Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2020

ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΗΡΘΕ ΑΠΟΨΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ

 


Ένας φίλος ήρθε απόψε από τα παλιά

Φορτωμένος με χιλιάδες αναμνήσεις

Σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε γεύμα εργασίας με τον πρωθυπουργό της Βόρειας Μακεδονίας Ζόραν Ζάεφ.

Σαν να μην συμβαίνει τίποτα!!!

Σαν να μην είχαν ποτέ τους οι κ της ΝΔ του Μητσοτάκη, προπαγανδίσει, απαιτήσει, ψηφίσει κατά της συμφωνίας των Πρεσπών.

Σαν να μην είχαν ποτέ τους ΟΡΚΙΣΤΕΙ να την καταργήσουν, να την ποδοπατήσουν σαν προδοτική συμφωνία που απεμπολεί κυριαρχικά δικαιώματα μας που δίνει στους «γυφτοσκοπιανούς» τη γλώσσα, το όνομα …

Σαν να μην είχαν προπηλακίσει όλους όσους υποστηρίζαμε τη συμφωνία …

Η ΝΔ προεκλογικά μαζί με δημάρχους, μητροπολίτες, περιφερειακούς, φόρεσαν τις χλαμύδες και τις περικεφαλαίες κάνοντας εμπόριο πατριδοκαπηλίας...

Ψάρεψαν στα θολά νερά του εθνικισμού και της ακροδεξιάς.

Αυτά τώρα παραμερίστηκαν… Ο σκοπός τους επετεύχθη.

 Η ΝΔ είναι στην κυβέρνηση…

Ο Μητσοτάκης συντρώγει με τον άσπονδο εχθρό του Ζάεφ  και  η Βουλή κυρώνει τρεις διεθνείς συμφωνίες με τη Βόρεια Μακεδονία:

   Κύρωση του Μνημονίου Συνεργασίας για την Επιτάχυνση της Διαδικασίας Ένταξης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Κύρωση της Τεχνικής Διευθέτησης μεταξύ του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Άμυνας της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας σχετικά με την Εναέρια Αστυνόμευση του FIR των Σκοπίων (LWSS)

Κύρωση Μνημονίου Κατανόησης για την Οικονομική Συνεργασία.

Και καλά ο Μητσοτάκης και η κυβέρνηση των αρίστων του…

ΟΙ λοιποί ντόπιοι  ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ ΠΟΥ ξεκουράζονται;

Πχ ο δήμαρχος Δωρίδας με το πολιτικά κατάπτυστο ψήφισμά του «…Αδιαπραγμάτευτη και ακλόνητη εθνική στάση αποτελεί η μη χρήση του όρου «Μακεδονία» και των παραγώγων του» κτλ , οι επικεφαλής ΟΛΩΝ (!) των παρατάξεων στον Δήμο Δελφών που ομονόησαν κατά της συμφωνίας των Πρεσπών;

Ας μην αναφερθώ στον Μητροπολίτη, τα λεωφορεία και άλλα ωραία.

Για ένα είμαι σίγουρος:

Όλοι τους με ψέματα εξελέγησαν, ας σταματήσουν τουλάχιστον ΟΣΟ ΜΠΟΡΟΥΝ να κυβερνούν με ψέματα...

Τίποτε άλλο.

 

Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2020

ΚΟΜΒΟΙ ΕΙΣΟΔΟΥ ΙΤΕΑΣ VS ΚΟΜΒΟΣ ΤΡΙΤΑΙΑΣ ;

 


Σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ που αφορά  την Περιφέρειας Στ. Ελλάδας και την Αντιπεριφέρεια  Φωκίδας, που διαβάσαμε στα ΜΜΕ της περιοχής, μαθαίνουμε ότι με δαπάνη 865.000 ευρώ

"...Δημοσιεύθηκε η προκήρυξη ...για τον κόμβο προς Τριταία και Αγία Ευθυμία που βρίσκεται στην Ε.Ο. Ιτέας-Γαλαξιδίου-Ναυπάκτου λίγο μετά το Λαρνάκι και τις εγκαταστάσεις φόρτωσης της εκμετάλλευσης βωξίτη της Imerys..."

Στο ίδιο άρθρο πληροφορούμαστε και τους λόγους για τους οποίους επισπεύστηκε η διαδικασία. Και οι λόγοι είναι οι παρακάτω:
"...Λαμβάνοντας, έτσι, υπόψη αφενός τον υφιστάμενο κυκλοφοριακό φόρτο της Ε.Ο.38, την κυκλοφορία των οχημάτων από και προς τον οικισμό Τριταίας, την αναγκαιότητα άμεσης αποκατάστασης της οδικής επικοινωνίας των εγκαταστάσεων της εταιρείας για την εύρυθμη λειτουργία της..."

Πολύ σωστά. Η κυκλοφορία πρός την Τριταία και η εύρυθμη λειτουργία της οδικής επικοινωνίας της εταιρείας. 

Μια ερώτηση όμως νομίζω ότι προηγείται:

Με τις εισόδους της Ιτέας τι γίνεται;

Από το 2018 έχει δεσμευτεί ποσό 2.000.000 ευρώ για την Δυτική είσοδο της πόλης αλλά μέχρι τώρα μηδέν στο πηλίκο. 

Για την αντιπεριφέρεια  έχει μεγαλύτερο βάρος το 51 και όχι οι 6.000 κατοικοι και άλλοι τόσοι επισκέπτες της Ιτέας;.

 

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2020

Η Περιφέρεια Στερεάς κ η ανάπτυξη στο Ν. Φωκίδος.

 

 


Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΣΤΗΝ ΦΩΚΙΔΑ  ΞΕΚΙΝΑΕΙ από το ΤΡΙΚΟΡΦΟ

Την αρχαιοελληνική έκφραση «από θεού άρξασθαι» είχαν φαίνεται υπόψη τους οι περιφερειακοί σύμβουλοι Στερεάς Ελλάδας η τουλάχιστον η πλειοψηφία τους, αφού φιλοδωρούν με 6,5 εκατομμύρια ευρώ έργο το οποίο αφορά αποκλειστικά το παγκάρι δηλ τις εισπράξεις του ΙΧ μοναστηριού του κ Μουλατσιώτη στην περιοχή Τρικόρφου του νομού Φωκίδας.

Παραδίπλα η Βαρνάκοβα περιμένει και παραμένει…

Φυσικά στις αποφάσεις τουλάχιστον χρηματοδότησης έργων της περιφέρειας συνηθίζεται κατά την εκτίμηση μου να υπάρχουν και αντισταθμιστικά.

Στην περίπτωση βέβαια αυτή ο καχύποπτος νους μου, πηγαίνει στις   κάθε φορά προηγούμενες και επόμενες εκλογές κάθε φύσεως και ανάγκης.

Με 400 σήμαντρα και 62 καμπάνες ξέρεται πόσοι «πιστοί» ψηφοφόροι μπορούν να μαζευτούν;

Διαδήλωση ολόκληρη.

Έτσι λοιπόν με συμφωνία πλειοψηφίας περιφέρειας, Δήμων και κοινοτήτων του νομού και λοιπών αναπτυξιακών δυνάμεων, θα απολαύσουμε έργο αναπτυξιακό επιτέλους στο νομό.

Όχι τίποτε άλλο, αλλά ελπίζω να μην διαμαρτυρηθούν για λειψές χρηματοδοτήσεις οι αυτοδιοικητικοί μας.

Όσο για τα πραγματικά έργα υποδομής που η έλλειψη τους η κακοδιαχείριση και η ρουσφετολογική χρήση τους  «εγγυάται» κάθε χρόνο 10δες νεκρούς και απώλεια κοινωνικού πλούτου πχ τελευταία στην Εύβοια μπορούν να περιμένουν την ευλογία από το Τρίκορφο.

Το ίδιο μπορούν να περιμένουν και ιστορικά μνημεία όπως η Βαρνάκοβα για να μην πούμε και για τις Μυκήνες.

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2020

δίπλα στο ΦΩΚΙΚΟ ΤΡΙΕΘΝΕΣ στον μαγικό Πανταβρέχει και μετά

 

 


δίπλα ΣΤΟ ΦΩΚΙΚΟ ΤΡΙΕΘΝΕΣ

Μέρος δεύτερο Χρ. Βανδώρος

Ο ΠάνταΒρέχει είναι μαγικός.

Μαγικές και οι 3 διαδρομές να πάς-φύγεις, όλη η τοποθεσία, τα δυο κοντινά χωριά, η Ροσκά και η Στουρνάρα (Δολιανά). 

Μαγικό το όλο κλίμα που δημιουργείται.

 Ένα ουράνιο τόξο ατόμων, ηλικιών, χαρούμενων φωνών, αυτοκινήτων σκηνών, φορεσιών, μαγιώ, συμπληρωμένο από ευφάνταστες χορευτικές κινήσεις όλων όσων παλεύουν με τις γλιστερές πέτρες και τα βράχια, στην προσπάθεια τους να περπατήσουν μερικές εκατοντάδες μέτρα μέσα στον Κρικελλιώτη ώστε να φτάσουν στο υπερθέαμα των καταρρακτών.

Ανείπωτη δροσιά από παντού. Όλες οι αισθήσεις σε οργασμό.

Η μάχη του νερού που τρώει την πέτρα. Του θάμνου που ψάχνει ζωή στο βράχο να γαντζωθεί να κοιτάξει τον ήλιο.

Κυκλάμινο-κυκλάμινο στου βράχου τη σχισμάδα

πού βρήκες χρώματα κι ανθείς πού μίσχο και σαλεύεις

 Η προσπάθεια του ταξιδευτή να περπατήσει χωρίς να γλιστρήσει χωρίς να τσακιστεί. Φωτογραφίες, στιγμές μαγικές που θα γεμίζουν ατέλειωτες ώρες διήγησης, αναμνήσεις που μυρίζουν φύση και μοιράζουν ζωντάνια. Μικροί, μεγάλοι, μεγαλύτεροι, όλοι με την έκφραση της χαράς, αυτής που μόνο ενώπιον μιας τέτοιας φύσης κατακτάς.

Αναγκαία μια παρένθεση. Το 4Χ4 δεν είναι σκοπός. Είναι μέσον. Άλλο αν για κάποιους όπως όλα είναι εξεζητημένο και παρεξηγημένο.

Μεσημέριασε. Η συνέχεια της περιπέτειας είχε πολλή ακόμη δρόμο. Τελικός προορισμός το ξενοδοχείο του Κουτσικουρή στην περιοχή της Οξιάς Καρδίτσας. Μια απολαυστική διαδρομή από Άγραφα σε Αργιθέα με χώμα πέτρα, ξεχασμένα χωριά, λίμνες, γέφυρα, μα κυρίως ανεβοκατεβάσματα στροφιλίκια και πολύ δροσιά σε περάσματα πάνω από 1000 έως και 1600 μέτρα.

 Ροσκά-Προυσός- Τόρνος - Βελωτά –Φραγκίστα (Δυτική και Ανατολική)- Κρέντης – Βαρβαριάδα-Τροβάτο- Πετρίλο-Κουτσικουρή.

Πάνω που νύχτωνε μπαίναμε στα δωμάτια του ξενοδοχείου. Η κ Εφη τα είχε όλα στην εντέλεια. Από τον δρόμο είχαμε δώσει παραγγελία φαγητού. Πλούσιο το τραπέζι με τα τοπικά προϊόντα. Ευχαριστηθήκαμε το φαγητό και φυσικά το κρασί του Μεσενικόλα. Το πρωινό ξύπνημα ήταν το κάτι άλλο. Στην όμορφη βεράντα μέσα στις καστανιές και τα Έλατα με θέα τις ψηλές κορφές του Προφήτη Ηλία με τις κόκκινες στέγες του οικισμού της Οξιάς απέναντι, να παίζουν με το πρωινό φως.


 Όλα είναι τοπικά και φτιαγμένα από εμένα μας πληροφόρησε η ιδιοκτήτρια του ξενώνα. Τα τιμήσαμε ιδιαιτέρως. Όσο για την τιμή; 35 ευρώ το δίκλινο με τα πρωινά! 

Αφήσαμε την Αθήνα και δουλεύουμε αυτά τα 10 δωμάτια, μας λέει. Ο παππούς είχε το χάνι με υποτυπώδη μέσα για μια ανάσα των οδοιπόρων της Αργιθέας των φτωχών χωριών. Των χωρικών που πήγαιναν ή έρχονταν από Μουζάκι. Δύσκολος ο φετινός χρόνος. Δύσκολος και ο χειμώνας που έρχεται. Δεν ξέρω πως θα λειτουργήσουμε Γενάρη Φλεβάρη Μάρτη. Θερμοκρασίες στο -10, χιόνια και κορονοιός. Οι ντόπιοι έχουν από καιρό παρατήσει τα χωριά. Ερημώνουν εντελώς. Σεκιούριτι τα φυλάνε. Η ελεύθερη προβατοτροφία σβήνει. Λίγα κοπάδια αγελάδες μένουν λόγω καλλίτερης επιδότησης. Μα η αγελάδα δεν είναι για την περιοχή. Η υλοτομία και αυτή έχει προβλήματα. Πέρα της επικινδυνότητας σαν επάγγελμα, εφόσον δεν έχουμε καινούργια σπίτια δεν τραβάει το ξύλο. Η κάτω περιοχή, στη λίμνη Πλαστήρα ζει από τον τουρισμό. Τα μεγάλα ξενοδοχεία στην πραγματικότητα είναι –γίνονται παραρτήματα των εταιρειών που διοργανώνουν σεμινάρια πχ ιατρών κτλ ή των διάφορων εξωχώριων .com που κατευθύνουν σαν τροχονόμοι την κίνηση των ταξιδευτών. Σήμερα όμως αν και αυτά εκλείψουν, όπως προδιαγράφεται κλάφτα Χαράλαμπε.

Μια νέα πρόταση ανάπτυξης χρειάζεται αλλά ποιος, πως και γιατί .

 Προς το παρόν όλη η περιοχή προετοιμάζεται για αιολικά. Η νέα μεγάλη ιδέα της χώρας. Το νέο άγιο Δισκοπότηρο της ανάπτυξης σερβίρεται…


Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.

Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα.

Τέλος πάντων.

Η επιστροφή, μας περιμένει με αρκετά χιλιόμετρα και πρόσθετες ομορφιές.  Πολύς ο άσφαλτος βρε αδελφέ. Φτάνουμε στα λουτρά Σμοκόβου. Επιβάλλεται η στάση, και η ευγενής «συμμετοχή μας» στην πισίνα του θερμού νερού που τίμησε και ο Αλή πασάς κατά την ιστορία. Μα πιο πολύ η ιεροτελεστία του μασάζ στον κατάλληλο χώρο του υδροθεραπευτηρίου.

 Από εκεί και μετά τα γνωστά. Παράκαμψη πριν την Ρεντίνα, πέρασμα από το μοναστήρι της Παναγίας και μέσα από τον δασικό χωματόδρομο και τι χωματόδρομο! Τα δένδρα έκρυβαν τον ουρανό – φτάνουμε στο Ροβολιάρι λίγο μετά την πτώση του υπεραιονόβιου πλάτανου στην πλατεία. Μετά  πέφτουμε στον κεντρικό δρόμο για Μακρακώμη Λαμία Άμφισσα.

«Οι δρόμοι πλάθουν αυτούς που τους περπατούν»

50 ώρες στο δρόμο στα καφενεία των χωριών, στη μαγεία της φύσης.

Μα εσύ ζεις στη Φωκίδα. Παρόμοια τα τοπία. Ψηλές κορφές, λιβάδια, ρουμάνια, έλατα, νερά, λίμνες, ποτάμια, άνθρωποι.

Μα όχι. Το τοπίο πάντα έχει την  κάθε στιγμή διαφορετικό αποτύπωμα. Και διαφορετικό να μην το βλέπουμε η ίδια η ανθρώπινη παρουσία, η ιστορία των κατοίκων έχει προσθέσει την  διαφορετικότητα τους. Το αποτύπωμα του παρελθόντος γίνεται το τοπόσημο του παρόντος.

Αυτό ας το ανακαλύπτει ο καθένας μας. Δεν είναι ώρα να αναφερθούμε στα ιδιαίτερα των περιοχών που πατήσαμε. Εύκολα τα βρίσκει κανείς, και τα ζυγιάζει κατά τις εμπειρίες και τις ανάγκες του. Μα τις μονές Στανας, Σπηλιάς, Κώστη Ρεντίνας, Αη Γιάννη Αρτοτίνας να αναφέρω αρκεί. Η γέφυρα Επισκοπής, ο Μάραθος του Κατσαντώνη, ο Καραϊσκάκης και ο Άρης των Αγράφων, της Στ. Ελλάδας, και τόσα ακόμη. ΝΑΙ η ιστορία της Ελλάδας ζωντανή ακόμη . Ας ξεκινήσουμε να τα δούμε να τα ζήσουμε-συζητήσουμε να προβληματιστούμε.

Μπαρμπαγιάννη Μακρυγιάννη

δε μας τα 'γραψες σωστά

το φιλότιμο δε φτάνει

για να πάει κανείς μπροστά.

Χάνονται γρήγορα οι χωματόδρομοι .

Μπαίνουν στην εργολαβία της ασφάλτου μου λέει ο Δημήτρης. Ναι έτσι είναι ο πολιτισμός σήμερα. Μια ευθεία με πολλές λωρίδες που ανταγωνίζονται οι εταιρείες αυτοκινήτων στα δευτερόλεπτα των 100 μέτρων και της ρομποτικής οδήγησης. Να χ…σω την τέτοια ανάπτυξη. Φυσικά θα φτιάξουν τεχνικό χιόνι και χιονοδρόμια, τεχνικά βράχια για αναρρίχηση και στο τέλος σαν τις γελάδες τεχνικό σπέρμα για τα υπόλοιπα… Ναι διαφημίζουν δήθεν τα βιολογικά προϊόντα και ξεκολώνουν την ελεύθερη κτηνοτροφία. Μπαίνουν φωτιές στο δάσος αλλά φτιάχνουμε ζωολογικούς κήπους. Και πόσα ακόμη.

Όταν μαγαρίζεις συνέχεια το στρώμα σου, κάποια νύχτα θα πλαντάξεις από τις μαγαρισιές σου.

Η ώρα πέρασε.

 Έξω, στην αυλή στην Ιτέα το φεγγάρι ψήλωσε. Αύριο έχω πρόταση. Φεύγω στη θάλασσα στα κοντινά… καθόσον… 

Η πιο όμορφη θάλασσα

είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει…

Μαρέσει να γυρίζω αρκεί να μπορώ να ξαναφεύγω.

 

Υστερόγραφο. Ο Οκτώβριος περιμένει την διαδρομή ξανά. Όσοι πιστοί κτλ

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2020

δίπλα στο ΦΩΚΙΚΟ ΤΡΙΕΘΝΕΣ

 

 


δίπλα ΣΤΟ ΦΩΚΙΚΟ ΤΡΙΕΘΝΕΣ

Μέρος πρώτο Χρ. Βανδώρος

Ο Αύγουστος τελειώνει αλλά οι καύσωνες συνεχίζονται. Τι καλλίτερο από μια εξόρμηση στην ελατοσκέπαστη ορεινή βορειοανατολική περιοχή του νομού; Κριάτσι, Αρτοτίνα, μονή Αγ Ιωάννη, Καλύβια (Αγ. Μαρίνα), μα κυρίως το μετά.

Η ΟΞΙΑ σταμάτησε στην ΣΑΡΑΝΤΑΙΝΑ

Η Οξιά και ο Έλατος ήταν αδέλφια. Στην μακριά πορεία τους από τα βόρεια στα νότια έφτασαν στην Σαράνταινα. Η Οξιά δεν είχε άλλες δυνάμεις… Προχώρα είπε στον Έλατο. Εγώ μένω εδώ δεν συνεχίζω. Ο Έλατος πράγματι συνέχισε. Έφτασε στον Ταΰγετο. Η Οξιά έδωσε το όνομα της στην περιοχή και δημιούργησε στα όρια 4 νομών, το νοτιότερο δάσος του είδους αυτού στην Ευρώπη.


Ο Δημήτρης φορώντας το κράνος, και καθήμενος στη σέλα της εντούρο, μας δείχνει τον δρόμο για την διάσχιση της βουνοπλαγιάς. Προηγουμένως η προσπάθεια να φτάσουμε με το Τερράνο στην Άμπλιανη ναυάγησε, καθόσον  ο δρόμος μετά την Λεύκα-Μανδρινή είχε εξαφανιστεί στην χαράδρα. Δεν πειράζει. Κάθε εμπόδιο για καλό, και το πρώτο σημάδι, η πρόθυμη παρέα των 3 μοτο βουνού ότι καλλίτερο. Σαν κατσίκια ανεβοκατέβαιναν, έπαιζαν στο χώμα, πηδούσαν τις χωμάτινες όχθες.

Το τερράνο ζήλευε αλλά το πλήρωμα πάθαινε ίλιγγο και μόνο που το σκεφτόταν. Που να το τολμήσω…


 Πριν την Λεύκα στην ταμπέλα ΒΟΣΚΟΤΟΠΙΑ, πήραμε τον υποτυπώδη δρόμο που οδηγεί στο καταφύγιο της Γραμμένης Οξιάς. Πίσω μας τα περήφανα Βαρδούσια, ο Φίδαρης, του Άη Γιάννη το Μοναστήρι με το κελί του Άγιου Διάκου της κλεφτουριάς, στο πλάι αγναντεύεις την Καλιακούδα και το Βελούχι. Στόχος μας το πέρασμα δίπλα από το ερημοκλήσι προς την κορυφή.

Τ' άσπρο ξωκλήσι στην πλαγιά κατάγναντα στον ήλιο

πυροβολεί με το μικρό στενό παράθυρό του

Και την καμπάνα του αψηλά στον πλάτανο δεμένη

την εκουρντίζει ολονυχτίς για του Αη Λαού τη σκόλη.

 Τραβερσάραμε έναν από τους πολλούς και παντοτινούς αγίους των ελληνικών βουνών – το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία και βρεθήκαμε δίπλα στο όμορφο αλλά κλειστό πλέον καταφύγιο. Κάπου εδώ αφήσαμε τα ωραία και ορμήσαμε στα ωραιότερα. Η μαγεία ολοκληρώθηκε όταν μετά το μνημείο της μάχης στη Γραμμένη, και μετά την βρύση του Αρβανίτη πήραμε το αριστερά δρομάκι που δεν καλοφαίνεται είναι η αλήθεια.

Ο Ήλιος χάθηκε. Μερικά χιλιόμετρα η διαδρομή μας προκαλούσε να κατέβουμε να περπατήσουμε… Ένας πέπλος κάτω –στις ρόδες, μια αέρινη από φύλλα τέντα δροσιάς από πάνω.

Σπάνια τέτοια ομορφιά. Αν και έχω γράψει 100δες χιλιόμετρα  σε χώμα και βουνό (4Χ4 35 χρόνια) η διαδρομή αυτή είναι η κορυφή.

Αξίζει να την διασχίσεις και τις 4 εποχές ειδικά τέλη Οκτώβρη… Αργά ανεβήκαμε στην Σαράνταινα. Τα παιδιά τράβηξαν διαδρομή κάθετη στην πλαγιά εκτός δρόμου, για να βρεθούν στο τέλος στα Κοκκάλια από την περιοχή της Ευρυτανίας. Συνεχίσαμε στον δρόμο. Τα κοπάδια λίγο πιο πέρα με τους 2 γεροβοσκούς ζωγράφιζαν στο τοπίο κάτι από την Ελλάδα του 50 του 60 που μάλλον δύσκολα θα συνεχίσει .

…Πράσινη μέρα λιόβολη καλή πλαγιά σπαρμένη

κουδούνια και βελάσματα μυρτιές και παπαρούνες

Η Άμπλιανη ή Σταυροπήγιο στα 1220 υψόμετρο μας περιμένει. Ξακουστό χωριό για τα σκουτιά του και τον χορό του Στέγκου στην πλατεία της Αγ. Παρασκευής. Πρόχειρο φαγητό και ξανά στο δρόμο. Δίχως χώμα.

Μπήκαμε στον πολιτισμό της ασφάλτου.  Μικρή παράκαμψη για το μνημείο στα Κοκκάλια.. Παρατημένο ξεθωριασμένο και σίγουρα άγνωστο για τους πολλούς. Είναι η περιοχή που οι Γαλάτες του Βρέννου ηττήθηκαν κατά κράτος από τους Αιτωλούς το 279 πχ. Ο θρύλος μιλάει για 40.000 σκοτωμένους. Σκάβεις ακόμη και σήμερα και ανακαλύπτεις αντί πέτρα κόκκαλα. Έτσι ονομάστηκε η περιοχή στα Κοκκάλια.

Κατηφορίζουμε για Άγιο Νικόλαο όπου μας περιμένει το οικογενειακό ξενοδοχείο ΟΝΕΙΡΟ. Άριστη επιλογή από κάθε πλευρά. Με τους αναβάτες συναντιόμαστε για να χωρίσουμε. Αυτοί για Κρίκελλο εμείς για το Όνειρο. Την άλλη ημέρα θα συναντιόμασταν στην Καστανούλα (Σέλιτσα) όπου πέρασαν την βραδιά τους στο δρόμο για τον Πάντα Βρέχει. 

το δευτερο μέρος  θα ακολουθήσει...

ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΗΡΘΕ ΑΠΟΨΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ

  Ένας φίλος ήρθε απόψε από τα παλιά Φορτωμένος με χιλιάδες αναμνήσεις Σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε γεύμα εργασίας με τον πρωθυπουρ...