ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ



40ο Φεστιβαλ Ελληνικών ταινιών μικρού μήκους
Και 23ο Διεθνές
Δράμα 18-23 Σεπτεμβρίου 2017
Κάθε χρόνο Σεπτέμβριο μήνα, «κομμάτια» της Ελλάδας αλλά και όλων των  Ηπείρων ταξιδεύουν στην Υδρούσα Δράμα. Συναντώνται εκεί στις σκοτεινές αίθουσες της όμορφης πόλης στο ΟΛΥΜΠΙΑ και στο δημοτικό ωδείο σε μια συνεχόμενη γιορτή εικόνας, μουσικής, διήγησης, ιστορίας αλλά κυρίως πολιτισμού. Και όλα αυτά πλαισιωμένα με την παρουσίαση  σπουδαίων δημιουργών από Ελλάδα και Κύπρο, Ευρώπη.
Το σημαντικότερο ΟΛΩΝ; Πρόκειται για μια συνάντηση-γιορτή νέων ανθρώπων, νέων δημιουργών, προάγγελος της Ελλάδας που παράγει χωρίς να μιζεριάζει, που σκέφτεται πέρα από τα τετριμμένα που αγαπάει την δουλειά που μοχθεί και νικάει.
Αυτό είναι το φεστιβάλ Δράμας.
Η απόσταση των 520 χιλιομέτρων φαντάζει ατέλειωτη καθώς η προσμονή του εκεί σκηνικού είναι θελκτικότερη από κάθε τι άλλο.
Η πόλη φυσικά μέσα στο πράσινο, ειδικά η περιοχή Αγίας Βαρβάρας με τα πολλά νερά, από μόνη της καλοστημένο σκηνικό. Το πλούσιο παρελθόν της αποτυπώνεται στα εναπομείναντα οικήματα καπνεμπόρων και όχι μόνο. Μια πόλη ζωηρή, νεανική, με στέκια  όμορφα, ευρηματικά  και προπαντός προσιτά.  
Ο Μίρο ερωτεύεται από απόσταση την Ιζαμπέλα. Πρωτάρης ο Μίρο ξεσκολισμένη η Ιζαμπέλα. Τι θα γίνει στο τέλος; Πάντως αν και 30 λεπτά εμείς γελάσαμε αρκετά…
Η περιοχή της Δράμας φημίζεται για τα κρασιά της,  τα Καραμανλίδικα αλλαντικά της αλλά και τα αγροτικά εν γένει προϊόντα της. Πώς να αντισταθείς σε τέτοιο πλούτο;
Ο δικός μας Δημήτρης Νάκος με καταγωγή από Πανουργιά σκηνοθέτησε την «Κατάψυξη». Ο 50άρης Τάσος (Ακίλας Καραζήσης) μετά από καριέρα σε marketing μεγάλων εταιρειών καταλήγει άνεργος, επαίτης οποιασδήποτε εργασίας…ώστε να βγει από την κατάψυξη που βρίσκεται. Ο Αργυρός Διόνυσος (δεύτερο βραβείο) επάξια τίμησε τον φίλο Δημήτρη.
Οι δρόμοι του κρασιού περιλαμβάνουν περί τα 10 επισκέψιμα οινοποιία. Μα χρόνος δεν υπάρχει. Πώς να συνταιριάξεις 100 και βάλε ταινίες με χιλιόμετρα στην εξοχή οινοδοκιμές, συζητήσεις και ξεναγήσεις στον μυθικό κόσμο του Διόνυσου;
Ο Βαγγέλης Λυμπερόπουλος ένας πετυχημένος – προφανώς – διαφημιστής είναι ο πρώτος νικητής (χρυσός Διόνυσος) με την ταινία play. Οι κανόνες του παιγνιδιού είναι ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ και όποιος αντέξει. Τον χειμώνα στο Κυριακοπούλειο το συζητάμε.
Από παλιά είχα ξεχωρίσει την φίρμα του Μανωλεσάκη. «ΓΕΝΝΗΜΑ ΨΥΧΗΣ». Τη Μαλαγουζιά του, δροσερή, αρωματική με καλή επίγευση την πρωτοδοκίμασα στη Δράμα στην απονομή των βραβείων  στην συνεστίαση που ακολούθησε.
Η ομοσπονδία κινηματογραφικών λεσχών Ελλάδας πανταχού παρούσα. Τίμησε με βραβείο την ταινία «εισιτήριο» του Χάρη Σταθόπουλου. Από χέρι σε χέρι παρακολουθούμε την ιστορία αυτού που το έχει μαζί με το κοινωνικό πρόβλημα που κουβαλάει…
Στην κορυφή του Παγγαίου όρους ήταν το ιερό του Διόνυσου και το μαντείο αυτού του περίφημου θεού. Εξ ου και η ονομασία των Βραβείων στο Φεστιβάλ.
Στην αγορά της πόλης μια πανδαισία χρωμάτων και γεύσεων που ακούει στο όνομα  Sary Αλλαντικά. Εδώ και 120 χρόνια, ο άνεμος της Καππαδοκίας μπλέκει με τον αντίστοιχο στην Προσοτσάνη στα ριζά του Φαλακρού. Αλλοίμονο… όταν η τέτοια γεύση συναντά τον Βάκχο Διόνυσο.
«Η ασήμαντη ζωή της Ελένης Παυλή» ταξιδεύει στην οθόνη σκορπώντας μια γλυκιά μελαγχολία.  Μια από τις καλλίτερες για μένα συμμετοχές.
Εντελώς ιδιόμορφη η «πριγκίπισσα χ» αλλά τα λοιπά επί της οθόνης…
Το 1989 ο Γιώργος Μανωλεσάκης πρωτοκαλλιέργησε , στην Αδριανή Δράµας, Sauvignon Blanc, Chardonnay, Ασύρτικο, Ugni Blanc, Cabernet Sauvignon, Merlot και Syrah, οι οποίες ταίριαξαν άψογα στο µικροκλίµα της περιοχής. Πρόσθεσε Μαλαγουζιά, Μοσχάτο Αλεξανδρείας και Αγιωργίτικο.
Μα δεν υπάρχουν μόνο ταινίες. Ο Βασίλης Βασιλικός μαζί και η Ζυράνα Ζατέλη συζητούν με τον δημοσιογράφο Παύλο Μεθενίτη, απαντούν σε ερωτήσεις για τα 50 χρόνια του «Ζ» και τα « τετράδια ονείρων».
Ο Τεύκρος Μιχαηλίδης μαζί με τον Γιώργο Σκαμπαρδώνη την άλλη ημέρα ξανά με τον Π Μεθενίτη κυριολεκτικά μας μαγεύουν. Το βιβλίο του Τευκρου «Σφαιρικά Κάτοπτρα επίπεδοι φόνοι» ίδη καταβριχυίζεται…
Στο  υπερσύγχρονο οινοποιείο του κ Γιώργου έκτασης 1.500 τ.µ. συζητάμε μαζί του, ρωτάμε μαθαίνουμε απολαμβάνοντας το απόσταγμα ψυχής του.
Εξάγουμε στον Καναδά, στη Γερμανία Αγγλία Κίνα . Αλλά πάντα κοιτάζω αυτές τις φωτό για να θυμάμαι πως ξεκίνησα και να μην παρεκκλίνω της πορείας λέει δείχνοντας την απέναντι κολώνα …
Λίγο αργότερα με εκλεκτή παρέα ανοίγουμε το exis (μοσχόμαυρο  με  λημνιό), στο “Ταβερνάκι του Σταθμού».  
Λέτε να έχει δίκιο ο πέρσης ποιητής;
…Μην απαρνιέσαι το λιβάδι, το φιλί, το ερωτικό τραγούδι
μέχρι με τον πηλό να ζυμωθεί, μια μέρα, ο πηλός σου.
Έσφιξ' αχόρταγα τα χείλια μου ρωτώντας το ποτήρι
μη θα μπορούσα τάχα να γυρέψω τ' άγουρά μου χρόνια.
Και κείνο μουρμουρίζει σφίγγοντας τα χείλια στα δικά μου:
«Πιες άλλη μια γουλιά. Δέν έχει γυρισμό αυτός ο δρόμος»…
Χρήστος Βανδώρος 26-9-2017

ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ



Πρόσβαση ατόμων με κινητικά προβλήματα στη θάλασσα

Ήταν χειμώνας του 2012. Η αίθουσα του Κυριακοπούλειου κατάμεστη. Στο κινηματογραφικό πανί είχε προ ολίγου εκτυλιχθεί η ιστορία της ταινίας «ταξίδι στη Μυτιλήνη».
Όρθιος ο δημιουργός της, ο φίλος Λάκης Παπαστάθης με την γλαφυρότητα που τον διακρίνει μιλούσε, ανέλυε, απαντούσε.
 Κάποια στιγμή προσέφυγε στην ρητορική ερώτηση.
«Από τι νομίζεται πως κρίνεται το επίπεδο πολιτισμού μιας κοινωνίας;»  Πάραυτα έδωσε την απάντηση.
«ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ τους ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.»
Έτσι ακριβώς.
Είναι σημαντικό που στο άρθρο 21 παράγραφος 6 του συντάγματος γίνεται αναφορά σε αυτό αλλά είναι πολύ σημαντικότερο αν αρχίσουμε να προσπαθούμε να υλοποιούμε όχι μόνο το γράμμα αλλά και το πνεύμα του άρθρου.
Είναι σημαντικό να ξεκινήσουμε να καταγράψουμε τις ανάγκες τις δυνατότητες τα πρέπει τα μπορεί σε μια κοινωνία που οι σχεδιασμοί του παρελθόντος θεωρούσαν περιττή πολυτέλεια την εξυπηρέτηση πολιτών με κινητικά προβλήματα για τους οποίους ο αποκλεισμός από αίθουσες, πεζοδρόμια, χώρους αναψυχής και δυστυχέστατα  θάλασσα είναι ο κανόνας.
Και όλα αυτά όταν τουλάχιστον για την ψυχή της Ελλάδας δηλ. το υγρό στοιχείο, υπάρχει η παγκόσμια Ελληνική πατέντα που ακούει στο όνομα SEATRAC.
Μια μη μόνιμη συναρμολογούμενη διάταξη, αυτόνομη ηλεκτρικά που σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε στο  πανεπιστήμιο Πατρών, κατάλληλη για αυτόνομη πρόσβαση ΑΜΕΑ στη θάλασσα. Τόσο πετυχημένη που η  Sueddentsche Zeitung την περασμένη εβδομάδα είχε ιδιαίτερα επαινετικό άρθρο για Ελλάδα και Κύπρο όπου χρησιμοποιείται πλέον σε αρκετές παραλίες, σχετικά με το σύστημα Seatrac. 
ΑΣ ΤΟ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΥΜΕ
Σύμφωνα με την Euro stat τα εν δυνάμει έσοδα στην Ευρώπη , από την τουριστική κίνηση των ΑΜΕΑ κυμαίνεται μεταξύ 80-160 δις ευρώ, υπάρχει δε δυνατότητα χρηματοδότησης μέσα από το ΕΣΠΑ 2014-2020. Η περιφέρεια Αττικής ήδη πρωτοστατεί σε τοποθετήσεις τέτοιων μηχανισμών. Σαν μέτρο ας αναφερθεί πως στο Κατάκολο της κρουαζιέρας  σε διάστημα 2 μηνών πάνω από 500 χρήστες καταγράφηκαν. Η παραλία στην Ιτέα και σε άλλο παράλιο του νομού προσφέρεται.
Θα κλείσω αυτό το σύντομο σημείωμα με κάτι – πιστεύω-συγκινητικό και ελπιδοφόρο. ΝΑΙ συνάνθρωπος μας έκλαψε όταν μετά από 20 χρόνια ξαναμπήκε στο νερό …γιατί.. όπως είπε άλλος χρήστης…στο νερό αισθάνομαι μια απελευθέρωση καθώς μπορώ να κινούμαι χωρίς περιορισμούς.
Ιδού η Ρόδος κκ της δημοτικής αρχής.
Υστερόγραφο
Για όσους θέλουν κάτι περισσότερο https://www.facebook.com/tobealtd/

ΑΠΟΛΑ ΕΧΕΙ Ο ΜΠΑΞΕΣ



ΑΠΟΛΑ ΕΧΕΙ Ο ΜΠΑΞΕΣ


Δεν ξέρω τι είναι καλλίτερο. Να γελάει κανείς αμήχανα η να στενοχωριέται με ότι διαβάζει στα πολλά πολλά σχόλια τοπικων γραφίδων. Για μένα το πιο δύσκολο βέβαια είναι να τα εξηγήσω με βάση την λογική. Φυσικά την δική μου λογική. Γράφει πχ ένας ή μία κριτικάροντας μια φωτο του Κωστοπαναγιώτου με τον υπουργό Β. Αποστόλου (σε δελτίο τύπου) ...προχειρότητα ...ένδειξη μη σεβασμού κτλ. Και όλα αυτά γιατί δεν υπάρχει ...για τα προσχήματα όπως αναφέρει μια κόλλα χαρτί μπροστά τους!!! Ράβδος στη γωνία άρα βρέχει!!! Τι να πεί κανείς! Τόση κατάπτωση; Τόση πολιτική μιζέρια; Η στέρηση γενικώς αποδείχνεται πολύ κακός παράγοντας. Τώρα για την ακρίβεια. Για όσους έχουν ανέβει στα γραφεία του βουλευτή, η φωτό τραβήχτηκε στο χώρο του γραφείου και όχι στο χώρο που έγινε η συνάντηση με τους φορείς. Όσο για τους τελευταίους; αυτό είναι το μαράζι σας. Επισκέπτονται το γραφείο και φορείς; Ελα μου ντε.Μη χολοσκάτε.
Μια πολύ "σεμνή" ανακοίνωση από τον βουλευτή για την συνάντηση στο υπουργείο σχετική με το αστυνομικό τμήμα στους Δελφούς, γίνεται αντικείμενο κριτικής και σχολίων που δεν ταιριάζει κατ εμέ στο επίπεδο του κειμένου αθτού καθ εαυτού. Λοιπόν για την ακρίβεια των πραγμάτων...
Όχι ένα αλλά πολλά ραντεβού έχουν γίνει και για αυτό και για άλλα θέματα προβλήματα της περιοχής από τον βουλευτή που αποδίδουν. Σαφέστατα το ότι δεν είναι συνεχώς απασχολημένος σε "καλλιέργεια" δημόσιων σχέσεων δεν σημαίνει ότι είναι και αόρατος. Έχουμε χορτάσει τόσα χρόνια από "κατόπιν ενεργειών μου"....
Ας αναφέρουμε και άλλο ένα από τα πολλά. Τα αντισταθμιστικά του Μόρνου. Τι φωτό κι αυτή!!! Όλοι οι δημοτικοί οπλαρχηγοί μαζί και οι πολιτευτές ξαφνικά βρήκαν χώρο να σταθούν και τη γη να κινήσουν. 40 χρόνια μετά τον Μόρνο θυμήθηκαν τα αντισταθμιστικά. Όσο για τους πολιτευτές;
Αφού ξαπόστασαν από τα τρεχαλητά να προφτάσουν το κόψιμο σε τόσες πίττες, Να η Ευκαιρία. Δείχνουν το ενδιαφέρον τους για πράγματα που τοοσα χρόνια κάθονταν επάνω αλλά δεν το είχαν καταλάβει!!!
Φυσικά πολλά δεν έχουν καταλάβει. Όπως πχ πως φτάσαμε στην κρίση. Μάλλον κατ αυτούς η κρίση είναι φυσικό φαινόμενο και αυτό ισχύει ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ καθόσον σωρευτικά τα δυο τελευταία φταίει μόνο και αποκλειστικά ο Τσίπρας και οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ο Τσουκάτος, ο Μαντέλης, Ο Παπαντωνίου, ο Άκης,το χρηματιστήριο οι Ολυμπιακοί αγώνες, το ΚΕΕΛΠΝΟ, η ΝΟΒΑΡΤΙΣ, οι εξοπλισμοί γενικώς, η μιντιοκρατία και τα δάνεια με ενέχυρο αέρα πατέρα, το PSI, το πλάτσικο των αποθεματικών στα ταμεία από το 1952 ακόμη, και τόσα αλλα ων ουκ έστι αριθμός με κάποιο μαγικό τρόπο μεταφέρονται στην περίοδο των 2 ετών .
Υστερόγραφο. Εκτός από τους παλιούς πολιτευτές εμφανίστηκαν και τα νέα φυντάνια με Οικογενειακή εμπειρία κοντά εκατονταετίας. Όσο νέοι και να είναι οι μέθοδοι παραμένουν παλιοί. Κολακία με το αζημίωτο στα ΜΜΕ υποσχέσεις και διαπλοκή.

σκεψεις για Γηροκομείο Αμφισσας



Σκέψεις για το ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ ΑΜΦΙΣΣΑΣ
Το 2016 ετοιμάζεται να παραχωρήσει την θέση του στο 2017 και το θέμα «Γηροκομείο Άμφισσας» εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα άλυτα, ακόμη, προβλήματα του Δήμου και συνολικά της περιοχής μας.
Βέβαια, είναι απορίας άξιο, πως τόσες προσφορές ευεργετών, τόση περιουσία, δεν στάθηκε ικανή μαζί με τα χρήματα των συνταξιούχων γερόντων τροφίμων του ιδρύματος, να το στηρίξουν έστω για ελάχιστο χρόνο. Αντίθετα, φαίνεται ολοκάθαρα πως πρωτοταξίδεψε με σκοπό να ναυαγήσει, και ακολούθως  να σαπίσει παρατημένο.                                                                       Νόμοι ¨"παράνομοι" από "εξουσίες άδικες" έχουν φροντίσει για κάθε τέτοια περίπτωση.  Τα γρανάζια της κάθε αρχής,  η δαιδαλώδης γραφειοκρατία, των δικηγόρων τα πονήματα και των πολιτικών τα αποτελέσματα δυστυχώς βραχυκυκλώνουν τα πάντα ώστε στο τέλος η «υπόθεση» να χάνεται στου νεκροθάφτη χρόνου την μαύρη τρύπα.
Κατά καιρούς διάφοροι ρομαντικοί (;) ίσως ανακινήσουν σε κάποιες σελίδες τέτοια ζητήματα, που σαν διάττοντες αστέρες γρήγορα θα εξαφανιστούν.
Ο χρόνος να περνάει και όλα βρίσκουν τον δρόμο της λήθης.
Όμως για το γηροκομείο τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Όσο τα περιουσιακά στοιχεία των ευεργετών αντέχουν τόσο θα επανέρχεται το θέμα. Ας το πάρουν αυτό υπόψη τους όλοι όσοι νομίζουν πως έχουν ξεμπερδέψει…
 Το πρόβλημα θα υπάρχει όσο το κλειστό οίκημα στο κέντρο της Άμφισσας συναντά τα βλέμματα των κατοίκων και των εργαζομένων του.
Τα ερωτήματα θα πλανώνται αναπάντητα όσο κανένα πόρισμα ελεγκτικού μηχανισμού δεν μπαίνει στον κόπο να πληροφορήσει για το τι και πώς.
Υπάρχει απάντηση τουλάχιστον για ένα καινούργιο ξεκίνημα;
Πριν λίγες ημέρες διαβάσαμε για μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από αντισταθμιστικά της μεταλλείας και των εγκατεστημένων ΑΠΕ.
Πριν λίγες ημέρες ακούσαμε για τα αντισταθμιστικά του Μόρνου και τις διεκδικήσεις επί αυτών.
Γνωρίζουμε για τα χρωστούμενα από τον ΕΟΠΠΥ.
Ας είμαστε σίγουροι, πως αν διατεθούν χρήματα από τα αντισταθμιστικά, άμεσα, θα μπορέσει το γηροκομείο να ορθοποδήσει.
Πιστεύουμε πως ευχερώς πλέον και ο ΕΟΠΠΥ θα αποδώσει τα παρακρατηθέντα ποσά, ώστε συγχρόνως με ένα λογικό από την κυβέρνηση διακανονισμό στο ΙΚΑ κλπ να μπορέσει να λειτουργήσει.
Φυσικά αν τα παραπάνω αποτελούν αναγκαία προϋπόθεση, τότε ικανή θα είναι η κατάλληλη οικονομοτεχνική μελέτη για την λειτουργία του ιδρύματος.
Πιθανόν η συνεργασία με το αντίστοιχο της Ιτέας να είναι αναγκαία ή τουλάχιστον απλά κάποιος καταμερισμός εργασιών και υπηρεσιών ώστε να δημιουργηθούν οικονομίες κλίμακας πχ στο πεδίο της παρασκευής γευμάτων κτλ.
Ίσως μερικοί, που "ποντάρουν" στην κολακεία των τοπικών κοινωνιών που θα χάσουν για ένα χρόνο κάποια ποσά να δυσαρεστούνται από τέτοιες απόψεις. Αυτό που μετράει όμως για το κοινωνικό σύνολο, πιστεύουμε πως είναι η άμεση λειτουργία του γηροκομείου Άμφισσας. Οι ανάγκες των ανήμπορων, οι θέσεις εργασίας που θα ξαναδημιουργηθούν, η ανακούφιση στην τοπική αγορά.
Τι λένε οι κατέχοντες την τοπική εξουσία κάθε βαθμίδας επί όλων αυτών;
ΘΕΛΟΥΝ τη ΛΥΣΗ;
 Ενδιαφέρονται για την κοινωνική ανταποδοτικότητα έργων και πράξεων ή τα αντιμετωπίζουν όλα σαν μπροσούρες, κηδειόσημα λιτανείας τετελεσμένων και τελευσάντων;
Ιδού η Ρόδος κύριοι. Να ελπίσουμε;
 20-12-2016 Χ. Βανδώρος



ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΝΟΜΠΕΛ



ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΝΟΜΠΕΛ

            Στις 5 Νοεμβρίου του 1957 στην Κρήτη, κηδεύτηκε ο πιο πολυδιαβασμένος διεθνώς Έλληνας λογοτέχνης Νίκος Καζαντζάκης.
            Στις 7 Νοεμβρίου 2016 στο φιλόξενο χώρο του "ΕΜΒΟΛΙΜΟΝ" στα Άσπρα Σπίτια, ο ακούραστος Γιώργος Θεοχάρης, διευθυντής του περιοδικού και ποιητής ο ίδιος, παρουσίασε το βιβλίο "ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΝΟΜΠΕΛ" , μαζί με τον συγγραφέα του, τον Κώστα Αρκουδέα.
Όπως καταλαβαίνει ο καθένας, πρόκειται για την ιστορία εκείνη, όπου εκκλησία μαζί και η πολιτεία της μετεμφυλιακής Ελλάδας – και όχι μόνο- ΑΠΑΙΤΗΣΑΝ από τη Σουηδική Ακαδημία το βραβείο Νόμπελ να μην δοθεί ποτέ «στον άθεο, κομμουνιστή και διαφθορέα της νεολαίας» Νίκο Καζαντζάκη! (ούτε και στον Άγγελο Σικελιανό). Έκτοτε, η αιώνια Ελλάδα θα «ευγνωμονεί» την δεξιά και την δεξιά του κυρίου της που μας έσωσε από έναν «άθεο» που διαρκώς μέσα από τα έργα του ζητάει το θείο, από έναν «κουμουνιστή» που τα κουμουνιστικά κόμματα δεν αναγνωρίζουν, από έναν «διαφθορέα» που ο Ζορμπάς του γίνεται παγκόσμιο σύμβολο του διαχρονικού Έλληνα.
Προς γνώση και συμμόρφωση ένα απόσπασμα από την γραφή του Αυγουστίνου Καντιώτη (μετέπειτα μητροπολίτη Φλωρίνης και τότε ιεροκήρυκα), στο περιοδικό Σπίθα, την ημέρα της ταφής του παγκόσμιου Έλληνα Καζαντζάκη:
 «...ο μητροπολίτης Ευγένιος (της Εκκλησίας της Κρήτης), παρόλο που ειδοποιήθηκε αυστηρά από την Ιεραρχία, άφησε τον βλάσφημο να μπεί μέσα στη χριστιανική εκκλησία...ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ χυδαιολόγοι της πίστης μας. Να πάτε στις χάβρες στα τζαμιά να μην πατήσετε τα πόδια σας σε ιερό ναό της εκκλησίας μας, πρυτάνεις των πανεπιστημίων, λογοτέχνες και πολιτικοί...»
Άλλαξε τίποτε από τότε;
Φυσικά. όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν στην καθ’ ημάς ορθοδοξία..
Φαίνεται πως αρκεί… μόνο η μνήμη να εκδικείται…
Ποιός θυμάται την επίσημη πρόταση τότε της Ελλάδας, σε «αντικατάσταση» του Νίκου Καζαντζάκη; ΚΑΝΕΙΣ!
Λοιπόν, χάριν της ιστορίας, λεγόταν Γεώργιος Βουγιουκλάκης ήταν και είναι παγκοσμίως άγνωστος. Την διαμεσολάβηση δε με την επιτροπή Νόμπελ στη Σουηδία ανέλαβε ο εκπρόσωπος της «άλλης» ορθοδοξίας ο ακαδημαϊκός Σπύρος Μελάς.
Είπαμε «σωπαίνουν οι λύκοι όταν ουρλιάζουν οι άνθρωποι»… Και η Σουηδική επιτροπή απέρριψε τον Καζαντζάκη όπως είχε απορρίψει τον Εμίλ Ζολά, τον Λέοντα Τολστόι.
Θέλουμε, ο Ζορμπάς του Καζαντζάκη, σμιλεμένος από τον Κακογιάννη, τραγουδισμένος από τον Θεοδωράκη, αγαπημένος σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, αιώνιος Έλληνας, να μας ξαναπλησιάσει γιατί …εμείς πρέπει και να πιστέψουμε και να ελπίσουμε στη νέα κοινωνία της ελευθερίας.

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2016 2ο



Ο ζωγράφος του φακού στην Ιτέα

Άλλη μια καλοκαιρινή περίοδος για την Κινηματογραφική Λέσχη Ιτέας έφτασε στην αφετηρία του Χειμώνα. Οι προσπάθειες δύο κύκλων ατόμων πιστεύουμε πως άλλη μια χρονιά αφήνουν ευοίωνα σημάδια στην πόλη. Ο ένας κύκλος; Τα άτομα που επιφορτίζονται με όλες τις λεπτομέρειες μιας προβολής τα οποία ως συνήθως υπολείπονται του αριθμού δαχτύλων ενός χεριού. Ο δεύτερος κύκλος όμως αριθμεί δεκάδες μέλη. Είναι οι συμπολίτες που «εμβολιάζουν» με κουράγιο την πρώτη ομάδα, που δίνουν δύναμη στη θέληση ώστε όλοι μαζί να υλοποιούν το όραμα μιας πολιτιστικής πορείας στη περιοχή μας. 
Ένας σταθμός στη παραπάνω πορεία αποδείχτηκε και η  συνάντηση της 5-9-2016.
ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟ ΦΩΣ
Ο τρόπος που ξεδιπλώθηκε η παρουσίαση του Γιώργου Αρβανίτη ήταν μοναδικός. Φυσικά βοήθησε πέρα από τα γνωστά και η παρουσία της «δικής μας» πλέον Χρυσάνθης Σωτηροπούλου, καθώς και της «οικοδέσποινας» του Αρβανίτη Δέσπως Παπαστάθη.
Άραγε πόσα μπορούμε να πούμε για αυτή την βραδιά; Πόσα μπορείς να γράψεις σε ένα ρεπορτάζ για τον ζωγράφο του φακού, τον δημιουργό 110 ταινιών που είναι γεμάτες φως και χρώματα όπου το κάθε κάδρο ισοδυναμεί με εκατοντάδες λέξεις και το φωτογραφικό κλικ  περικλείει κάποιο πίνακα στη πινακοθήκη της ιστορίας του κινηματογράφου;
Λοιπόν απολαύσαμε τον καλλιτέχνη, αφού ακούσαμε τον δημιουργό και αισθανθήκαμε τον Άνθρωπο με α κεφαλαίο. Όλα αυτά στο μαγικό χώρο στο παρκάκι πίσω από το λιμενικό ταμείο.
Ακούσαμε πολλά μάθαμε προβληματιστήκαμε. Ναι συμφωνούμε η ομορφιά κρύβεται στην απλότητα… η  φωτογραφία γίνεται τέχνη καθώς γράφει με το φώς… διευθυντής φωτογραφίας είναι εκείνος που μετουσιώνει σε εικόνα το όνειρο-όραμα του σκηνοθέτη…
Μα η συζήτηση δεν τέλειωσε. Συνεχίστηκε το βράδυ δίπλα στην θάλασσα της Ιτέας, μεταφέρθηκε στο γνωστό διατηρητέο Δελμούζου στην Άμφισσα και έκλεισε για τώρα κ προς το παρόν στο Τροκαντερό, την άλλη μέρα.
Να σημειωθεί πως η προσφορά του Γιώργου Αρβανίτη συνεχίζεται και μέσα από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης όπου είναι πρόεδρος. Και εμείς περιμένουμε τη συνέχεια. Δέσπω, Χρυσάνθη, Βαγγελιώ, έχουμε πλέον αυξημένες απαιτήσεις για τον χειμώνα.


Υστερόγραφο. Στην παρακάτω διεύθυνση βλέπουμε ένα μικρό απόσπασμα από την εκδήλωση.

                 Χρ. Βανδώρος

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2016 1ο



10η ΑΝΙΜΑΡΤ 2016
16 με 24 Ιουλίου στους Δελφούς

 Ανοίγω το διαδίκτυο. Ψάχνω,  κοιτάζω και θαυμάζω στην αντίστοιχη ιστοσελίδα τις φωτογραφίες από την συλλογή «τα κορίτσια από το δέλτα του Μεκόνγκ». Προχωρώ και σε άλλα έργα…
       Σε λίγες ώρες η καθηγήτρια φωτογραφίας Oh Soon Hwa, από το Πανεπιστήμιο της εξωτικής Σιγκαπούρης, θα αποτυπώνει στη ψηφιακή μνήμη της πανάκριβης Leica τις ομορφιές της Φωκικής γης. 
Ο ελαιώνας, τα ταμπάκικα, το κάστρο, το διατηρητέο σπίτι του 1830, το καφενείο στην πάνω πλατεία, αλλά και ανάβαση στα 2000 μέτρα στο Κοκκινάρι. Μέσα από τα σύννεφα προβάλει η Ιτέα, ο Παρνασσός, κάποια ξεκοιλιασμένα βουνά, η λίμνη του Μόρνου. Κατεβαίνουμε. Το τοπίο της οικολογικής υποβάθμισης  – Λαρνάκι – προβάλλει.
Η  Soon πυροβολεί με το φακό της ασταμάτητα… 
Πότε θα δούμε τις φωτογραφίες στον τόπο τους Soon; 
Νομίζω του χρόνου στην 11η Άνιμαρτ, απαντά. Μέχρι τότε η επόμενη  55η η 56η  διεθνής έκθεση της  θα έχει εμπλουτιστεί με Δελφούς και δελφικά τοπία προς τέρψη του παγκόσμιου κοινού της. 
Νυχτώνει.
Κάτω στη μικρή πλατεία, απέναντι από το Γυμνάσιο Δελφών τα συμμετέχοντα στην Ανιμαρτ, μέλη της Εταιρείας Αστρονομίας και Διαστήματος, έχουν στήσει τα τηλεσκόπια.  Η αστροβραδιά έχει ξεκινήσει. Στο μάτι μας αποτυπώνεται ο Κρόνος με την εντυπωσιακή στεφάνη. Το φεγγάρι, ο Δίας, αλλά και νεφελώματα.
Πιο κάτω, στο χώρο του Μουσείου η κ. Λίτη της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών εκθέτει δημιουργίες της. Την ίδια ώρα μαθητές της συνεχίζουν στην Χάρμαινα με έκθεση ζωγραφικής.
Μέσα στον χώρο του Γυμνασίου, πρωί και απόγευμα, αλλά και πάνω στην θεϊκή αυλή της βίλλας Σικελιανού, καλλιτέχνες, καθηγητές πανεπιστημίων, φοιτητές, φιλότεχνοι από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα μοιράζονται γνώσεις, ταλέντο, καλλιτεχνικές ανησυχίες. Αναλύουν και συνθέτουν την σχέση τέχνης, επιστήμης, τεχνολογίας, τεχνικής. Και όλα αυτά σε ένα τόπο φορτισμένο με ιστορία αιώνων, περπατημένο και αγιασμένο από τα πιο φωτεινά μυαλά.
Έναν τόπο απαράμιλλης αισθητικής αξίας, τον οποίο οι ξένοι προσκεκλημένοι αγάπησαν σχεδόν λάτρεψαν. Ζωντανή διαφήμιση στους κύκλους τους για την περιοχή μας. Σοβαρή υπόσχεση για την επιτυχία και την διεύρυνση της επόμενης συνάντησης τους (μας) στους Δελφούς.
Αυτή είναι - ήταν η 10η Animart.
Πάνω από 100 συμμετέχοντες, δεκάδες παρουσιάσεις, εκδηλώσεις – κορυφαία ανάμεσα τους το ρεσιτάλ πιάνου στην Ιτέα της Κριστίν Τοκατλιάν.
 Δεκάδες καθηγητές πανεπιστημίων από όλο τον κόσμο πήραν μέρος. Για μια εβδομάδα έζησαν-ζήσαμε κάτι διαφορετικό.
Και όλα αυτά λόγω της συντονισμένης προσπάθειας εκτός από τους διοργανωτές, κάποιων από την Κινηματογραφική Λέσχη Ιτέας, και φυσικά όσων εκπροσώπων του Δήμου πίστεψαν στην επιτυχία αλλά και στην ανάγκη για ένα τέτοιο εγχείρημα.
Η προσπάθεια αυτή βάζει επί τάπητος όχι τα όρια αλλά τον τρόπο που οι Δελφοί - και ό,τι περικλείουν - μπορούν να ενταχθούν στην προσπάθεια ανασυγκρότησης του τόπου.
Η 10η  Animart,  ή επί το επιστημονικότερον «Βιωματικό σχολείο Τεχνών και Φόρουμ  Σύγχρονης Δημιουργικότητας» τελείωσε ανοίγοντας έναν ακόμη δρόμο προώθησης της περιοχής. Ας φροντίσουμε ο όποιος δρόμος να γίνει λεωφόρος. Ας αντιμετωπίσουμε το τέλος της 10ης σαν σημείο εκκίνησης που θα ξεπεράσει τις γραμμές των οριζόντων.     

Χρήστος Βανδώρος

Υστερόγραφο. Για την ιστορία αναφέρουμε τα ονόματα των επιμορφωτών

BOKOWIEC MARK, Συνθέτης, Πανεπιστήμιο Huddersfield, Ηνωμένο Βασίλειο
OH SOON-HWA, Φωτογράφος, Eπίκουρη Καθηγήτρια, Nanyang Technological University, Singapore
PECQUET FRANΚ, Καθηγητής, Université Paris Ι, Panthéon Sorbonne, Γαλλία
WILSON - BOKOWIEC JULIE, Vocalist, Performer, Πανεπιστημιακή ερευνήτρια, Ηνωμένο Βασίλειο
ΓΕΩΡΓΑΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ, Μουσικός, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Μουσικών Σπουδών, ΕΚΠΑ
ΚΑΨΟΥΛΗ ΧΡΥΣΑ, Ηθοποιός, σκηνοθέτης
ΛΙΤΗ ΑΦΡΟΔΙΤΗ, Γλύπτρια, Καθηγήτρια, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας
ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΙΣΣΥ, Ιστορικός, Σκηνοθέτης
ΣΥΜΒΟΥΛΙΔΗΣ ΟΡΕΣΤΗΣ, Εικαστικός
ΤΗΕ MILENA PRINCIPLE, Organization
ΤΗΛΙΓΑΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής, Τμήμα Τεχνών Ήχου & Εικόνας, Ιόνιο Πανεπιστήμιο
ΤΟΚΑΤΛΙΑΝ ΚΡΙΣΤΙΝ, Πιανίστα, Καθηγήτρια πιάνου, DEREE - The American College of Greece


FΟRUM (ARTS AND SOCIAL PRACTICES)
– KAREN McCOY, Καλλιτέχνις, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
– ELAINE BUCKHOLTZ, Καθηγήτρια, Massachusetts College of Art and Design, Βοστώνη, ΗΠΑ
– FLOOR VAN DE VELDE, Καθηγήτρια, School of Museum of Fine Arts, Βοστώνη, ΗΠΑ
– LYDIA MATTHEWS, Καθηγήτρια, Parsons -  Fine Arts, Nέα Υόρκη, ΗΠΑ
ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΟΛΑΝΑΚΗΣ, Visual artist, Visiting Professor, Tisch School of Arts / New York University
ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ, Λέκτορας Κοινωνιολογίας, Goldsmiths, University of London, Ηνωμένο Βασίλειο
LEZLI RUBIN-KUNDA, Senior lecturer, Architecture Department, Technion University, Χάιφα, Ισραήλ
ROS BANDT, International sound artist, Senior research fellow in sound culture, Πανεπιστήμιο Μελβούρνης, Αυστραλία