικοι

Ακολουθούν υπογραφές

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΦΩΚΙΔΑΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΦΩΚΙΔΑΣ

                                   17- 4 - 2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σε μια ακόμη κίνηση με σκοπό να επανέλθει σε 24ωρη λειτουργία το ΚΥ Ιτέας προέβει η «Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης» σε συνεργασία με τις τοπικές αρχές της Δημοτικής Ενότητας Ιτέας και εκπροσώπους συλλόγων.

Η Πρωτοβουλία μετά από παρέμβαση που είχε στις 15/4/2015 στους τοπικούς εκπροσώπους της ΔΕ Ιτέας, σχετικά με την δραματική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα Κέντρα Υγείας, καθώς και το Νοσοκομείο, αποφασίστηκε από κοινού την επομένη 16/4/2015, να γίνει αναλυτική ενημέρωση όλων των εκπροσώπων φορέων και συλλόγων της πόλης από τους ίδιους τους εργαζόμενους γιατρούς, ώστε όλοι να αντιληφθούν το μέγεθος του προβλήματος και να αναζητηθούν οι πλέον κατάλληλες ενέργειες αντιμετώπισης του.

Πράγματι χθες Πέμπτη το βράδυ στο Δημαρχείο της πόλης παρουσία του Αντιδημάρχου Ιτέας κ. Παναγιωτόπουλου, της προέδρου του Δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Δελφών κ. Πιλάλα, του Περιφερειακού συμβούλου Φωκίδος κ. Αγγελέτου, του προέδρου του τοπικού συμβουλίου Ιτέας κ. Γουώρθ και άλλων εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης καθώς και εκπροσώπων τοπικών συλλόγων, έγινε  ενημέρωση από τον γιατρό του Κ.Υ κ. Βασ. Γουβαλάρη.

Ακολούθησε συζήτηση πάνω στις πολύ συγκεκριμένες προτάσεις οι οποίες  ακούστηκαν και δρομολογήθηκαν ενέργειες σε διάφορα επίπεδα οι οποίες μπορούν να εξασφαλίσουν έστω και οριακά την λειτουργία του Κέντρου Υγείας συγχρόνως με καλλίτερη λειτουργία του νοσοκομείου. Φυσικά όλα αυτά μέχρι την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού.

Η ενεργοποίηση των πολιτών και η συνεχής πίεση σε κάθε κατεύθυνση είναι η μόνη εγγύηση για την όποια λύση.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΦΩΚΙΔΑΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΦΩΚΙΔΑΣ

Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΗΤΑΝ ΓΕΜΑΤΗ με το νόημα πού χει κάτι από τις φωτιές…

αφιερωμένο … «στην αγωνία αυτού του τόπου για ζωή…»

Παρασκευή 3-4-2015

        Η σημερινή Παρασκευή ξεκίνησε διαφορετικά για όλη την Φωκίδα.  Σαν να αποφάσισε σήμερα ναρχίσει η περιοχή να «φτιάχνει» την άνοιξη που τόσο έχει ανάγκη.

   Στις 10πμ στην Ιτέα  στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά από το Κέντρο Υγείας της πόλης ακούστηκε η πρώτη φωνή αγωνίας αγανάκτησης και αποφασιστικότητας.

 ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ. ΑΜΕΣΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΔΟΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ 24ΩΡΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ Κ.Υ.

Από εκείνη την ώρα και έως στις 11.30πμ πάνω από 250 συμπολίτες μας υπέγραψαν, στο τραπεζάκι που στήθηκε, το ψήφισμα το οποίο απευθυνόταν στον υπουργό υγείας στον Πρωθυπουργό και στον βουλευτή σχετικά με την 24ωρη λειτουργία του κέντρου. Στη συγκέντρωση μίλησαν ο κ Δήμαρχος, εκπρόσωποι της ΠΟΕΔΗΝ, ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του νοσοκομείου, ο περιφερειακός σύμβουλος από την Ιτέα κ Αγγελέτος. Το ψήφισμα ανέγνωσε η κ. Μ. Καλπούζου ενώ παραβρέθηκαν οι κκ αντιδήμαρχοι Ιτέας κ Άμφισσας, καθώς και ο Πρόεδρος της δημοτικής ενότητας. Τις ομιλίες έκλεισε ο μαθητής Παντελής Σμαράγδης από το 15μελές ΓΕΛ Ιτέας. Στιγμιότυπα βλέπουμε στο : http://youtu.be/bEGpVVxLc-8 .

Στην Άμφισσα εκτός των δημάρχων Δελφών κ Δωρίδας μίλησαν όλοι οι επικεφαλής συνδυασμών του δημ συμβουλίου Δ. Δελφών, ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης, ο Αντιπεριφερειάρχης Φωκίδας, ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του νοσοκομείου, ο εκπρόσωπος Ανταρσύα, o βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ και εκπρόσωποι ΠΟΕΔΗΝ. Ακολούθως με πορεία κατέληξε η συγκέντρωση στο κόμβο της εθνικής οδού που αποκλείστηκε συμβολικά. Μερικά στιγμιότυπα  http://youtu.be/gjLzLeVOIj4

Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΦΩΚΙΔΑΣ όλο αυτό το διάστημα ήταν από τις  συλλογικότητες που με πνεύμα αγωνιστικής ενότητας με κάθε τρόπο δουλέψαμε για την επιτυχία αυτής της εκδήλωσης αλλά και για την επιτυχή έκβαση της υπόθεσης – αναβάθμιση των δομών υγείας στο νομό. Δεν επιδιώξαμε τίποτε άλλο παρά την πιο πλατειά αποφασιστική συμμετοχή των πολιτών.

Ξέρουμε και τις δυσκολίες και τα αναχώματα. Γνωρίζουμε «ιστορία» και έχουμε πλήρη γνώση των διάφορων κομματικών, μικροκομματικών, παρακομματικών, ψηφοσυλλεκτικών μεθόδων, φημολογιών και διαστρέβλωσης. Πέρα και πάνω από αυτά υπάρχουν τα προβλήματα και με αυτά ας ασχοληθούμε…

Φίλοι και φίλες

Η σημερινή Παρασκευή ήταν η αρχή… Η πρόταση του προέδρου των εργαζομένων ΓΝΑ για κάθοδο στο 15ήμερο στο υπουργείο στην Αθήνα μας βρίσκει σύμφωνους….

Την άνοιξη αν δεν τη βρεις τη φτιάχνεις……

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΦΩΚΙΔΑΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΦΩΚΙΔΑΣ

29-3-2015

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΥΓΕΙΑΣ

 ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Η οικονομική κρίση, τα μνημόνια και οι πολιτικές που τα ακολουθούν δημιούργησαν εκρηκτικές καταστάσεις σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Στον τομέα της υγείας τα πράγματα έχουν φτάσει στο μη περεταίρω. 

Στη Φωκίδα οι δομές της υγείας βρίσκονται σε πλήρη κατάρρευση.

Η  υποστελέχωση, η υποχρηματοδότηση, το κλείσιμο των κλινικών, βάζουν οριστική ταφόπλακα στην όποια λειτουργία του ΓΝ Άμφισσας και στη δημόσια πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.

Το Κέντρο Υγείας Λιδωρικίου είναι σχεδόν κλειστό και ακολουθεί το Κ.Υ. Ιτέας, το οποίο μετά από μια μακρά περίοδο απαξίωσης το ετοιμάζουν για λουκέτο, με το πρόσχημα να κρατηθεί σε λειτουργία το Νοσοκομείο. Μόνο που θα γίνει ακριβώς το αντίθετο. ΑΝ ΔΕΝ ΚΡΑΤΗΘΕΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΙΤΕΑΣ θα είναι σαν να ανάβουμε πράσινο φώς αδιαφορίας και πεσιμισμού ώστε να χαθεί οριστικά και το ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ.

Επιτέλους να μπει ένας φραγμός. Να γίνει αντιληπτό από όλους ότι  ο αγώνας για την υγεία είναι αγώνας για την ζωή και πρέπει  όλοι μαζί χωρίς αποσιωπητικά κόμματα και τελείες να αγωνιστούμε.

Η υγεία είναι κοινωνικό αγαθό και δεν θα το χαρίσουμε σε κανέναν επιχειρηματία, φαρμακοβιομήχανο, ιατρικό κατεστημένο.

Απαιτούμε λύσεις εδώ και τώρα. Ζητάμε από τον Πρόεδρο και το τοπικό συμβούλιο της ΔΕ Ιτέας να παρέμβουν οργανώνοντας άμεσα επιτροπή αγώνα ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ και συγκέντρωση μπροστά στο Κέντρο Υγείας Ιτέας ΕΔΩ & ΤΩΡΑ.

ΧΘΕΣ ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΑΡΓΑ . ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ

ΟΛΕΣ ΟΙ ΗΜΕΡΕΣ, ΗΜΕΡΕΣ ΑΓΩΝΑ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Παρουσίαση του βιβλίου για την Σοφία Βέμπο κ τον Μίμη Τραϊφόρο.

Την Δευτέρα 16-3-2015, στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου στην Άμφισσα με συνδιοργανωτές την Δημοτική Βιβλιοθήκη και το Μουσικό Σχολείο Άμφισσας έγινε παρουσίαση του βιβλίου «Μίμης Τραϊφόρος -Σοφία Βέμπο της Ελλάδος παιδιά ».

Την εκδήλωση, στην οποία παραβρέθηκε ο ανιψιός και συγγραφέας του βιβλίου Βασίλης Τραϊφόρος,  άνοιξε η κ Ευαγγελία Αποστόλου από την Βιβλιοθήκη Άμφισσας.

Ακολούθησε η κ Μ. Δήμου, η οποία στη σύντομη και μεστή παρέμβαση της τόνισε μεταξύ άλλων «…ο θείος Μίμης και η θεία Σοφία είναι άνθρωποι όλων μας. Άνθρωποι όλης της Ελλάδας. Δύο άνθρωποι που σημάδεψαν με το ταλέντο τους και την προσφορά τους το μουσικό θέατρο του περασμένου αιώνα… έγραψαν ιστορία κρατώντας για τον εαυτό τους την αγάπη και το χειροκρότημα του κόσμου..» και κατέληξε «…ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Βασίλη που μας αποκαλύπτει με το βιβλίο του τα «οικογενειακά μυστικά..»

Στη συνέχεια ο λόγος δόθηκε στον καθηγητή κ Δημήτρη Παλούκη ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε «…Τα πρώτα μεταδικτατορικά χρόνια γνωρίσαμε την Σοφία Βέμπο και τον Μίμη Τραϊφόρο σαν πρόσωπο. Τα τραγούδια τους τα ακούγαμε από τότε που γεννηθήκαμε. Ήταν γενιά των πατέρων και μητέρων μας, οι πραγματοποιήσαντες την τελευταία Ελληνική εποποιία. Το έπος του 40. Την νίκη των αδύναμων κατά των φασιστών και των ναζιστών…μάθαμε ποια ήταν η φωνή στο «βάνει ο ντούτσε την στολή του» και ποιος είχε γράψει τους στίχους στο «κάνε κουράγιο Ελλάδα»…Ακολούθως αναφέρθηκε στον συγγραφέα Βασίλη Τραϊφόρο υπογραμμίζοντας ότι σύντομα θα τον έχουμε πάλι κοντά μας καθόσον με την ιδιότητα του ηθοποιού και σε συνεργασία με την Κινηματογραφική Λέσχη Ιτέας θα παρουσιάσει με θίασο την παράσταση «Ο θείος από την Γκιώνα» του δικού μας Γιάννη Σκαρίμπα.

 Ας ερχόσουν για λίγο…

Μοναχά για ένα βράδυ…

Έγραψε ο Μίμης γεμάτος έρωτα για την Σοφία καλώντας την από την Αμερική όπου θριάμβευε καλλιτεχνικά. Με αυτό τον στίχο η Σοφία παράτησε τα πάντα και γύρισε στην Αθήνα στον Μίμη… που συνέχιζε να γράφει…

 Κοντά σου αλύπητα τα βάσανα με δέρνουν

Κι ο πόθος έρχεται και φεύγει βιαστικός

Κι ενώ τα χέρια σου το θάνατο μου φέρνουν,

Από τα χέρια σου κι ο θάνατος ειν γλυκός…

Μα για εμάς όλους όσους είχαμε την τύχη να παραβρεθούμε στην εκδήλωση ξαναγύρισαν και οι δύο μέσα από την γλαφυρή ομιλία του συγγραφέα ανιψιού τους. Μέσα από την μουσική και το τραγούδι των παιδιών του μουσικού σχολείου Άμφισσας.

Αποσπάσματα της ομιλίας μπορείτε να ακούσετε στην παρακάτω διεύθυνση http://youtu.be/V2zG0vkVcT8. 

Το βιβλίο διαβάζεται ευχάριστα. Μέσα από τις γραμμές του ξεπηδούν οι στίχοι του Μίμη ντυμένοι με την κοντράλτο φωνή της μοναδικής Σοφίας…

Ας τελειώσουμε αυτή την σύντομη παρουσίαση με το μοναδικό

ΚΑΝΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ κι όσο μπορείς κρατήσου

Και στα παλιά παπούτσια σου γράψε όσα λέν οι εχθροί σου..

       Χρήστος Βανδώρος

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ τους ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ

Παλεύοντας με ελπίδα

Όπως είπε ο γνωστός Άγγλος διεθνής ποδοσφαιριστής Γκάρι Λίνεκερ «το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα που παίζεται από 22 ποδοσφαιριστές και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί». Βεβαίως με αρκετή δόση αλήθειας ένας παρατηρητής των πολιτικών εξελίξεων θα μπορούσε να προσδώσει χαρακτηριστικά γενικού κανόνα στο παραπάνω.  Πράγματι η διαπραγμάτευση της νέας Ελληνικής κυβέρνησης με τους Γερμανοποιημένους Ευρωπαϊκούς θεσμούς, ουσιαστικά τον υπουργό οικονομίας και το επιτελείο του, εκ πρώτης όψεως επιβεβαιώνει τον «κανόνα Λίνεκερ».

Χωρίς να μπούμε σε λεπτομέρειες που άλλωστε δεν υπάρχουν, η 4μηνη παράταση η οποία συμφωνήθηκε, στην πραγματικότητα, παραφράζοντας μια γνωστή ρήση, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η συνέχιση του πολέμου με άλλα μέσα. Όμως υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά.

Για πρώτη φορά στα μνημονιακά χρόνια αποτολμήθηκε να δοθεί μάχη. Και είναι αυτό το γεγονός ανεξάρτητα από την όποια εκτίμηση για την έκβαση του που διαφοροποιεί εν δυνάμει την κατάσταση.

Το Βερολίνο αμφισβητήθηκε για πρώτη φορά και μάλιστα από μια μικρή πτωχευμένη χώρα. Βρέθηκε κυβέρνηση μετά τόσα χρόνια που άρχισε «να διαβάζει» φωναχτά λέξεις-ταμπού όπως ανθρωπιστική κρίση, λιτότητα, δάνεια που δεν βγαίνουν, κοινωνική ανάπτυξη και ανασυγκρότηση! 

Ας μην γελιόμαστε. Η προσπάθεια της Γερμανοποιημένης Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι να τελειώνουν με τον Τσίπρα και την ελπίδα διαφορετικής πολιτικής έναντι της διαρκούς λιτότητας που πρεσβεύουν. Τα περιθώρια για όλους στενεύουν επικίνδυνα. Η Γερμανία πιέζεται. Οι Podemos στην Ισπανία και το Sinn Fein στην Ιρλανδία σε περίπτωση νίκης στις εκλογές που θα γίνουν εντός του 2015, μαζί με τις διαφοροποιήσεις που αργά, αναγκαστικά και υπόγεια θα συμβαίνουν στην Ιταλία και στην Γαλλία αυξάνουν τον δείχτη ανησυχίας. Το ανοιχτό μέτωπο στην Ουκρανία έχει μετεξελιχθεί σε ισχυρό παράγοντα πίεσης από την πλευρά των ΗΠΑ στο Βερολίνο. Η πλήρης αποτυχία της αντισυνταγματικής λύσης Παπαδήμου δεν ευνοεί την επανάληψη της καθώς την κωμωδία αντικαθιστά ενίοτε και η τραγωδία για τους πολιτικούς σκηνοθέτες.

Βεβαίως η πίεση στην κυβέρνηση θα είναι αφόρητη. Τόσο ώστε πιθανόν να χρειαστεί μια ακόμη αναδίπλωση, πχ μια γέφυρα στο Ποτάμι του κ. Θεοδωράκη!  Η μνημονιακή τανάλια κλείνει επικίνδυνα γύρω από την χώρα. Η εσπευσμένη συνάντηση Ολάντ, Μέρκελ, Πούτιν, ενώ δεν έλυσε τίποτε ή σχεδόν τίποτε από το Ουκρανικό, αποστέρησε κάθε δυνατή οικονομική βοήθεια εκ μέρους της Ρωσίας προς την Ελλάδα. Έτσι το τετράμηνο μετεξελίσσεται σε μάχη χαρακωμάτων με αβέβαιο τελικό αποτέλεσμα αλλά με ορατά καθημερινά συμβάντα.

Η Ελλάδα κέρδισε χρόνο. Η κυβέρνηση τον πλήρωσε ακριβά και ίσως τον ξοφλήσει ακόμη ακριβότερα, με τιμή μέρος προς το παρόν η και όλο το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, σε διολίσθηση. Ας περιμένουμε τον Απρίλη για να δούμε τελικά τι θα εισέλθει σε τροχιά πραγματοποίησης και τι θα μείνει και για πόσο χρόνο, στο ράφι των οραμάτων περιμένοντας κάποιο θαύμα; Όσο για την δημιουργική ασάφεια του κειμένου που κάποιοι επαίρονται, ας είμαστε υποψιασμένοι ότι σύντομα θα αποτελέσει αν όχι την πύλη του Ρωμανού μάλλον την Κερκόπορτα επιβολής μνημονιακών ρυθμίσεων. Ο Ευρωμινώταυρος δεν συγκινείται από ανθρώπινα δράματα, δεν ενδιαφέρεται για επιχειρήματα αλλά μόνο για εφαρμογές αποφάσεων.

Ένα είναι σίγουρο. Αν η προσπάθεια αυτή δεν περπατήσει, πάμε πίσω όχι για να πάρουμε φόρα αλλά για να σκάψουμε ώστε να χωθούμε βαθύτερα. Δυστυχώς η πρόταση του Μ. Λούθερ Κινγκ, …όταν η ελπίδα φθίνει το μίσος συχνά στρέφεται εντονότερα εναντίον εκείνων που την είχαν εμπνεύσει… φαίνεται να ισχύει.

Από την άλλη η κοινωνία αντέχει. Άντεξε, στήριξε και θα συνεχίσει να υποστηρίζει όσο νιώθει ότι η κυβερνητική πολιτική κάνει όσα μπορεί με ειλικρίνεια για το κοινό καλό. Και είναι αυτή η δύναμη την οποία όφειλε και πρέπει να εκμεταλλευτεί η κυβέρνηση. Ας καταλάβουν ότι μόνο αν εκφράσουν αυτόν τον κόσμο και παράλληλα αν ταυτοποιηθούν με αυτόν θα προχωρήσουμε. Δυστυχώς την κατάλληλη στιγμή δεν υπήρξε το ανάλογο άνοιγμα στην κοινωνία. Αντίθετα οι κομματικές οργανώσεις των κομμάτων της κυβέρνησης είναι σε τέτοιο επίπεδο που δεν μπορούν ούτε να στηρίξουν ούτε να πείσουν ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΞΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, σε αντίθεση με το επιτελείο όπου παράγεται πολύ περισσότερη από όση μπορεί να καταναλωθεί!!! Έτσι ζητήματα καίρια όπως η πορεία για μια ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση της κάθε ξεχωριστής τοπικής κοινωνίας σε συνάρτηση με τις ιδιαιτερότητες αλλά και τις γενικότερες κατευθύνσεις και ανάγκες ούτε συζητήθηκαν ούτε αναζητήθηκαν.

 Από την άλλη όσο αργούν να συγκρουστούν με την εσωτερική ολιγαρχία, με τους οικονομικούς γερμανοτσολιάδες και όσο η πολιτική δεν παίρνει ταξικά χαρακτηριστικά τόσο η κοινωνία θα απομακρύνεται από την ενεργό πολιτική, την οποία θα αντικαθιστά με το σύνθημα ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΙΝΑΙ. Γνωρίζουμε την δυσκολία του εγχειρήματος. Γνωρίζουμε όμως πως μόνο αν δείξει η κυβέρνηση αποφασιστικότητα ποτισμένη με σαφή ταξικότητα μπορεί να προχωρήσει. Και τότε θα ισχύσει η τελευταία ρήση του Γκάρι Λίνεκερ, μετά την ήττα της Μπάγιερ από την Τσέλσι μέσα στην Γερμανία «το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα που παίζεται από 22 ποδοσφαιριστές και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί. Αλλά όχι τώρα πιά»!!!          

Προχωράμε. Ελπίδα υπάρχει!!!

Χρήστος Βανδώρος